رواية حكايتي مع الايام
الفصل السابع والثلاثون37
بقلم هبة احمد
منار / عمى مطاوع نضف المكان وبيقول عوزين حاجة تانية
مهجة / حد يكلم چورچ ويبلغة يجيب الطلبات دى معاه واعطت ليها ورقة فيها الطلبات
منار / حاضر ياماما
لقاء / على الفون عمى مرعى مات الله يرحمه
عمر / خطيبها الله يرحمه كان راجل طيب بكدة فرحنا هيتأجل
لقاء / اكيد طبعا عوز حاجة هانزل اشوف لو ماما ولا اخوية فريد عوزين حاجة
عمر / ماشى ياقلبى
فى مستشفى
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
ماهر / قاعد مع عمه عاصم فى مكتبة
ماهر / انا محتاج جراح ضرورى الصراحه ابوية ساب فراغ جامد فى المستشفى هنا
عاصم / الصراحه هو أيده الماظ بس مش انت اللى مضيت على طلب الاستغنى عنه بقى ترمى ابوك فى اوضة البواب يا مفترى
ماهر / و اوضة مطاوع مالها علشان ارتاح من ظن بنتك
عاصم / على فكرة هو من يومين سحب مبلغ كبير من حسابة
ماهر / سحب كام يعنى
عاصم / نص مليون ولسه معاه مليون وشوية فكة
ماهر / نهار اسود وهيعمل بكل الفلوس دى أية
عاصم / يمكن ضميره صحى وعوز يراضى مهجة وولادها
ماهر / دانا كنت اولع فيهم دى فلوسى انا هاروح اجيبة علشان الفلوس اللي معاه
عاصم / ابوك خلاص طار هو وفلوسة اعتبره مات
ماهر / مستحيل اللى اسمها مهجة تاخد فلوسى بالسهولة دى دلو وصلت ارفع عليه قضية حجر
عاصم / مش هتلحق اكيد خلال اسبوع هيكون سحب باقى رصيده
ماهر / انا ازاى وافقت اخليه يروح معاهم
عاصم / مهجة دى محظوظة دلوقت عندها ولاد الصراحه تشرف وحوالى عشرين فدن وكمان شركة صغيرة لتصدير الحصلات الزراعية وفلوس ابوك
ماهر / كل دى فلوسنا
عاصم / الحقيقة هى تعبت كتير
ماهر / هاقوم وريا عمليه دلوقت
عاصم / بلاش تغتت على دكتور عوض الا يسيب المستشفى عندك ويروح يشتغل فى اى مستشفى تانى انت الخسران ديعتبر أكبر جراح دلوقت بعد ابوك طبعا
ماهر / عارف ودة اللى ماصبرنى عليه دراجل حقنه
عاصم / انا ماشى عوز حاجة
ماهر / تشكر عقل بنتك مش كل يوم تنزل وتسيب الولاد غير اللبس الخليع اللى بتشترية
عاصم / تمام
مر اول يوم العزاء مع حدوث مشادات بين كريمة و زوجها ومديحة فى طرف وأولاد الحاج مرعى فوزى وخالد و مختار فى طرف حيث اتهم اولاد الحاج مرعى كريمة و عمار بسرق فلوس وعقود ارض ابوهم وانتهت الليله بعرض ارض ابوهم للبيع ومهجة عرضت عليهم انها مستعدة لشرأها
مختار / واحنا موافقين بشرط عوزين تمن الارض كأش
مروان / انا موافق بعد موافقه امى مديحة وعمى عمار علشان الارض مسلمة لأرضنا وارض عمى عمار
عمار / انا ميلزمنيش ارض ربنا يبارك لكم
مختار ( ابن الحاج مرعى ) وبالنسبة للبيت كمان مش لازمنا شوفوا بكام وعوزين تمنه
مهجة / طب والست الوالدة هتروح فين
مختار / تقعد عند كريمة هانم ماهى لهفت نص الارض ولا تقعد عند كل واحد مننا اسبوع
كريمة / انا مكسوفه ليكى يا امى انك مخلفة ناس جاحدة زى دول
عمار / انتى على رأسى يا امى
مهجة / البيت اللى فيه امك هو فى الاصل بتاع الحاج صالح الله يرحمه هو اللى بناه وعقد ملكيتة موجود معايا شوفوا حد يتمن الارض وحقكم هيوصلكم وانتم فى مكانكم إنما امكم عمرها ما هتخرج من بيتها هتفضل هنا معززة مكرمة فوق رأس الكبير قبل الصغير وانتم شرفتوا وانستم
مختار / تمام كدة اللى بينا تمن الارض وبس
كريمة / ياريت ماشوفش وش حد فيكم ولو صدفة
خالد / يلا كان يومنا طويل وتركوا المكان وكل واحد ركب عربيتة و ماشوا
مديحه / بكت كتير على زوجها وعلى خيبة أملها فى ولادها اللى كل همهم الفلوس وبس
مهجة / روقى يا قلبي انتى اختى وامى وبعدين بزمتك حد يسيب هنا ويروح يتحبس فى شقة بابها مقفول طول اليوم
مديحه / كان نفسي حد من ولادى يعزم عليه انى اعيش معاه والله ماكنت هاوافق بس كنت نمت مجبورة الخاطر
فارس / باس دماغها انتى ام الكل احنا محتاجين ليكى يا امى
كريمة / انا ماكنتش متفاجاة من عمايل اخواتى اللى يسرق اختة تتوقعى منه اى شيئ
مهجة / روح هات صنية الاكل اختك زمانها حضرتها يا چورچ
فارس / الاكل اتفضلوا ستى اكلت ونامت خلى مروان يكتب ليها مهدئ
مهجة / حاضر هى كانت متعلقة بعمك مرعى اوى الله يرحمه ويغفر له
چورچ / يلا الاكل كرستين شكلها ت٠٠٠٠