Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية طفلة النمر الفصل الحادي عشر 11 بشري شريف



رواية طفلة النمر 

الفصل الحادي عشر 11

 بشري شريف
 

بعد ما وصال كلت مريم فضلت تلعب معاها و كل دا و نمر مراقبهم و مبتسم و بص لمريم و هو بيفكر في حاجه نمر قال: مريم 

مريم: نعم يا نمر بيه 

نمر: انتى وراكى شغل 

مريم: لا 

نمر: طب لو عاوزه تروحي روحي 

مريم: انا هقعد مع وصال شوية 

نمر: تمام

نمر رجع يشتغل تانى و على الساعه 5 

مريم: مستر نمر 

نمر: امممم

مريم: انا همشى و وصال نامت 

نمر بص علي وصال و قال: تمام اتفضلى انتى 

مريم ببتسامه: بعد اذنك و خرجت و بعد ساعتين صحيت وصال و قربت من نمر و قالت: بابا 

نمر ساب الورق بتعب و شالها حطها على المكتب و قال: نعم 

وصال: انا جعانه 

نمر: حاضر تكلى ايه

وصال بخجل و صوت واطى: شاورما

نمر سمعها و قال: طب ليه مكسوفه و بتقولى بصوت واطى

وصال: علشان ماما قالت ليا انى مش ينفع اطلب طلبات كتير و انا بطلب طلبات كتير

نمر ببتسامه: لا يا ستى معايا اطلبى اللى انتى عاوزه 

وصال حضنته بفرحه و قالت: انت احلى بابا 

نمر حضنه و قال: يلا عشان نطلب و فعلا طلبوا و بعد وقت دخل السكيروتى باكل و نمر و وصال كلوا و نمر عمل لنفسه قهوه و بعد ساعات 

نمر: الو 

فاطمه: ايه يا بنى كل دا و الفون مقفول ليه

نمر: مش عارف بس ممكن شبكه

فاطمه:طب قدامك قد ايه 

نمر بتعب: مش عارف لسه شويع و رايه شغل كتير اوى اوى يعنى علشان الصفقات اللى داخل فيها 

فاطمه: لا تعالى و كمل بكرا الوقت اتاخر اوى 

نمر: ليه الساعه كام 

فاطمه: الفجر قرب ياذن 

نمر بصدمه: ايه كل دا و انا لسه ماخلصتش و فى شغل كتير كمان

فاطمه: معلش يا بنى بس انت كنت مقصر فى الشركه و كنت بتروحه كل فين وفين 

نمر: يلا مش مهم انا جى دلوقتي 

نمر قف و بص لقه وصال نايمه شالها و خرج و بعد وقت وصل و طلع نايم وصال وراح غرفة فاطمه 

فاطمه: انت جيت يا حبيبي 

نمر باس راسها و قال: اه

فاطمه: طب روح نام 

نمر: حاضر اه عمر رجع و جى بكرا و سلمى ها توصل بكرا على العصر 

فاطمه: توصل بسلامه بس عمر دا حسابه معايا كبير 

نمر: معلش بقى اصلا احنا اتخنقنا

فاطمه: ليه

نمر: عايزنى اودي وصال ليهم 

فاطمه: معلش بس انت عارف عمر بيخاف عليك اوى 

نمر و هو بيقوم: عارف يلا تصبحى على الجنه 

فاطمه: و انت من اهلها 

نمر خرج وراح الاوضه غير و نام تاني يوم وصال صحيت و قامت و قالت: بابا بابا 

نمر بنوم: ايه 

وصال: انا حلمت بحلم 

نمر: حلو ولا وحش 

وصال: مش عارفه بس هو و حكت يوم امبارح 

نمر بضحك: بس دا حقيقى 

وصال: بجد 

نمر: اه وبص فى ساعة و قال يدوب اقوم عشان اروح الشركه و ارجع تانى 

وصال قامت و نزلت جرى على تحت

نمر بص على باب الاوضه و هو مش فاهم حاجه و قام يلبس اما تحت 

وصال: داده يلا تعالي عشان البس عشان اروح مع بابا 

سعاد: و هتسبينى 

وصال: معلش بقى 

هاجر: طب احنا مش قاعدنا مع بعض امبارح 

وصال: معلش لما اجي ها قعد معاكم

سعاد: تمام هاجر حضرى الفطار 

هاجر: حاضر 

بعد وقت على السفره دخلت وصال 

نمر بص عليها و انصدم كانت ملاك و فيها جمال و انو، ثه 

وصال كانت لبسه فستان قصير و فرده شعره مع شفيفها الوردى الطبيعيه و خدوده الحمرا مع عينيها البنى و شعرها العسلى اللى ينور فى الشمس 

نمر قال: لبسه ليه

وصال: هاجى معاك 

نمر بغيره: لا 

وصال: علشان خاطري عاوزه اشوف مريم 

نمر: طب اطلعى غيرى 

سعاد: يا نمر بيه وصال طفله و حقه تلبس كدا 

اتكلمت فاطمه قبل ما نمر يتعصب على سعاد: ايوه يا نمر وصال طفله و لو مش لبست دا دلوقتي لما تكبر ها تكون نفسها تلبس و ها تزعل 

نمر قال بغيره: هو دا شكل طفله

 فاطمه ضحكت و قالت: اه

 ‏نمر: تمام اقعدي كلى 

 ‏وصال حضنته بفرحه و قاعدة يكلوا 

 ‏و بعد وثت دخل عمر و قال: انا جيت 

 ‏وصال: عمو الوحش جيه 

 ‏فاطمه و نمر كتموا ضحكتهم و عمر بص عليها بغيظ

             الفصل الثاني عشر  من هنا 

لقراءة باقي الفصول اضغط هنا

تعليقات