رواية احبني اثنين ولكن الفصل السادس6بقلم لولو وائل
تانى يوم
محمد:سيف سييييف انت يابنى انت جاى تنام
سيف:فى اى يا محمد الواحد مينفعش ينام شوايه يعنى
محمد:يلا مفضلش كتير على خطوبة مريم
سيف:هنعمل اى يعنى
محمد:هنخطف يوسف ونعرف كل حاجه
سيف:يعنى فكرتى حلوه طيب هفوق ونخطفوا
محمد:قوم يلا
سيف:طيب
فى اوضت مريم
مريم:انا خايفه اوى يامنه
منه:علشان محمد وسيف ممكن يخطفو يوسف
مريم:أه الى مخوفنى يوسف جبان وهيقول على كل حاجه
منه:ربنا يستر
مريم:انا هحاول اكلم يوسف واخليه ياخد باله
منه:ماشى
مريم:تليفونه مغلق هعمل اى
منه:انا شكلى كده همشى واسيبك
مريم:تمشى فين استنى خليكى معايا متسبنيش لوحدى
بعد شوايه
محمد:سيف بقولك اى متكلم يوسف
سيف:هو مش هيعرف صوتى مثلا
محمد:طب هنعمل اى
سيف:استنى لو سمحت انت
الشخص:بتكلمنى انا
سيف:اه معلش كنت عايز منك مساعده
الشخص:اساعدك فى اى
سيف:كان فى واحد صحبى عيد ميلاده النهارده وكنت عامله مفاجئه بس كنت عايزه اكلمة علشان يجى بس هو عارف صوتى لو ينفع انت تكلمه علشان المفاجئه متبوظش
الشخص:ماشى هو فين
سيف:اتفضل اهو واسمه يوسف
يوسف:الو السلام عليكم
الشخص: وعليكم السلام استاذ يوسف معايا
يوسف:أيوا انا مين معايا
سيف للشخص بصوت واطى:قوله تعالى فى المكان ده***** علشان فى حد مستنيك هناك وعايزك فى حاجه مهمه
الشخص:فى حد مستنيك فى المكان ده ***** وعايزك فى حاجه مهمه
يوسف فى سره:اكيد دى مريم بس متصلتش هى لى
يوسف للشخص:تمام حاضر عشر دقائق واكون هناك
الشخص:تمام سلام
سيف:مش عارف اشكرك ازاى على المساعده دى
الشخص :ولا يهمك انا لازم أمشى بقى
سيف:ماشى شكرا
محمد:طب ماانت بتفكر حلو اهو
سيف:عيب عليك يلا بقى على المكان علشان نعرف منو كل حاجه
محمد:يلا
بعد شويه وصل يوسف المكان وسيف ومحمد
يوسف:اى المكان ده مريم هتقبلنى هنا لى كانت قبلتنى فى اى كافيه بت غريبه اوى
محمد:مش مريم الى عايزاك دا احنا
يوسف:محمد يلهوووى
وكان هيجرى بس كان فى حد وراه
سيف:رايح فين يا حلو
يوسف:سيف طب انا عملت اى طيب
محمد:انت ومريم بنكوا اى
يوسف بتوتر:هتبقى خطيبتى
محمد:انت هتستعبط ما احنا عرفين انها هتبقى خطيبتك يعنى مفيش حاجه كدا ولا كدا
يوسف بتوتر:لا مفيش
سيف: ده شكلو عايز يتروق يا محمد
يوسف:لا خلاص هقول عايزين تعرفوا اى
محمد:حلو اوى الى بينك وبين مريم
يوسف:انا مليش دعوه مريم هى الى جتلى وقالتلى اجى اخطوبها علشان اخليكو تنسوها وانها بتحب غيركو وتسبوها فى حالها
سيف:واحنا الى يخلينا نصدقك وانك مش بتكدب
يوسف:صحبتها منه كانت معاها
محمد:كده يامريم ماشى
سيف:فى حاجه تانيه ولا
يوسف:وربنا ابدا سبنى أمشى ونبى
محمد:هسيبك تمشى بس بشرط تقول كل ده يوم الخطوبه
يوسف:ماشى وانا موافق بس سبونى
محمد:سيبه ياسيف
سيف:ماشى يلا غور
محمد:ماشى يامريم
عند مريم
مريم:تليفونه لسه مغلق هنعمل اى
منه:وربنا انا همووت من الرعب
مريم:يارب استرها
يوم الخطوبه
مريم:انا خايفه اوى يا منه حاسه ان فى حاجه هتحصل
منه:خليها على الله
مريم:يارب استرها
سلمى:مشاء الله زى القمر ياقلب ماما وانتى كمان يا منه زى القمر
مريم كانت لبسه فستان فضى وطرحه فضى
منه كانت لبسه فستان دهبى وطرحه دهبى
منه:مرسى يا طنط والله حضرتك الى قمر
سلمى:تسلميلى يا حبيبتى
بعد شوايه
محمد:مبروك يا مريم
مريم بتوتر:الله يبارك فيك عقبالك
سيف:مبروك يا مريم
مريم:الله يبارك فيك ياسيف
منه:يلا يا مريم يوسف جه
مريم:يلا
جه وقت لبس الدبل بس حصل شئ غير متوقع لمريم
يوسف:الخطوبة دى مش هتم
محمود:لى كده يا يوسف مش انت الى اخترت المعاد
يوسف:ايوه يا عمى بس لازم حضرتك تعرف كل حاجه
محمود:اعرف اى يا بنى
يوسف:انا ومريم مش بنحب بعض ومريم هى الى طلبت منى اخطبها علشان تنتقم سيف ومحمد
محمود:أنت بتقول اى مريم مستحيل تعمل كده
يوسف:مش مصدق اسأل صحبتها منه
محمود:منه الكلام الى بيقولو يوسف صح
منه بتوتر:عمى بصراحه اه
محمود راح لمريم وضربها بالقلم قدام كل الناس
سلمى:لى كده يامحمود
محمود بغضب وصراخ:علشان معرفتش اربى لى عملتى كده ها لى
محمد:انا هقولك يا عمى علشان انا بحبها وهى عارفه بس هى عايزانى ابعد عنها
سيف:وانا كمان ياعمى بحبها بس هى رافضنى برضو
محمود:وانا هجوزك غصب عنك
مريم بصريخ وعياط:كفايه بقى كفايه انا عملت اى غلط انا مش بحب محمد ولا بحب سيف هو الحب بالعافيه كل شوايه هيجبرونى على كل حاجه انا مش عايزاكو سيبوني فى حالى بقى انا اسفه يا بابا بس انت عمرك مكنت معايا ولا اهتمت بيا سبتنى لوحدى سبتى فى اكتر واقت كنت محتاجك فى انا مش عايزه حد معايا تانى وانت يا محمد لو فاكر كده هتخلينى احبك تبقى غلطان انا مش هحبك ولو انت اخر واحد فى الدنيا برضو مش هحبك وانت يا سيف برضو عمرى ما هحبك غصب عنى علشان انتو الاتنين كل واحد فيكو بيفكر فى نفسه وبس كل واحد عايز حاجه بيخدها وخلاص حتى لو هيستخدم العنف فيها او الاجبار بس انا مش بحب حد فيكو انا بكرهكو كفايه بقى سبونى فى حالى انا تعبت من كل ده كل شوايه خناف وغيره لى انت عارفين انى بحبكو زى اخواتى بس دلوقتى خلاص انا مش عايزه اشوف وشكو تانى طول حياتى ومش هعقد فى البيت ده ولا لحظه واحد
سلمى :لى يابنتى ده بيتك هتسيب بيتك
مريم بعياط:انا مليش بيت انا هعيش لوحدى ومحدش هيعرف طريق ليا
مشيت مريم من البيت وورها منه
منه:انا اسفه يامريم بس مقدرتش اكدب
مريم:انتى ملكيش ذنب فى حاجه متعرفيش مكان اقعد فى بس محدش يعرف مكانى غيرك
منه:أه بيتى الى فى شبرا إحنا مش بنقعد فى دلوقتى اقعدى فى وانا هبقى اجى اشوفك وادى المفاتيح بتاعتو
مريم:مش عارفه اشكرك ازاى
منه:احنا اخوات متقوليش كده
مريم:ربنا يخليكى ليا يارب
بعد شوايه
محمود بحزن:انا غلطت يا سلمى انا دايما فى الشغل عمرى مهتميت بيها بس هعرف مكانها ازاى دلوقتى
محمد:احنا هندور عليها يا عمى
محمود:لا ملكوش دعوه بيها انتو السبب فى الى حصلها وكمان بسببكو سابت البيت
سيف:انا اسف يا عمى انا همشى
محمد:استنى يا سيف خدنى معاك
سلمى:يارب احفظ بنتى يارب
عند مريم
مريم:البيت كويس بس عايز يترتب مش مهم المهم ابعد عنهم شوايه انا اتخنقت بجد انا هروح انام وبعدين هشوف هعمل اى
تانى يوم
سلمى:هتفضل مش بتاكل كده يامحمود انت مكلتش حاجه من امبارح متقوله حاجه يااحمد
احمد:انا داخل اوضتي علشان تعبان ومش قادر اتكلم
محمود:الولاد بقى زعلانين منى يا سلمى مريم سابت البيت واحمد مش عايز يتكلم معايا كل ده وعايزانى اكل
سلمى:متقولش كده يومين ومريم هتهدء وترجع البيت
محمود:يارب يا سلمى وانا مش هسبها ابدا
بعد مرور سنه
منه:اي يامريم مش هترجعى البيت بقالك سنه بعيد عن اهلك
مريم:مش قادره يا منه انا لسه موجوعه اوى سنه عدت وانا لسه موجوعه من الحصل مش قادره ارجع البيت
منه:طب هتعملى اى هتفضلى كده انتى مش بتكلى كويس وخسيتى اوى
مريم:مليش نفس لاى حاجه ارجعى البيت يا منه علشان محدش ياخد باله ولو حد سألك قولى انك متعرفيش حاجه عنى
منه:عدى سنه وانا بسمع نفس الكلام ده ارجعى البيت بقى
مريم:انشاء الله بس محتاجه وقت
منه:ربنا يهديكى
فى بيت مريم
سلمى:برضو مش هتاكل يا محمود
محمود بحزن:سيبنى فى حالى انا مش قادر سنه يا سلمى سنه عدت ومريم مش معانا طب احنا مش وحشنها
سلمى:اكيد وحشناها بس اكيد هى لسه زعلانه بس انشاء الله هترجع
محمود:يارب يا سلمى يارب
فى بيت محمد
محمد بحزن:وحشتينى اوى يامريم عمرى مفكرت انك هتبعدى كل ده بسببى
مها بحزن :محمد مش هتخرج من الاوضه وترجع تتخانق معايا زى الاول
محمد بحزن:سبينى يا مها انا بجد مش طايق نفسى
مها:طب خلاص انا خارجه بره
عند سيف
سيف بحزن وبكى:وحشتينى يا مريم عمرى ما اتصورت بعدك يعمل فيا كده يارب ترجع بقى انا مش قادر على بعدها
كريم بحزن:اهدى ياسيف انا اقولتلك مريم مش هتقدر تختار بنكو انتو ومحمد مسمعتونيش وادى النتيجه
سيف ببكاء وحزن:مريم وحشتنى يا كريم مكنش قصدى والله بس غصب عنى بحبها أعمل اى
كريم:حب يا سيف بس مش مريم حد تانى وهتقدر
سيف :مش هقدر احب حد تانى
كريم:حاول يا سيف حاول
سيف: هحاول
عند مريم
مريم:يارب نفسى أنسى بس مش قادره انا تعبت انا هنزل اتمشى هروح اى حتى اغير جو هكلم منه تيجى معايا
مريم:الو يا منه عامله اي
منه:الحمدلله وانتى عامله اى انا لسه ماشيه نسيت حاجه ولا اى
مريم:لا بس عايزه اقبلك نروح فى اى حتى انا اتخنقت من قاعده البيت يمكن نفسيتى ترتاح نتقابل فى كافيه الى على أول الشارع
منه:اخيرا خمسه وهكون عندك
فى الكافيه
منه:اخيرا نزلتى من البيت انا افتكرتك هتخللى فى البيت والله
مريم:ههههه هخلل ماشى يا ختى ادينى بغير جو
فى بيت محمد
محمد:الو ازيك يا سيف
سيف:الحمدلله وانت عامل اي
محمد:الحمدلله بقولك اى ماتيجى نخرج فى اى حتى انا تعبت
سيف:ماشى انا برضو تعبت من البيت اوى ماتيجى ناخد احمد معانا
محمد:كنت لسه هكلمه بعدك ماشى اجهز ونتقابل فى كافيه الى على أول الشارع
سيف:ماشى
محمد:الو احمد عامل اى
احمد:الحمدلله وانت عامل اى
محمد:الحمدلله بقولك اناو سيف قولنا نخرج نغير جو فاقولت تيجى معنا اى رايك
احمد:ماشى انا فعلا محتاج اغير جو
بعد شوايه
محمد:كل ده سيف تأخر اوى يا احمد
احمد:زمانه جاى اهو جه
سيف:معلش اتأخرت عليكو يلا ندخل
محمد بصدمه :مريم
سيف بصدمه:هى فين دى اده مريم بجد ولا ده حلم
احمد بصدمه:مريم
مريم بتكلم منه وبتبص جمبها
مريم بصدمه:احمد