رواية عشقا لايوجد له طريق الفصل الثاني عشر13بقلم ملك احمد

رواية عشقا لايوجد له طريق الفصل الثاني عشر13بقلم ملك احمد


رجعت ليلا للمشفي ودخلت هي ومالك ووجدان ....

ـ خرجت الجده عندما رأتها ...

ـ الجده : انتي كنتي فين ؟

ـ لم تجد ليلا رد ...

ـ صفيه (الجده ): كنتي فين يا ليله ؟

ـ فكرت ليله لوهله انها لو أخبرت جدتها ب الحقيقه ب سوف تقلق ولن تسمح لها ب الوجود في هذه المدينه ...

ـ ليله : كنت بدور علي موبايلي ...

ـ صفيه : في داهيه الموبايل انتي عارفه انا كنت قلقانه قد اي وخصوصاً انك قولتيلي انك هتروحي دقيقه وهتيجي ...

ـ ليله : انا اسفه يا تيته ...

ـ صفيه: متقوليش الكلمه دي انتي عارفه إن انا اتضطريت اكلم اولاد خالتك عشان يجو مخصوص، من امريكا وانتي بكل بساطه بتقولي اسفه ؟!

ـ شعرت ليله بأن الدموع تتجمع في عينيها وهي علي وشك البكاء ...

ـ أمسكت وجدان بكتف جدتها وهي تقول ...

ـ وجدان : خلاص يا تيته هي جت ب السلامه دلوقتي وده الاهم ...

ـ صفيه : انا هدخل ، عند والدك دلوقتي متدخليش عشان انا قولتله انك مش هنا فاهمه ؟ 

أومات لها ليله ...

ـ ذهبت الجده ومعها وجدان ...

ـ جلست ليله ودفنت وجهها في يدها وبكت ...

ـ اقترب مالك وجلس بجانبها... وهو يفكر هل يواسيها ام يتركها هكذا ...

ـ مالك : انتي كويسه ؟

ـ لم تجبه ليله واستمرت ب البكاء ..

ـ مالك : انتي غلط علي فكره ...

ـ نظرت له ليله ب عيونها الحمراء وهي تفكر ...

هل هو مجنون انا هنا ابكي وهو يلقي اللوم علي ؟

ـ مالك : متبصليش ايوه ، انتي غلطانه ...

ـ ليله :  انا بس مينفعش اقولها انا كنت فين لأنها هتخاف ...

ـ مالك : وانتي كده مفكره انها مش هتخاف مثلاً ؟

ـ ليله : معرفش بقي ...

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

عند ريان ... خرج ريان من سيارته وصعد لغرفته ...

ـ دخل ريان كان يتني أكمام قميصه الابيض الذي يرتدي فوقه waistcoat اسود ...

ـ دخل ورمي جاكت البدله الخاصه به وهو يقول ... 

ـ ريان : بقي منعرفنيش انا ريان الراجحي تقول متعرفنيش تمام ... بعدها فكر في شئ 

ـ أخرج هاتفه ورن علي زين ...

ـ ريان : زين عايزك تتأكد إن يونس ميطلعش مهما كان التمن فاهم ؟

ـ زين : الموضع صعب يا ريان ده يونس متنساش ...

ـ ريان : مش مشكلتي ...

ـ زين : تمام ...

ـ اغلق ريان الهاتف وهو يفكر في شئ ...

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

عند ليله ...

ـ ذهبت ليله للمنزل ومعها وجدان وجدتها ... بعد أن اوصلهم مالك 

دخلت الجده وتركت وجدان وليله ينزلو  الحقائب ..

ـ ليله : اخوكي ده غريب أصر أنه لازم يروح فندق ...

ـ وجدان : هو كده مش بيستريح غير لما يكون عنده مكان لي لوحده انتي عارفه رجال الأعمال بقي ...

ـ اومأت لها ليله ...

ـ وجدان : ادخلي صالحي تيته يا ليله ...

ـ ليله : حاضر ...

ـ انتهو من الحقائب الت يكانت تقريباً ثلاث حقائب صغيره ...

ـ دخلت ليله ببطئ ودخلت للصالون التي كانت تجلس فيه جدتها ...

ـ اقتربت ليله وهي تقول ...

ـ ليله : تيته ...

ـ لم تجيبها ...

ـ جلست ليلا علي الارض وهي تقول ...

ـ ليله : بصيلي يا تيته انا اسفه ...

ـ صفيه : انا مزعلتش منك عشان انتي مشيتي من غير ما تقولي أو عشان انتي آخرتي ب الساعات انا زعلانه عشان انتي مخفتيش عليا وعلى قلقي ...

ـ ليله في نفسها ...

ـ لو تعلم فقط بأنني انا من كان يجب القلق بشاني ...

ـ ليله : خلاص انا اسفه عشان خاطري سامحيني...

ـ صفيه : قومي يا ليله من علي الأرض...

ـ وقفت ليله وجلست بجانب جدتها ...

ـ الجده : مسمحاكي بس متعمليش كده تاني ...

ـ اومأت لها ليله بعدها عانقتها ...

ـ كانت تنظر لهم وجدان وتبتسم حتي رن هاتفها...

ـ نظرت وجدان للاسم بعدها  خرجت ...

ـ وجدان  : اي يا ماما ؟

ـ مني : انتي روحتي ؟

ـ وجدان : ايوه انا دلوقتي عند تيته ...

ـ مني : طيب بكره الصبح تبقي تحجزي الطياره ...

ـ وجدان: ماما أنا مينفعش اسيبهم كده ....

ـ مني : انا قولتلك وخلاص ..

ـ اغلقت مني الهاتف في وجه وجدان ...

ـ وجدان : افف 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

عند ريان .....

ـ ريان : زين ... جهز الطياره عشان هروح النهارده علي ايطاليا ...

ـ زين : ماشي بس ...

ـ ريان : اي ؟

ـ زين : والدك بيسال عليك ...

ـ ريان : انا هبقي اكلمه ...

ـ اغلق ريان الهاتف وذهب حتي يجهز نفسه للسفر ....

في اليوم التالي في الصباح ...

 استيقظت ليله وذهبت حتي تتجهز للجامعه ...

ـ وجدان : انتي رايحه فين ؟

ـ ليله : الجامعه ...

ـ وجدان : انا ممكن اجي معاكي ؟

ـ ليله : ايوه بس مش انتي المفروض هتسافري النهارده ...

ـ وجدان :  عادي هقول لماما اني ملقتش تذكره ...

ـ ليله : لا متكدبيش قوليها الحقيقه ...

ـ وجدان : ماشي ماشي يلا بقي ...

ـ جهزت ليله نفسها وتوجهت هي  ووجدان للجامعه ...

دخلت ليله وهي تقول ...

ـ ليله: وجدان متتكلميش مع حد هنا كلهم مش كويسين ومش بيحبوني ....

ـ وجدان : لي ؟

ـ ليله : بسبب بنت إسمها يارا ...

ـ وجدان : يععع غيره ...

ـ ليله: مش مهم يلا ندخل ...

ـ توجهوا للداخل ....

ـ نظرت ليله ليارا كانت تقف هي وتيم الذي كان يضع مضاده علي وجهه اثر لكمة ريان  ومعهم بعض اصدقائهم ...

ـ شعرت ليله باستغراب ف لم تنتهي مدة عقوبتهم ...

ـ اقتربت يارا وهي تنظر لليلا بابتسامه ...

ـ يارا : هاي ليله ...

ـ لم تحييها ليله وكادت أن تذهب وهي تقول ...

ـ ليله : يلا يا وجدان...

ـ يارا : اي خايفه ؟

ـ ليله : لا ب العكس بس انا متعودتش اني اجي علي بنت زيها زي دي مش تربيتي خالص ...

ـ ضغطت يارا علي يدها من غضبها ...

ـ يارا : انتي ازاي تتجرئي ؟

ـ وجدان : اي هي غلطت في حاجه ؟

ـ يارا : ودي مين كمان ؟

ـ وجدان : مظنش إن دي حاجه تخصك يلا يا ليله ...

ـ كادت ليله أن تذهب ولكن أمسكها تيم من معصمها ...

ـ كادت وجدان أن تقترب ولكن امسكتها يارا ...

ـ وجدان : اوعيي...

ـ يارا : هتعملي اي ؟

ـ ليله : بعد اذنك انا مش عايزه مشاكل ...

ـ تيم : مين هينقذك المرادي ريان مسافر للاسف ...

ـ ليله : بس بقي ...

ـ وجدان : سيبيني ...

ـ صفعت يارا وجدان علي وجهها ...

ـ يارا : اسكتي شويه ...

ـ ليله بحده : يارا ...

ـ تَيم : اي زعلتي ...

ـ  وكاد أن يمد يده علي خصلات شعرها ولكن فجأة أمسك يده شخص ...

ـ نظر له تيم وكان زين ...

ـ ضربه زين بقوه حتي وقع أرضاً ...

نظر زين ليله وهو يقول 

ـ زين : انتي كويسه ؟

ـ اومأت له ليله ....

ـ ذهب زين وسحب وجدان من يدها وارجعها للخلف ....

ـ نظر زين ليارا بغضب وهو يقول ...

ـ اتفضلو كلكو علي مكتب  العميد حالاً...

ـ يارا : بس يا استاذ زين هي إلي بدأت...

ـ زين : ششش مش عايز اسمع كلام كتير وده أمر من ريان  ...

ـ توسعت عين يارا وهي تقول ....

يارا : استاذ ريان ؟

ـ زين : انا مش هتكلم كتير اتفضلي علي المكتب ...

ـ ذهبت يارا واصدقائها ثم نظر زين وهو يضع يده في جيبه لتيم  الذي وقف وكاد أن يذهب مع يارا ...

ـ زين : لا اتفضل بره الجامعه ...

ـ تيم : اي ؟

ـ نظر زين للحراس بعدها أومأ لهم كما جعلهم ياخذو تيم للخارج ...

ـ أخرج زين هاتفه وتحدث مع ريان وهو يقول ..

ـ زين : الو  يا ريان  ...

   لقراءة ياقي الفصول اضغط هنا

تعليقات



<>