رواية التار ( الجزء السابع )
توقفنا فيما سبق حينما اخبرت عهد ابنها فارس كل شيء عن ابيه طايع وطلبت منه ان يعرف ماذا حدث له ، وبالطبع وافق فارس ووعدها باخذ حقها ، ولكن طلب منها الصبر بعض الوقت حتى ينفذ الامر بشكل قانونى .
مرت بضعة ايام وطلب وقدم فارس طلب لنقله الى الصعيد وبالتحديد الى اقرب مركز شرطه من قرية القاتل حتى يكون المسئول عنها ، استدعى اللواء فارس عندما عرف بامر طلب النقل ودخل فارس عنده فقال اللواء : ايه الطلب دا يا فارس ، انت فعلا عاوز تروح الصعيد ، وكمان مش اول الصعيد دا انت عاوز تروح فى اصعب منطقه هناك طيب ليه ، انت من اكفاء الظباط عندنا بالاسكندريه واسمك مسمع بوزارة الدخليه وكل اللى بيشتغلوا معاك بيشكرو فيك ، طيب ليه تسيب دا كله وتروح تخدم فى منطقه مقطوعه زى دى وكمان انت عارف ان هناك مشاكل مابتخلصش .
فارس : انا فاهم كل كلامك يا فندم ، بس انا احسنلى اخدم هناك ، المنطقه هنا الحمد لله مستقره واحنا مسيطرين عليها كويس والمشكله هناك فى المناطق دى انا سمعت عن قريه هناك مفيش ظابط او عسكرى يجراء يدخل القريه دى تقريبا كدا اسمها قريه القاتل حتى اسمها دا لازم يتغير يا فندم .
اللواء : دا انت ناوى على حرب يا فارس ، دوول صعايده ومفيش عندهم اسهل من استخدام السلاح والاقتل ومبيفرقش معاهم لو انت ظابط او مدنى .
فارس : يا فندم دولل بيعتبروا نفسهم دوله جوه الدوله وخطرهم كبير اوى ولازم نسيطر عليهم ، يا فندم انا جتلى معلمات ان القريه دى بيتزرع فيها جميع انواع المخدرات ومخزن للسلاح للجماعات المتطرفه ، احنا كدا مغمضين عنا ودفنين رسنا فى الرمل زى النعام .
اللواء : حاسب على كلامك يا فارس ، انا لولا معزتك عندى كنت عقبتك على الكلام دا .
فارس : اسف يا فاندم بس انت عارف انى مبحبش اهرب من اى مشكله .
اللواء : طيب مبداءيا كدا انا موافق ، بس استنى اعرض الامر على معالى الوزير واخد منه موافقه بالتعامل مع المنطقه دى ، ومش هتروح لوحدك هبعت معاك قوات كبيره لغايه ما تسيطروا على جميع المناطق اللى هناك ، بس خليك مستعد للسفر فى اى وقت ، وعلى فكره انا مش هبعتك تتقتل هناك فاهم .
فارس : متقلقش يا فاندم ، اللى زى لو مات هياخد فى وشه عشرين واحد منهم .
اللواء : طيب روح على مكتبك شوف شغلك ، وانا هتصرف .
فارس قدم التحيه للواء وانصرف على مكتبه ، ودخل مكتبه فوجد ساره جالسه بالمكتب منتظراه ، فاستدعى العسكرى حارس المكتب وقال له : انت ازاى تدخل حد مكتبى من غير اذنى يا عسكرى .
العسكرى : اسف يا فاندم هى قلتلى انها خطبتك ، فخفت حضرتك تزعل فدخلتها .
فارس : نعم يا روح امك خطيبه مين ، انت اتهبلت ياض ، هو اى حد يقولك اى حاجه تصدقه كدا ، انت متحول للتحقيق يلا غور من وشى .
العسكرى : تمام يا فندم .
ساره : فارس باشا اسفه لو كنت ضايقتك بوجودى ، بس هى غلطتى انا اللى كدبت على العسكرى ممكن تسامحه لو سمحت .
فارس : عندك حق مش غلطته هى غلطتى انا ، فضرب فارس الجرس فحضر عسكرى فقال له : خد الاستاذه دى حطهالى فى حبس انفرادى لمده سعتين وبعدين هتهالى تانى
العسكرى : تمام يا فندم ، واخذ العسكرى ساره لوضعها بالحبس ، وكانت ساره تنادى على فارس وتقول انا صحافه مينفعش اتحبس ، يا عسكرى سبنى ، دا بيهزر ، دا اكيد اتجنن .
بالطبع لم يستمع العسكرى لها وتم وضع ساره بحبس افتراضى لمده ساعتين ، وبعد ذلك جاء العسكرى بساره الى مكتب فارس وعندما دخلت المكتب قال فارس للعسكرى : روح هتلنا اثنين قهوه مظبوط يا عسكرى .
نظرت ساره لفارس فى دهشه وقالت : انت مش طبيعى ، انا ترمينى فى الحبس زى المشبوهين والمجرمين .
فارس : روقى يا ساره ، انا كنت بدربك على المرمطه شويه ، علشان تبقى صحفيه شاطره .
ساره : انت مجنون صح .
فارس : هتطولى لسانك ، هرجعك للحبس تانى .
ساره : انا ماشيه ، وقامت ساره للمغادره فقال فارس : لو خرجتى هتخسرى كتير .
ساره : هخسر ايه ؟
فارس : مفيش فى ضبطيه كبيره جدا هتحصل ، وكنت بفكر اخليكى معايا تعملى تحقيق حصرى ليها وسبق صحفى مايتعوضش .
ساره : فى اسكندريه يا باشا ؟
فارس : هو يفرق معاكى مكان الحدث ؟
ساره : لا يا باشا ميفرقش ، المهم يا باشا عندى شرط لازم يتنفذ ؟
فارس : مبحبش حد يتشرط عليا ، بس اسمعك مفيش مشكله .
ساره : تعزمنى على الغدا فى اكبر واغلى مطعم باسكندريه ، اصل انت متعرفش انا وقعه من الجوع .
تبسم فارس وقال : طيب يلا بينا هخدك اعزمك .
ساره : تمام يا باشا انا من ايدك دى لايدك دى ، مدام عزومه يبقى احبسنى كل يوم .
ذهب فارس وساره الى احد المطاعم بالاسكندريه وطلبت اكل كتير جدا يكفى عشره اشخاص ، كان كل هم ساره انها تغرم فارس اكبر قدر من الفلوس لمعاقبته على ما فعله بها ، لم يهتم فارس نهائيا بما تفعله ساره ، ثم اكلت ساره وطلبت الجرسون مقدم الاكل وقالت له : بص يا برنس باقى الاكل دا هتلفه وتوزعه بينك وبين زمايلك والباشا هيدفع الحساب وبقشيش جبار كمان .
شاور فارس الى الجرسون للانصراف وقال لساره : يلا بينا نمشى ، ولا لسه جعانه .
ساره : ايه يا باشا مش تحاسب الاول ، ولا انت مقديها بكرنيه الشرطه وكدا .
تبسم فارس وقال : لا يا ستى مش مقديها بكرنيه الشرطه ، بس انتى اللى صحفيه فاشله اعملك ايه .
ساره : مش فاهمه يا باشا ؟
فارس : هو انتى عرفه اسم المطعم ايه ؟
ساره : طبعا يا باشا دى سلسله طايع وعهد سلسله مطاعم كبيره ومشهوره بالاسكندريه .
فارس : هو انتى نسيتى اسمى ولا ايه .
ساره : لا ياباشا انت اسمك فارس ط.... اوعى تقولى ان انت ابن صاحب المطاعم دى ، لا بجد هزعل انا بطنى وجعتنى من كتر الاكل علشان اغرمك واعقبك على اللى عملته فيا وفى الاخر متدفعش ولا جنيه حتى .
ضحك فارس وقال : فى الاول كان عندنا مطعم واحد بس صغير بس مع الوقت ومجهود ست الحبايب امى بقت سلسله مطاعم كبيره ومشهوره .
ساره : يلا يا باشا نمشى علشان انا جالى احباط ، بس استنا صحيح ممكن سؤال ؟
فارس : اشجينى ؟
ساره : واحد زيك غنى اوى وعنده مطاعم ووحيد ابوه وامه ، ايه يخليك تخش كليه الشرطه وتبقى ظابط وتعرض نفسك للخطر وكدا يعنى واحد غيرك يتمتع بفلوسه ؟
تبسم فارس لساره بشكل غريب وقال لها : هتعرفى بعدين يلا بينا نمشى ؟
ساره : يلا يا عم الغامض .