رواية شيطان برتبة ملاك الفصل الثاني2بقلم صفا
((( .حياه جديده )))
بعد مرور 25 عام
فى قصر يبدو عليه الثراء الشديد والفخامه يجلس رجل فى عمر الثمانين يلبس عباءه وممسك بيده عصا لتساعده على السير ويسود اللون الابيض شعره مما يزيده كبر نعم انه ....كمال الجيار يجلس على مائده الطعام يتصفح احدى الجرائد وينتظر حفيده لكى يفطر معه
ينزل من اعلى الدرج شاب فى اواخر العشرينات شديد الوسامه ذات طول مناسب شعره باللون البنى يتمتع بعينين عسليتين تزيده وسامه لكنه يبدوا عليه الشده والحزم فهو مرتدى زى رسمى بدله سوداء وكارفات اسوده تزيده غموضه وشراسه
مالك : صباح الخير ياجدى
كمال : صباح النور
مالك وهو يتناول كوب من القهوه : انت مش رايح
الشركه النهارده
كمال : لا مليش مزاج البركه فيك
مالك بمزاح : ايه عجزت ولا ايه؟؟
كمال : ههههه اعجز اييه يا وااد انت انا شباب اكتر منك
مالك : ربنا يديك الصحه وطوله العمر ياجدو
كمال : ويباركلى فيك
مالك يهم بالنهوض : طيب انا خارج بقى عايز حاجه
كمال : سلامتك يابنى
خرج مالك واستلقى سيارته وذهب الى اسطول شركات كمال الجيار فقد اصبحت اكثر تفرع وانتشار خاصه بعد ان مسكها مالك وقام بالتوسع المذهل لها فاصبحت بمثابته امبراطوريه من الشركات والفنادق والمنتجعات والمصانع والانديه
دخل مالك الشركه فى خطى ثابته وما جلس على مكتبه حتى طلب السكرتيره
مالك : هاتيلى ملف شركه السياحه الجديده
ريم : امرك يافندم
وهنا اتى عمار
عمار هو شاب فى نفس عمر مالك ويعد صديقه المقرب وذراع اليمين فى العمل فهو يعلم جميع خبايا شركات الجيار
عمار بمزاح : مالك باااشا
مالك بدون اهتمام : ادخل ياعمار عايزك
عمار وهو يجلس قصاده : امرك يابرنس
مالك بجديه : اخبار الشغل ايه ؟؟
عمار بتلقائيه : تمام افواج داخله وافواج خارجه وكله تمام
مالك بحده : مقصدش شغل السياحه
عمار بفهم : اها كل تمام بس
مال بانتباه :بس اييه ؟؟
عمار : الشحنه المره دى هتتاخر كام يوم
مالك : ليه ؟
عمار : البوس الكبير بيقول ان العين مفتوحه علينا الايام دى وخصوصا بعد العمليه الاخيره
مالك : هى الحكومه مش وراها غيرنا
عمار : هى كده ياصاحبى هتفضل دايره وبتدور
مالك : طيب المهم تخلى بالك وعينك وسط راسك
عمار : متقلقش كله تمام
مالك : طيب اتفضل على شغلك
عمار : تؤمر بحاجه تانى
مالك بحده : لما اعوزك هطلبك
عمار : ياساااتر بتقلب ف ثانيه
مالك : عماااار
عمار : خارج ياعم بس بقولك هتسهر النهارده ولا
مالك بشرود: هشوف وارد عليك
عمار بمزح : حتى فى معلوماتك بخيل
مالك: بررره ياعمااار احسنلك
عمار بهزار: خاااارج خارج
خرج عمار ولمح ريم على المكتب فكانت ريم
فتاه ذات 24 عام اشتغلت فى الشركه منذ عامين ولكفاءتها استطاع الوصول سريعًا لمنصب سكرتيره الشركه حسناء ذات بشره بيضاء تتضع القليل من المكياج وملابسها متوسطه ليس بالمحتشمه وليست بالعاريه
عمار : هو القمر مش معبرنا ليه
ريم : افندم
عمار وهو يجلس على مكتبها : بقولك اييه متجى اظبطك
ريم بحده : افندم يعنى ايه تظبطنى
عمار : انتى هتعمليلى نفسك من بنها
ريم : لو محترمتش نفسك انا هبلغ مستر مالك
عمار بضحك : هههههه مستر مالك طيب يا اختى مسيرك تيجينى برضو
ريم : اوووف بنى ادم رخم
وما ان ذهب انا ابصلك انا عينى من مالك واحد جان كده ومحترم ومريش مش زيك
ومثلها مثل الكثير من الفتيات التى تجرى وراء المظاهر
______________
فى مكان مختلف
بالتحديد شقه تتميز بالبساطه والهدوء تجلس سيده فى الاربعين تشاهد التليفزيون واذا بابا الشقه ينفتح
حياه : مريم انتى جيتى
معتز : انا معتز ياماما
حياه : خير يابنى رجعت من شغلك بدرى ليه
معتز بحزن: مفيش عادى
حياه وهى تقترب من ابنها : مالك ياحبيبى فى حاجه مضيقاك فى الشغل
معتز : بصراحه انا سيبت الشغل
حياه بخضه : ايييه ليه كده
معتز : ياماما مش عارف اشتغل وصاحب المكتب كل شويه يدينى قضايا خسرانه ومطلوب منى اشوف حل وفى الاخر ياخد هو الكبشه الكبيره ويرميلى ملاليم وده تعبى انا ومجهودى
حياه : معلش يابنى ده رابع محامى تشتغل عنده وبعدين
معتز : ياماما انا نفسى اشتغل لوحدى مش عند حد ياخد افكارى وتعبى
حياه بقله حيله : سامحنى يابنى انت عارف لو بايدى كنت فتحتلك مكتب لوحدك
معتز وهو يمسك يدها ويقبلهم : عارف ياست الكل ربنا ميحرمناش منك ابدا وصدقينى مقصدش
حياه : طيب هتعمل ايه دلوقت
معتز : هدور على شغل فى اى شركه هشتغل شؤن قانونيه مش شرط محامى انا اصلا بكره المحاماه مش لو كنتى سيبتينى كنت دخلت شرطه زى بابا وبقيت ظابط قد الدنيا
حياه بغضب : قولت لااااا يعنى لاااا مش كفايه دخلت حقوق
معتز : انتى كمان حتى الحقوق كنتى رافضه مش عارفه ليه
حياه بالم : عشان كنت عايزاك تبعد عن اى شئ فيه مشاكل ودى وصيت ابوك الله يرحمه ولايمكن كنت اخالفها
معتز بحزن: الله يرحمه
حياه وهى تتذكر الماضى
فلااااااش بااااك
ادهم : اسمعى ياحياه انا مش عايز ابنى يدخل شرطه انتى فاهمه
حياه : وفيها اييه أما يدخل شرطه ويطلع زى ابوه حد يكره ابنه يبقى ظابط
ادهم بجديه : حياه انا لو جرالى اى حاجه مش هيبقالك سند فى الدنيا غير معتز أنتى عارفه انى ملناش حد غير بعض وكمان مش عايز ابنى يموت فى عز شبابه ولا يموت مقتول
حياه بدموع : ليه بنقول كده يا ادهم حرام عليك
ادهم : انا شايل عمرى على كف عفريت ياحياه
حياه : لو على قضيه الجيار سيبها يا ادهم
ادهم : واحنا من امتى بنقدر نسيب مجرم ثم لو مات الجيار هيطلع الف جيار الحياه كدا يا حياه خير وشر وملايكه وشياطين وفى شياطين برتبه ملايكه وفى ملايكه برتيه شياطين اتخلقنا ولقينا الدنيا كده ياحياه
@
تفوق حياه على صوت معتز : ماما ماما
حياه : ايوه ياحبيبى
معتز : كنت بقولك فين مريم
حياه وهى تمسح بعض العبارات المتساقطه من عينها : فى الجامعه ياحبيبى زمانها جايه
معتز : طيب انا هدخل اريح شويه
حياه : طيب ياحبيى انا هقوم اجهز الغدا تكون اختك وصلت عشان نتغدى مع بعض
معتز وقد لاحظ تعب والدته : تحبى اساعدك فى حاجه طيب
حياه : لا ياحبيبى أنا كويسه ادخل ارتاح انت
______________
فى احدى المستشفيات بالتحديد غرفه ما
تنام على السرير سيده فى الاربعين والاجهزه تحاط بها من جميع الاتجاهات ويقف بالخارج ممرضات
الممرضه 1 : ياختى الست دى مش هتفوق
ممرضه 2 :تفوق فيين دى بقالها مده كبيره ده حتى سمعت ان الدكاتره عايزين يشيلوا منها الاجهزه عشان مفيش فايده
ممرضه 1 : ياختى ربنا يرحمها هى كده كده ميته
ممرضه 2 على قولك ميته فعلا بس قريبها ده اللى رافض يشيلوا الأجهزة
ممرضه 1 قريبها ايه ده من ساعة ما جبها مزرهاش مرتين على بعض
ممرضه 2 أنا سمعت أنه مسافر بره وبيحولهم الفلوس تمن علاجها من هناك
ممرضه 1 وهى ملهاش حد غيره يعنى
ممرضه 2/ بيقولوا كل أهلها ماتوا فى حادثه
ممرضه 1/ربنا يرحمهم ويرحمها
_________________@@@@@_________________
فى حى شعبى بسيط عماره الحج رضوان خاصه بيت الست تحيه وهى سيده فى الخمسون مع عمرها بدينه بعض الشئ قاسيه لابعد الحدود لاتعرف سوى المال
تدخل غرفه صغيره فى السطوح وتاخذ فى الخبط عالياً
تحيه بصوت جهورى / انت يااازفت
مروان من الداخل وهو فى حاله يرثى لها فالغرفه شديده الاتساخ وضيقه جدا كان مروان يرتدى تيشرت ابيض ولكن تلون بالسواد من اتساخه كذلك شعره منكوش لكنه برغم هذا وسيم فالبطبع فهو توأم مالك اخذ الشعر البنى وكذلك العين الملونه حتى الجسم نفسهم فمن يراهم لايفرق بينهم حتى ان كان الحال مخالف تماماً ولكنهم كانوا توأم متشابه لابعد الحدود
مروان وهو يتتاوب ويحدث نفسه : فتااح ياعليم على الصبح
تحيه : افتح ياسبع البرمبه انت
مروان يفتح الباب : نعم ياست تحيه فى ايييه ؟؟.
تحيه وهى تزقه بيدها حتى يصطدم بالباب وتدخل الغرفه وكأنها بيتها واخذت تبحث عن شئ ما
مروان : ياستى بتدورى على اييه بس ؟
تحيه : فين الفلوس يااوااد انا لسه شيفاك قابض النهارده
مروان بحسره : يا ستى دول كلهم خمسين ملطوش عمى حرام عليكى
تحيه وهى تمسك ببناطله وتجد المال : اهم والخمسين التانيه دى منين بقى
مروان : انتى بتقلبينى انتى عايزه اييه ؟
تحيه بحنيه مصطنه : اخص عليك خاين الجميل هو انا مش مربياك يااواااد
مروان وهو يلوى شفتيه : مكنوش خمس سنين اللى ربتهملى ويارتكى ربتنى انتى كنتى بتخلين اسرح بالمناديل فى الاشارات وليه سوو
تحيه : حق عليا لميتك من الشوارع وكلاب السكك لولاى ياعالم كنت هتبقى فين دلوقت
مروان : مش هتفرق كتيير على اساس انك دخلتينى السربون يعنى بس هاتى حاجه من الفلوس حرام عليكى
تحيه : انا برضو بعتبر نفسى امك وقلبى حنين خدى 20 جنيه دى كفايا
مروان : عشرين اييه بقى عايزه تاخد 80 جنيه لييه كنتى شغاله معايا
تحيه وهى تضع الفلوس فى صدرها وتهم بالخروج : يا اخويا الفلوس دى كلها عشانك
مروان بامتعاض/ ازااى يعنى
تحيه : يعنى خمسين اجاره الاوضه ياعنيا وتلاتين تمن طفح بتطفحه كل يوم
مراون : هو انتى بتاكلنى حاجه غير عيش ناشف وجبنه اما قربت احس انى فار وايجار اوضه ايه انتى باسمى الجحر ده اوضه
تحيه : ونسيت لبن زمان وكوافيل وبرشام وكمدات وووو
مرااوان وهو يعلم انها لن تسكت ابدا فهى التقططه من الشوارع وربت هو يعلم انها حرمته من كل شئ لكن يكفى انه اؤته فى منزلها وبعد ان شب لم تتركه ايضا لايعلم هل هو حب ام استغلال لكت كل مايعلمه انه فى حاجه لمساعدتها دائما فمن غيرها سيقنط بالشوارع فتذكر لحظه هروبه منها فى صغره وانه كان سيقع ضحيه لذئاب وتجار الاعضاء البشريه ولم يطق احد ان يأويه خوفا منه اعتقداهم بانه ابن خطيئه وليس له اهل حتى هو اعتقد ذلك فهو لايتذكر اى شئ من سابق ميلاده
جلس مروان على الكنبه التى تعد بمثابته سرير له وغفى للحظات
((ورأى حلمه الدائم انه واقع فى حفره وحوله اشباح مخيفه من تلونوا باللون الاحمر والاسود وانياب كمصاصى الدماء وقرون يضحكون ضحكات شيطانيه ويتراقصون حوله اشكال ابشع من الموت هم شياطين بل جن وهو مقيد كالعاجز تمام لايفعل سوى ينظر لبعيد حيث يرى هاله من النوور نفس الملامح نفس الشكل لكنه كان ملاك يمسك بعصا سحريه ولكن عيناه تدمع يمد يداه نحوه ولكن هيهااات تتبدل الصوره باشخاص ملثمين وصراخ إمرأه تهتف ولاااااااادى ولااااادى وطلقات رصاص سرينات سيارات الشرطه والاسعاف ضوضاء ضوضاء صراخ طفل يشبهه كثيرا ينتشله احد الاشخاص بعنف صرااااااخ صرااااخ طفل اخر يبكى ويختبئ خلف الابواب دخان رماااد رجال طلقات تظلم الصوره امامه تمام))
يفيق مروان وهو يتصبب عرقا ويلهث ويقول : ياااارب امتى اخلص من الكابوس ده انا تعبت ثم يقوم ويذهب للحمام ويقرر النزول للقهوه حيث اصحاب السوء
__________
عند كمال الجيار
كمال : اخبار الشغل ايه يامالك
مالك : كله تمام
كمال : انا عايزك فى مهمه يامالك انت اللى هتنفذها بنفسك
مالك بانتباه : ايه هى ؟
كمال الجيار : بعدين هتعرف المهم دلوقت تعرف الخاين
مالك : خاااين
الجيار وهو يقوم ليتجول حول مالك ويقول بصوت رخيم : فى خاين وسطنا يا مالك وهو اللى بلع البوليس عن اخر شحنه كوكاين لينا وخلا البوليس يفتحوا عينهم فى المطار مع انها مش اول مره والحمدالله منصور شال القضيه لوحده وطلع راجل
مالك : قصدك انه كان كمين
الجيار :بالظبط
مالك : بس حضرتك يوم الحادثه قولت غير كده وقولت انها صدفه سيئه مش اكتر
ضحك الجيار بخبث وقال : هههههه كنت بطمن المجرم عشان يقع مره تانيه واعرفه واهو وقع وعايزك تخلص منه
مالك باهتمام : ميين ؟
الجيار : ايهاب
مالك باستغراب : ايهااب مين !!
الجيار : ايهاب اللى شغال فى الشؤون القانونيه عندك
مالك بعدم تصديق : بس ده فى حاله وملهوش دخل باى شئ
الجيار بضحكه شيطانيه : عامل فيها شريف وفاكر انه ممكن يهد مؤسسه.الجيار بالساهل كده ههههههه عبيييط
مالك بثقه : لسه متولدتش اللى يفكر يمس امبراطورية الجيار
الجيار بحب : وهو ده اللى عايزه اخلص من.ايهاب عشان تفضى للمهمه اللى مجهزهالك
مالك : اعتبره حصل
وما ان ذهب مالك جلس الجيار متذكرا ما حدث
@#
فلاااااش باااك
شهاب : ملكش دعوه بولادى يا جيار
الجيار : هههههه ولادك بقوا فى تعداد الأموات وانت هتحصهم ياشهااب
وما ان اشار باصبعه حتى خرجت قذيفه اودته بشهاب فى الحال ولم يرمش للجيار جفن
الجيار : الجثه تترمى من فوق الجبل بعد متتحط فى عربيه وتبان كأنها حادثه عاديه
شخص : وافرض حد حلل الجثه وعرف انه مضروبه بالرصاص
الجيار : ياغبى العربيه هتولع بالجثه وهتبقى رماااد هيحللوه فيها ايه
شخص / هو اصلا ملهوش حد يسأل عليه
الجيار / الاحتياط واجبه ثم انا بعمل كده عشان البوليس أنا متأكد أنه مراقبه
شخص بقلق / يعنى ايه البوليس بره
الجيار / غبى حتى لو بره هو دخل من البوابه اللى ورا محدش يعرفها غيركم وهيخرج منها
وهنا دخل عليهم سيد وهو يلهث وممسك بيده طفل لم يتعدى سنتان وما ان راءه الجيار حتى هب واقفاً
الجيار : ميين الواد دى يازفت وجايبه هنا ليييه انت اتجننت مش قولتلك تخلص ومشفش وشك لحد مطلبك
سيد بلهث : معلش ياباشا بس جيت اقولك ان شهاب كان مبلغ البوليس انه يراقب بيته وحصل اشتباك بينا ومات من رجالتنا كتير بس احنا قولنا منهم كتير
الجيار بغضب : وجايبلى الولد ده ليييه انا مش قولت تخلص عليهم كلهم
سيد : بصراحه ياباشا الواد صعب عليا وشكله حلوه قولته اخده للوليه مراتى عدم المؤاخذه مبتخلفش وكده كده الولد صغير مش يهفتكر حاجه واهو نربى وينفعنى بكره أما اعجز
الجيار : انت اكيد اتجننت البلوليس هيدور عليه وساعتها هيجيبك وهندخل كانا فى مصيبه من تحت رأسك
سيد : ولا مصيبه ولا حاجه ياباشا ولاحد هيعرف احنا اما البوليس كبس ولعنا فى البيت وبقى كوم رماد ده حتى اخوه مات من الدخان وزمان النار كلته هو وامه
الجيار بانتباه : هو كان ليه اخ !
سيد : ايوه الظاهر توأم كانوا شبه بعض قووى سمعت امه بتناديله واحد مالك واحد مروان اعتقد كده انا بس لحقت الواد ده وخدته
سيدبفرحه ها ياباشا اخد للوليه دى هتفرح قوووى هيبقلنا سند اما نعجز
وهنا فكر الجيار ونظر للصغير الذى كان يمسك بطرف عباءته وهو فى جلبابه الابيض ويده الصغيره فانحنى له الجيار ونظر له وقال فى قرار نفسه : سند سند امبراطوريه الجيار لازم تفضل وانت هتبقى السند
افاق الجيار من شروووده وقال : بقيت سندى يا مالك وم