رواية عشق اجباري الفصل السابع 7 بقلم سوسو احمد
يونس:فعلا انا عايز انام جدا
حوريه:انا هسندك تعالى
طلعو الى الاوضه او لما دخلوا
حوريه اتفتحت فى العياط
يونس بحنان:ششش اهدى انا كويس
حوريه من بين شقهتها:انا خوفت عليك اوووى يا يونس
يونس:خلاص انا كويس ربنا ستر وبعدين يلا روحى اغسلى وشك وصحنى على الفجر
حوريه:حاضر
ذهبت حوريه الى غرفتها واستيقظت عند اذان الفجر ودخلت غرفه يونس
حوريه بهدوء:يونس يلا الاذان
يونس:طيب انا قومت اهوه
حوريه :انا هروح اتوضى عشان اجى اصلى معاك
يونس:طيب وانا هتوضى واستناكى
فى القاهره
طرقت ملك على باب غرفه زين ودخلت
لقيته بيصلى
ملك بابتسامه:حرما
زين:جمعا يا لوكا ان شاء الله
ملك:انا خلصت يلا
زين:صليتى
ملك:ايوه
زين:طيب توكلنا على الله
فى الصعيد
حوريه:حرما
يونس:جمعا هتعملى ايه
حوريه:مفيش مش جيالى نوم هعقد اقرا قران شويه واما النهار يطلع هنزل الجينيه
يونس:طيب انا هنام عشان مش قادر
حوريه:اوك تصبح على خير
ذهبت حوريه الى غرفتها وقرات القران وعند شروق الشمس اعدت كوب من النسكافيه ونزلت الى حديقه القصر
فى السياره
ملك:زين هو انتا صدقت كلامه
زين:لا طبعا انا بثق فيكى اكتر من روحى
ملك:كنت هزعل اوووى يا زين لو صدقته
زين:انتى هبله انا عارف اخلاقك كويس
ملك:ربنا يخليك ليا يا زين
زين :ويخليكى يا قلبى
ملك:دوس بنزين بقا عشان انا تاتا وجدو وحشونى اوووى والبت حوريه كمان
زين:خلاص احنا قدامنا نص ساعه
فى الصعيد
حوريه :عارفه ياورد لما ستى سووت اناقلبى كان هيقف
ورد:تفائلى بالخير ياحور
حوريه:انا مش متخيله حياتى من غير يونس اصلا ده هو الى باقى ليا
ورد:ربنا يخلهولك يا حور
عند زين
اوقف زين السياره امام باب القصر قال للغفير :افتح الباب
الغفير:افتح لمين اياك انتا مين
زين:انا زين الشرقاوى
الغفير:لع سيدى مقلش انا حد جيله
زين:انتا اهبل بقولك انت زين الشرقاوى
الغفير :طيب خليك اهنه اما اخش انده سيده وذهب
زين:راجل متخلف
عند حوريه
حوريه:ورد استنى اما اشوف الغفير بيجرى كدا ليه
حوريه:زناتى
زناتى:ايوه يا ستى
حوريه:فيه ايه ومالك بتجرى كدا ليه
زناتى:فيه ناس بره وعايزن يدخلوه وانى معرفهمش
حوريه:طيب انا هروح اشوف مين
زناتى:لع انا هنده على سيده
حوريه:اسمع الكلام انا هروح اشوف مين الى على البوابه
ذهبت حوريه الى البوابه لتتفاجا بى زين يقف وعلى وجه علامات الغضب
حوريه بدهشه:زين
التفت زين الى نبره الصوت الرقيقه الذى يعرف صاحبتها جيدا سابقته ملك
ملك وقد جريت الى احضان حوريه :حور وحشتينى موووت شوفى الحمار ده مش عايز يفتحلنا البوابه
التفت حوريه الى الغفير :افتحلهم الباب يا زناتى ده استاذ زين الشرقاوى ده ابن عمى وحفيد الشرقاوى ابقى خلى بالك المره الى جايه
اندهش زين فى نفسه مز تسميه حوريه له باستاذ واندهش ايضا من جمالها الطاغى وعيونها للزقاء
زناتى:يقطعنى يا سيدى
زين:خلاص حصل خير يلا افتح البوابه خلينه اركن العربيه
فتح زناتى البواب لزين
ملك:واو ايه الجنينه الروعه ديه
حوريه:طبعا انا ويونس مهتمين بالجنينه لانها ملجى الوحيد
ملك باندهاش:ليه مش بتخرجى
حوريه:لا طبعا بخرج بس مع يونس بس
ملك:ليه يعنى
حوريه:عادى يونس بيخاف عليا جدا
ملك:اومال بتروحى الجامعه ازى
فى هذه الحظه تذكرت حلم عمرهاودمعت عينيها
ملك:يلهوى انتى بتعيطى ولا ايه
حوريه:لا لا عادى
زين:اومال فين باقى العيله
حوريه:نايمين لسه فاضل ع الفطار نص ساعه
ملك بحماس:طيب يلا انا هطلع اصحى جدو وتاتا
حوريه :تمام يلا
طلع كل منهم وهم فى الطرقه
قال زين :انا هخش اصحى يونس واجيلكو هى اوضته هى هى
حوريه:ايوه يلا يا ملك
ملك:هو انا اخبط ولا اخش علطول
حوريه:خشى علطول زى ماانا بعمل
فتحوا الباب ووجدوا الجده تقراء القران وعندما رفعت عينيها اطلقت زعروطه عاليه استيقظ الجد على اثرها
ملك:وحشتينى يا تاتا اوووى
الجده:تعالى يا جلب ستك
الجد:فيه ايه يا وليه عم تزغرطى ليه
الجده :حفديك يا شرجاوى
الجد:واه حفدتى تعالى يا غاليه سلمى على جدتك
ملك بضحك:تاتا مش راضيا تسيبنى يا جدو
الجد:واه عاد ايمكلبشه فيه اكيده ليه
الجده:عم بشبع منها يا حج
حوريه بغضب مصطنع:واله عال يا ست ملك هيجى تاخدى الحب على الجاهز
الجده:كيف ده انتم التنتين واحد تعالى
وفتحت لها الزراع الثانى
فى الجانب الاخر
فتح زين الباب بهدوء وفتح النور ونظر فى ارجاء الغرفه التى بها كتير من الصور له وحوريه ثم ذهب اليه و اندهش من جبس يده حركه
يونس بنوم:حور انا عايز انام سيبنى شويه
حركه زين ثانيه لكن اقوى
يونس بزهق:بس يا جذمه عايز انام
لم يدرى زين ماذا يفعل غير ان يدلق عليه كوب المياه الذى بجانب السرير
انتفض يونس من نومه وقال:ايه هزار البوابين ده يا زفته
زين:بس انا اهلاوى مش زملكاوى
يونس:انا عارف الصوت ده ثم رفع وجه زين
زين: ايوه زين ايه يا واد كبرت كدا ليه
يونس :هو انا بحلم ولا ايه
زين:لا يا سيدى مبتحلمش يلا حش فى حضنى
انقض يونس الى احضان زين
يونس:وحشتينى يا راجل
زين:وانتا كمان واللهى ايه يا بنى نايم فى مايه
يونس:جرى ايه ياعم لو حوريه الى كانت بتصحينى كان زمانها بستنى وسابتنى نايم
زين:طيب يا خويا يلا نروح لهم فى اوضته جدك هما هناك
يونس:يلا
ذهبوا الى الغرفه ودخلو
الجده:لولولولولولولوى تعال يا ولدى يا غالى حمد الله على السلامه قومى يا بت انتى وهيا خلونى احضن الغالى
قاموا ملك وحوريه من احضانها وقالوا فى نفس واحد بينما زين جرى الى حضن الجده وانهالت عليه بالقبلات:بعتينا يا تاتا
زين بثقه:طبعا ده انا المقدم زين الشرقاوى
الجد:طيب يا سياده المجدم مش رايد تسلم على جدك
زين:لا طبعا
وقام وجرى الى احضان جده
زين:وحشتينى يا جدى
الجد:وانتا يا ولدى اتوحشتنى جوى جوى
الجده باستغراب:ايه الى بلك اكيده يا يونس
يونس:احم احم ايه
زين:مفيش وحكى لهم ماحدث
انفجروا جميعا ضاحكين واثناء ضحكهم وفجوا....