رواية حكاية غزل الفصل السابع والعشرون 27 بقلم هبة الجهمي
رواية حكاية غزل
الفصل (27)
---------------------
زهرة / ابوكى غلبان
سمية / د مش غلب دى خيبه تعرفى حماتى حبت تتفرعن عليه فى أول زواجى زوجى وقف و قال لامه انتى مسؤولة منى أنا اخدمك بعينية إنما هى لا انتى مش فرض عليها هى تاجى تساعدك محبه مش غصب و من ساعتها بانزل اقعد معاها و اعمل الاكل بحب و ناكل و نشرب و نهزر و الله دلوقت بحبها اكتر من امى
زهرة / المفروض كل راجل يعمل حدود لمعاملة امه لمرأته
سمية / فرعونة جايه بت ياغزل تعالى عوزاكى
غزل / يانعم خير
خيرية / الا انتى اول ما شوفتينى جريتى ليه هو أنا عفريت
سمية / معلش يا ماما اصل عاصم مزعقلها الصبح
خيرية / ابتسمت بجد طب كويس الا عاصم رايح فين
الحاج بدران / رايح يسجل ال 5 فدن باسمه اصل فراس الجبلى راجل محترم وعنده ضمير علشان كده رجع الارض لأصحابها
خيرية / لطمت على وجهها نهار اسود انت بتقول ايه بكده أنا خسرت الارض
الحاج بدران / أنا مش عوز اتغابى عليكى لمى نفسك
خيرية / اخدت صدمة عمرها لما سمعت كلام الحاج بدران الارض دى بتاعتى أنا و أنا عوزاها
الحاج بدران / لو بتاعتك اثبتى الا انتى تعرفى فراس الجبلى منين
خيرية / خرجت مش قادرة تمشى
سمية / الخوف منك ياحاج بدران انت فعلا راجل عقر هو فى ايه افهم
الحاج بدران / السفرة هتتقدم بعد صلاة الضهر و بعد العصر ترجعوا للشقة فى لحمة نصيبكم فى الفريزر
زهرة / عندنا الفريزر مليان
سمية / نسمة بتعيط
زهرة / هاغيريها و اعملها الرضعه
سمية / فين نصيبى من اللحمة أنا و حماتى و سلفى
الحاج بدران / موجود ياغالية و خزين البيت كمان
سمية / بكت ربنا يطول بعمرك يارب انت و عاصم امى متعرفش عنى حاجة ولا فى يوم دخلت بيتى
غزل / جدو الكلية الاسبوع الجاى
الحاج بدران / و انتى أن شاء الله هتجيبى تقدير و تكونى دكتورة فى الجامعة
سمية / مروان وصل ربنا يستر
الحاج بدران / ربنا يهديه و يصلح حاله
سمية / وقفت بتبص عليه
مروان / السلام عليكم
الحاج بدران / و عليكم السلام حمد الله على سلامتك
مروان / الله يسلمك يا جدى و دخل سلم على الكل
سمية / حمد الله على سلامتك يا رب يهديك ويصلح حالك
خيرية / دخلت اوضتها وقفلت على نفسها الباب بالمفتاح و قعدت تصرخ من الغيظ
الحاج جابر / خبط على الباب فين لما فتحت عوزة انام
مروان / هو فى أيه
خيرية / مفيش بركة انك جيت بالسلامة بطل الهباب ده عوزاك تبقى زى عاصم
مروان / أنا فين و عاصم فين عاصم رباه جده إنما أنا ربانى انتى شربتينى غل و حقد على الكل بس الحمد لله المصحة والتأهيل خرجنى واحد تانى
خيرية / عوزاك تاخد مكان عاصم فى كل حاجة و تكون احسن منه
مروان / أنا مينفعش اتقارن بعاصم وكمان عاصم ده نجم فى السما بضميرة و أخلاقه بالله عليكى سبينى فى حالى انتى السبب فى كل اللى انا فيه
خيرية / ليه ياللى تنشك فى قلبك دانا كنت يعطيك فلوس من غير ما تطلب واكل شارب متلقح على القهاوى
مروان / عمرك ما خوفتى عليه مش كل حاجة فلوس ياريت كان جدى هو اللى ربانى كان زمانى بنى ادم
خيرية / انت. وش فقر زى باقى عايلتك
مروان / الحمد لله انى هاقدر الحق نفسى و امشى صح يمكن ربنا يتقبلنى و يغفرى ما سبق و سابها و راح المسجد صلى وجد عاصم فى المسجد
عاصم / حمد الله على السلامه يارب تفوق لنفسك و تبعد عن الزفت اللى كنت بتتعاطاه
مروان / الحمد لله أنا خلاص عمرى ما هارجع الطريق ده تانى
عاصم / أفلح أن صدق بقولك تعالى اشرب شاى معايا
مروان / لا أنا عوز سندوتش لحمة و عسل نحل من عند جدى
عاصم / تنور تعالى ام سعد هانى غدا لمروان و اعملى حسابى معاه و هاتى كيلو عسل لمروان
سمية / و أنا و ولادى كمان
غزل / السلام عليكم
مروان / و عليكم السلام الف مبروك و قام باس دماغها سامحيني أنا ازيتك كتير
عاصم / ابعد عن مرأتى يا ولد
مروان / دانت ولد غتت فعلا
الحاج بدران / شكلك انصلح حالك
مروان / الحمد لله اسف ليك ياجدى
زهرة / خد بوس نسمة بنتك
مروان / شال نسمة بسم الله ماشاء الله ربنا يرحم امها. كانت بنت طيبة و أنا ظلمتها ربنا يسامحني هى اتظلمت معايا
عاصم / ربنا غفور رحيم المهم تبدأ حياة جديدة
الحاج بدران / البنت الصغيرة هتفضل مع زهرة و غزل موافق
مروان / ياريت يا جدى امى مينفعش تربى حد
سمية / انت مروان بجد و لا يتمثل علينا
مروان / أنا لما دخلت المصحة لعلاج الادمان كنت بموت فى اليوم مائة مرة و فضلت اعافر لحد ما بطلت و عهد ربنا انى مرجعش للطريق ده تانى مهما حصل و فترة التأهيل نفعتنى بجد ربنا كرمنى و مواظب على الصلاة و قراءة القرآن
عاصم /. أنا معاك طلما بقيت انسان كويس
الحاج بدران / هو ده الم.....