Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية عيون قلبي الفصل العشرون20بقلم يارا عبدالعزيز

 رواية عيون قلبي

 الفصل العشرون20

بقلم يارا عبدالعزيز

ادم قام وكانت راسه بتوجعه

ادم بوجع: اه 

وفجأة التفت جانبه وكانت ندى نايمة

ادم بصدمة وصوت عالى صحى ندى: ايه دا ندى ايه اللى جابك هنا

ندى بعياط: ادم انت كنت سكران انبارح ووو




ادم : خلاص انا هقوم ادخل الحمام وانتى تكونى لبستى وخرجتى من الاوضة




ندى بعياط : طب واللى حصل دا انا خلاص مش هعرف اورى وشى للناس بعد كدا هقول لماما وبابا ايه

ادم : خلاص اهدى وانا هتصرف

وسابها ودخل الحمام وندى لبست وخرجت من الأوضة 

عند عين كانت واقفة بتحضر الفطار

رنا بزعل: عين هو ايه اللى حصل

عين حكت لرنا كل حاجه

رنا بعياط: انا اسفة يا عين انا السبب فى كل اللى حصل دا

عين وهى بتحضنها: هشش متعيطيش وانتى مش ذنبك حاجه كلمى كريم وقوليله يبعت الصور ولو موفقش المرة دى قوليلى

رنا : ربنا يديمك ليا يا عين

وقتها نادية دخلت 

نادية: بتتعبى نفسك ليه يحبيبتى كنتى صحتينى وانا كنت هحضره

عين ببأتسامة: خلاص يا ماما انا كويسة وهحضره انا

نادية: لا اوعيلى انتى كدا وانا هحضره

ايمان: صباح الخير على اجمل عين فى الدنيا

عين ببأتسامة: كل دا نوم 

ايمان: ما سهرنين طول الليل ياختى

عين : انا اسفة يا ايمان تعبتك معايا

ايمان: والله يا عين لو قولتى الكلام دا تانى انا بجد هزعل منك جامد

عين وهى بتحضنها: لا خلاص انا مش اد زعلك ويلا عشان تفطرى معانا بقى وتروحى شغلك

ايمان: شغل ايه انا مش هسيبك انهاردة

عين : يبنتى انتى لسه متعينة جديد

ايمان: وفيها ايه يعنى هيرفضونى صحابك مبقاش باقى على حاجه

عند ادم

خرج من الحمام وملاقش ندى

ادم بعصبية شديدة وهو بيمسك الكوباية وبيرميها: ازاى اعمل كدا ازاى بس والله كنت شايفها عين 





ادم راح اوضة الرياضة بتاعته وفضل يطلع فيه كل حزنه و وجعه

فرح : ادم كفاية كدا وتعال افطر

ادم وهو مكمل : سبينى لوحدى يا فرح لو سمحتى

فرح : هتتعب كدا تعال بقى بالله عليك

ادم بصوت عالى: قولتلك سبينى لوحدى

فرح : طب ايه اللى حصل لى كل دا طيب وليه عملت فى عين كدا

ادم وهو بيطلعها برا وبعصبية: يلا اطلعى 

كلهم وقتها طلعوا على صوته 

ادم بعصبية: الكلام للكل اسم البنت اللى اسمها عين ميتذكرش فى البيت دا تانى

ادم وهو بياخد نفس عميق : عمتى 

عايدة: نعم 

ادم : انا بطلب منك ايد ندى وهكلم عمو سمير وهبلغه برضوا

عايدة بفرحة: اكيد موافقة

فرح : طب وعين 

ادم بعصبية: انا قولت سيرتها متتجبش هنا تانى ودخل أوضة الرياضه وقفل الباب فى و'شهم 

عند عمر كان قلقان جدا على إيمان عشان مجتش الشغل فرن عليها

ايمان: الو السلام عليكم

عمر : وعليكم السلام مجتيش ليه

ايمان: فيه شوية ظروف كدا فمعرفتش اجاى

عمر : ظروف ايه انتى كويسة

ايمان بعصبية: اسأل صاحبك 

وقفلت فى وشه

عين : طب هو ذنبه ايه 

ايمان: مش عارفه انا اصلا مخن'وقه من جوزك جدا فطلعت خنق'تى عليه هو بقى





عين : ااه يااانى منك بس انا شايفة ان فيه تطورات حصلت اهى

ايمان حكتلها كل حصل 

عين بفرحة: طب الحمد لله  خديله معياد مع  طنط ومازن

ايمان: انتى عايزنى اقرا فاتحتى وانتى بالحزن دا

عين ببأتسامة عكس البركان اللى جواها : ومالى انا كويسة أهو الحمد لله قولى لطنط بدل ما انا اللى هقولها لو مش عشانك عشانى انا هفرح بفرحتك

ايمان بتفكير : لو دا هيخليكى مبسوطة ماش

عين حضنتها: مبارك يعيونى قولى لطنط وخدى معياد ورنى عليه وقوليله

ايمان: تمام 

فى شركة آدم 

عمر: اكيد الموضوع فيه حاجه غلط

ادم بوجع شديد ودموع : بقولك هى اللى قالت بنفسها دا

 حبيبي

عمر : طب اهدى بس انت فعلا هتتجوز ندى

ادم : مقدميش حل غير كدا 

فى احدى الكافيهات

ندى بضحك: مش قادره اصدق ان خططتنا نجحت اوى كدا و خل'صنا منها أخيرا

عايدة: عشان تعرفوا انا ممكن اعمل ايه

ميار : لا بجد برڤوا عليكى

ندى : جت الخير والبركة بتاعتنا اللى مكناش هنعرف نعمل من غيرها حاجه





رنا بضحك : تيجو تشوفوا كمية الحزن اللى فى عينها منمتش من العياط طول الليل حقيقى فرحة متتوصفش

كلهم وهم بيشربوا العصير وبضحك : فى صحة خروج عين من حياة ادم 

بعد مرور أسبوع عمر وإيمان اتقرا فاتحتهم و ادم مرضيش يجى عشان عين بس قال لعمر انو اكيد هيعوضه فى الخطوبة وادم اتكلم مع ابو ندى و وافق طبعا وحددوا معياد الخطوبة وعين وادم حالتهم بتزيد سوء اكتر وهم بعاد عن بعض 

ندى بشر : نفذى

رنا وهى ماسكة الجرايد: تمام 

رنا راحت عند عين اللى كانت قاعدة حزينة وكانت ايمان قاعدة جنبها

رنا : عين امسكى معلش الجرايد دى عبال ما ادخل المطبخ اعملى اى حاجه اكلها

عين : ادخل اعملك

رنا : لا يحبيبتى خليكى

ودخلت رنا 

عين وهى بتفتح الجرايد وبصدمة: ايه دا 

وبعد كدا اغمى عليها

ايمان بخوف : عين يا عين ردى عليا محمود يا محمود 

محمود بخوف : ايه دا فيه ايه اللى حصلها

ايمان: مش عارفه رن على الدكتور بسرعة

محمود : حاضر

بعد مرور ربع ساعة

الدكتور: لو سمحتوا يا جماعه بلاش تزحموا الأوضة وكلهم خرجوا وفضل




 بس ايمان ونادية ورنا 

نادية بخوف  : هاا يا دكتور طمنا

الدكتور: متقلقوش يا جماعه دى حاجات طبيعية بتحصل فى الشهور الاولى

ايمان: يعنى ايه يا دكتور

الدكتور ببأتسامة: الف مبروك المدام حامل

تعليقات