رواية ست الحسن
الفصل الرابع عشر
( روايه صعيديه)
معتصم اتكلم وهو مش مصدق : ايه بتجولى سمعينى تانى !
بدور كررت وبتحدى : بجولك نفوضها سيره وارجعلك شبكتك
فجأه وشه اتقلب وبقى شكله مخيف
- انتى واعيه للى بتجوليه ولا دريانه بكلامك
بدور اتكلمت بقوه : ايوه ياسيدى دريانه وبكامل عجلى و بجولك خلينا نفك الشبكه الزفت دى
من غير مايدرى مسكها من دراعها
- انتى اتهبلتى ولا اتجنيتى ولا جرى حاجه فى مخك انتى نسيتى يابت " راجح" . دا انا ابيعك واشتريكى انت وناسك كلهم
- سيب يدى يابارد ياعديم الرجوله ياللطخ
معتصم بجنان : انا مش راجل بابت ال..
نيره اللى جات تجرى من مكانها مسكت فيه بشراسه
- سيب يدها انت اتهبلت ولا اتجنيت بجولللك سيييب
ساب ايدها بالعافيه وهو عينه بطق شرار
بدور اللى مسكت دراعها تدللكه .
- جاك ضربه فى يدك
معتصم بحمقه : ماتخلنيش امد يدى عليكى
نيره زاحته بايدها وهى بتتكلم بعصبيه
- تمد يدك على مين ؟ انت اتهبلت ولا اتجنيت ولا فاكرها ملهاش ناس ياك يردوك .
معتصم بغباء : نااس !! ناس ميين ياسنيوره . هو انتو كنتوا تحلموا تناسبونا . دا انا ابويا اللى عملكم سعر لما فكرنا نناسبكم
قبل ماتتكلم " بدور" وتعرفه مقامه الرد جه من " نيره"
- ماشى يا" معتصم " بس خليك كد كلامك ده وكد الفضايح اللى عملتهالنا دلوك
- فضايح
قالها " معتصم " مخضوض لما بص حواليه و لاقى الدنيا اتزحمت بالطالبات والناس اللى وقفت تتفرج
فلم نفسه ومشى وهو بيبرطم مع نفسه
- ماشى . ماشى يا" بدور"
بمجرد ما بعد "بدور " انهارت من العياط فى حضن بنت عمها والبنات اصحابها وقفوا جمبها يهدوها
"نيره" بطبطب عليها وهى منفعله
- خلاص ماتزعاليش ياحبيبتى اهو غار فى ستين داهيه ودينى ماهسكت على حصل
....................................
- شايف بتضحك وتهزر مع الواد ده الغريب دا ازى وعند انا تصدرلى الوش الخشب
قالها الولد لصاحبه وهو بيشاورلوا بعينه على " نهال" و" رائف"
صاحبه : ما يمكن مستتجله دمك يامحمود . اصل الدنيا جبول برضك
محمود : وانا مش جبلانى ليه انشاء الله ناجص ولا معيوب .
صاحبه : وانا مالى ياعم انت هاتحط غلبك فيا
محمود : هاتجن يااخى . كل ما اكلمها تكشر فى وشى وانا بصراحه هاموت عليها
صاحبه : خلاص حاول معاها تانى
محمود : ححاول و لازم يبجالى صرفه مش عاجعد اتفرج عليها وبس
................................
عند " نهال" و" رائف" اللى مابطلش اسئله عن " نوها"
- ايوه ياعنى ابوها من عيلة مين بالظبط
نهال مستغربه : يابنى انت مالك بعيلتها ولا عيلة ابوها
رائف بملاوعه وهزار : وااه مش اطمن عليكى ياغزاله شارده انتى
نهال ومش قادره تمسك نفسها من الضحك والهزار
- غزاله شارده . والنعمه انت مخك ضارب . . يابنى انت متعرفش تتكلم جد شويه
رائف بجديه : ماشى نتكلم جد . عامله ايه فى الدراسه . ماشيه كويس ولا بتخلى " مدحت " اخويا يساعدك
نهال منفعله : يساعد مين . انا مش محتاجه مساعده من حد يابابا
مدحت مستغرب : خبر ايه يابت . متعصبه ليه كده
نهال بانفعال اكتر : بت لما تبتك . انا دكتور محترمه يافاشل انت
رائف بضحك : هههه ماشى يادكتوره يامحترمه
.الفون رن قبل ماترد عليه من تانى .. بصت لقت نمرته
نهال : ودا عايز ايه ده ؟
رائف بسؤال : مين ؟
- دا اخوك الدكتور
قالتها وبعدين ردت على الفون قدام نظرات " رائف " المستغربه
- الو السلام عليكم
مدحت : انتى مااتصلتيش ليه تبلغبنى ان المحاضره اتلغت
نهال وهى مستفزه : طب اديك عرفت ايه اللى حصل يعنى
مدحت : مااشى يانهال . وانتى فين دلوكت . فى المكتبه ولا خرجت مع اصحابك ولا بتعملى ايه ؟
نهال كانت هاتفرقع منه وهى بتتكلم
- يعنى هاكون فين يعنى . جاعده مع ......
مكملتش لما لاقت " رائف" بيشاولها بلأ عشان ماتقولوش
مدحت : جاعده مع مين ؟
نهال منفعله منه : مع البنات ياسيدى عايز ايه ؟
مدحت :طيب انا ساعه كده وهاخلص الكشف اللى عندى فى المستشفى وهاعدى عليكى اخدك
نهال بملل : ياواد عمى انا همشى مع البنات مش محتا..
قاطعها " مدحت" : اجفلى يا" نهال" واسمعى الكلام
قفل السكه بعدها عشان يستفز نهال بزياده قدام نظرات الذهول من " رائف" اللى فورا اتكلم بعد المكالمه
- هو ايه الحكايه؟
نهال : الحكايه ياسيدى . اخوك محكم رايه انه يوصلنى فى الروحه والرجعه ومطلعش مشوار الا لما اقوله عشان انا جال ايه بجيت مسؤليته هنا
رائف بذهول : مسؤليته...
قالها وبعدها كمل بعدها بخبث
- ايه رأيك " نهال " بدل ماتستنيه . اخدك انا نروحله المستشفى . اللى ان شاء الله هتبقى دكتوره فيها . اصل انا بصراحه عايز اعمله مفاجأه
نهال بتفكير : طب والبنات همشى من غير مااستأذنهم انا تجريباً مجعدتش خالص معاهم النهارده
رائف : اتصلى بيهم
نهال : لا ماينفعش انا هاروحلهم المكتبه وبعدين اجى اروح معاك
رائف : ماشى جومى على طول
بمجرد ماقامت " نهال" قام الولد المدعو " محمود" وراها
.................................
- هانروح لجدى ليه بس يا" نيره"
نيره بتصميم : عشان يتصرف . جدى لايمكن يعدى الموضوع دا على خير
بدور : انا خايفه ابويا يزعل منى
نيره : ماتبجيش هبله انتى رايحه لجدك مش لحد غريب
بدور : لكن يا" نيره" .
نيره : خلاص يابدور احنا وصلنا . والنعمه لو اخويا " رائف" جاعد . لكان عرفه مجامه دلوك
............... . ..............
بثينه : اه ياخاينه ياقليلة الاصل هاتمشى وتسيبنا
نوها بدراما : سيبيها دى خلاص نسيتنا
نهال بابتسامه جميله : بصراحه انا مبجتش اتشرف بيكم
نوها : مابجتيش تتشرفى بينا . خبر ايه يابت " نعمات"
انتى ماصدجتى ولا ايه
نهال : ايه
ضحكوا التلاته مع بعض وبعدها اتكلمت " بثينه" بجديه : خلينا نتكلم جد وقولى انتى ليه عايزه تروحى
نهال : بصراحه نفسى اشوفوا بلبس المستشفى واشوفوا كده وهو بيكشف على المرضى
نوها بمكر : ماانتى بتجولى انك مش طايجاه ولا طايجه تحكماتوا فيكى
نهال بارتباك : يخرب بيتك ايه دخل ده بده . اوعى يابت انا ماشيه واد عمى " رائف" شدد عليا متأخرش .. ياللا بجى سلام
البنات : سلام
........................................
بعد ماخرجت " نهال" من مبنى المكتبه فوجئت بشخص وقف قدامها قطع عليها الطريق . رفعت عينها لقته هو نفسه اللى بيدايقها من ساعة مادخلت الكليه
- انت اتجننت ياجدع انت ولا ايه
محمود بتناحه : فى ايه انتى كل ماتشوفينى تكشرى
فى وشى
نهال بعصبيه : لا انت فاكرنى هاضحكلك . غور من وشى مش ناجصه استظرافك انا
حبت تمشى اصدرلها تانى
- ماانتى بتضحكى من الصبح ولا جات عند انا و هاتعملى فيها مؤدبه
وقبل ماترد لقت رائف بيمسكه من ياقت قميصه وبصوت يخوف
- من هى اللى هاتعمل فيها مؤدبه ياروح......
محمود : انت جيت ياحلو . طب شيل يدك عن جميصى بدل مااجطعهالك
رائف بتريقه : تجطهالى . لو راجل ورينى هاتجطعهالى ازاى ....
...........................................
صباح بانفعال وصوت عالى : بجى الواد اللى ميسواش نكله فى سوج الرجاله يعمل كده يابوى
الجد " ياسين " للبنات : انتوا متأكدين من اللى بتجولوه ده
نيره : والله ياجدى احنا ماكدبنا فى كلمه
الجد " ياسين " : يابت الكلام دا كبير
بدور : ياجد انا مكدبتش انا بجولك اللى حصل
صباح : بتجولك مد يدو عليها يابا وهانها هى وناسها
فجأه دخل عليهم بشراره وناره ومن غير مايسلم حتى
- الكلام اللى سمعته دا صح
الجد " ياسين " :كلام ايه ياولدى
وبهدوء يسبق العاصفه بص لبدور واتكلم
- الود ده مد يدوا عليكى
صباح : استنى يا " عاصم " ياولدى افهم الاول
عاصم بعصبيه : انا مش عايز افهم . انا تحكولى اللى حصل بالظبط وحالا