رواية الثالث من ديسمبر الفصل الرابع4والاخيربقلم هنا محمود
|الثالث من ديسمبر|.....الفصل الرابع و الأخير..
كان قاعد و هو بيشرب مِن السجاره و بيراجع كلامه مع مامتها لما رفض كلامها و قال أن ممكن تكون "هَنا" بتتعامل معاه عادى!...
لكنها جاوبته بإصرار..:
_هَنا عُمرها مكان ليها دكتور او مُدرس راجل بتخاف تقرب منهم إنما هى راحت معاك تِعمل شوبنج...!....لو كانت مع راجل غيرك كان زمنها أتجنت بنتى و أنا عَرفها...الأعراض الى بتظهر معاك بتبقا خفيفه جدا عن الى بيحصلها..
رطب شفايفه بالسانه و إبتسامه شقيه ظهرت على شفايفه معنى كده ان ليه مكانه خاصه فى قَلبها و أن فى أمل معاها!....
بَعد عَنها أسبوعين كاملين كان غَصب عَنه عشان يظبط أمور الشِركه كان بيكلمها يطمن عَليها و يرجع تانى لشُغله .....و حشته ...و وحشه يشوف خجلها مِنه ....
امر الخادمه انها تحطلها الصندوق الصُغير ....
كان قاعد مستنيها تِنزل و قَلبه بيدق مِن الخوف و التوتر خايف متجيش .... خايف تكون غيرت تفكرها فيه بَعد أخر موقف ...
ثوانى و لقاها جيه عَليه مِن بِعيد و التوتر كان ظاهر عَليها حاول يكبح إبتسامته و يبعد عيونه عَنها عَشان متتوترش مِنه .....
لمح السِلسه الى كان جايبهلها لكنها إنتسبت لبابها مش ممانع طلامه هى سَعيده بِيها....
كان بيرمقها بهدوء تنورتها السوده الستان الطويله و عَليها بلوڤر بنفس للون و شعرها الأسود القُصير ختمت لبسها بُكعب متوسط باللون الزيتى..... لبسها مُختلف هى دايما كانت بتلبس مِلون و براحتها مش لبس رسمى!...
فقال بصوت هادى و هو بيحاول يبعد نظراته عَنها..:
_عَامله أيه؟...
جاوبته بخفوت و هى بترجع شَعرها لورا...:
_كويسه...
همهم ليها و قال..:
_غيرتى أستيل لبسك؟...
جاوبته بنفس الهدوء :
_حاسه ان ده البس الى يليق مَع حياتى الجديده...
ههم ليها و قَرب مِنها كوبايه الشاى فا مَدت أيدها تاخده و قَبل ما تَشرب نادت على العَامله..:
_إذا سَمح....
قاطعها هو قائلًا...:
_فيه مَعلقتين سُكر زى ما بتحبى....
أخدت رشفه مِنه و هى بِتحاول تِخفى إبتسامتها ....
بقالها أكتر مِن شَهر معاه ....مده رجعلها كُل زكريتها المُحببه لِيها تانى...شايفه جزء مِن آدم القَديم..
لكن نسخته الرجوليه الجِديده بتخلى قَلبها يدق غَصب عَنها و تداهمها مشاعر جديده عَليها .....تَبعت أخباره و حساباته كُلها فى اليومين الفاته حاجه جمعت بين الأمان و الخوف....
قاطع أفكرها هو :
_البسى زى ما تحبى يا هَنا كده كده أى حاجه بتبقا حِلوه عَليكى....
الخجل سيطر عَليها شدت على الكوبايه فى مُحاوله أنا تبعد كسوفها...
بص لساعته بَعد ما تابع خجلها المُحبب لقلبه..:
_المَفروض نروح الشِركه دلوقتى...
جَعدت حواحبها بتعجب قاطعه هو..:
_أنا هَعلمك تديرها إزاى و هَفهمك الشُغل ده طلب والدك...
جاوبته بنفى..:
_بس أنا تَخصصى مُختلف!...
جاوبها فى نفس الوقت..:
_و أنا هِنا عشان أعلمك...
جاوبته بخوف و براءة..:
_مش شايفه إن ليا لازمه طلامه إنتَ بتديرها...
_بَس أنا مِش هَفضل موجود على طول هيجى اليوم الى همشى فيه و اشوف حياتى و افتح شركتى و أنتِ هَتعملى نفس الحاجه...
غصه علقت فى حَلقها و شعُر موجع داهمها هى خايفه ...انه يسبها تانى و خايفه تتعامل مع البشر هى مِش هتقدر لما لقت الإصرار فى عينه قالت متحججه :
_بس أنا عَندى رهاب إجتماعى اكيد بابا قالك...
_و عشان كده هتعتزلى العالم؟!....
شاف طبقه الدموع التكونت فى عنيها...
اعتدل فى جلسته و قال بهدوء..:
_أنا هَبقا معاكى بِصفتى صديق طفولتم قَبل ما أكون الواصى ليكى.... هبقا آدم الى كان بيخلى باله عَليكى ....
نطقت بإنفعال مهزوز..:
_مش هَتعرف فى حاجان كتير أتغيرت جوايا...
فاجئها لما قرب و حضن كَفها بإيده و بدأ يمسح عَليه بِرفق...و اتكلم بنبره عَميقه...:
_و أنا هَسعدك يا فسدقه رغم انى مش شايف حاجه مكسوره إلا أنى هحاول أصلحها....
**********
كانت ماشيه جمبه و لازالت تحت تأثير كلامه هو قالها فسدقه؟!...لسه فاكر دلعه لِيها؟!...
و قَف قُصاد الأسانسير مِستانيها تدخل بصتله بَعد ما فاقت مِن شرودها....
هو عايزها تركب معاها الأسانسير لوحدهم؟!....
قالت بسُرعه و خوف..:
_أنا بخاف من الأسانسير هطلع على السِلم....
جاوبها ببرود..:
_هتطلعى 23 دور...
شهقت بِصدمه..:
_ياخبر 23؟!...
أومئ ليها ببرود و هو بيحاول يِخفى إبتسامته دخل الأسانسير ...:
_هتركبى ولا هتطلعى على رجلك؟....
وقفت ثوانى و هى بتتغط على شفايفها بِحيره...
وقبل ما يِقفل رمت نَفسها فى .....و هْنا إبتسامته ظهرت كانت حشره نَفسها فى الحِطيه و هو مَحبش يقرب عشان ميحصلهاش حاجه...
كانت بتلزق فى الحيطه كُل ما بتضطر تِمشى مِن جمب حَد ....
قال بِسُخريه و هو شايفها حَشره نفيها ازاى فى الحيطه...:
_أوعى تخشى جواها بالغلط...
رمقته بضيقه و هى بتعانى عشان توصل للمكتب ....
شاور ليها ...
_ده مكتبك و الى هِناك ده مَكتب رزان...
همهمت ليه و بدأ يِعَلمها الشُغل الى كان صَعب عليها
*************
_ليه يخدها هى لوحدها؟!...
كانت "رزان" بتتكلم بِغَضب و حِقد ...
_هيقرب مِنها و يسبنى.....
من شدة غضبها حدفت كوبايه كاعادتها لَما تِغضب...
قربت مِنها الخادمه بسُرعه و خوف..:
_ماذا حدث سيدتى؟!....
جاوبتها بغضب..:
_كلمي آدم خليه يجي خالا قوليلو اني تعبانة
فركت يدها بتوتر و نبست..:
_لكن سيدى سيغضب إذا عَلم أنى أكذب....
رمقتها بِغضب و قربت من الإزاز المكسور حطت قطعه بين إيديها و قفلت عَليها لحد ما جابت دم تجاهلت صوت الخادمه القلق و شهقتها المَصدومه....:
_بقا عندك سبب عشان تكلمية..
*************
لى أول مَره من زَمن متبقاش مرعُبه هى خايفه لكن مش زى العادى....قاعده بتاكل مَعاه على ترابيزه واحده و فى نَفس المَكتب....
ابتسامه صُغيره ظهرت عليه لما شاف الكوره الى جابهلها فى شنطتها
قال بَعد ما لأحظ أنها بطلت أكل .....:
_شِبعتى...
همهت ليه بِصمت و هى حاسه بِخجل .....
ثوانى و سمعه خبط عَلى الباب فتح هو و أخد كيسه و حطها قُصادها سألته بتردد...:
_أيه ده ؟!....
لبس چاكته بَعد ما لقى إتصال بإسم الخادمه الى فى الڤيلا....عَرف ان فى مُشكله..:
_لَما تروحى ابقى شوفى....
**************
سأل الخادمه علي "رزان" بَعد ما "هَنا" طَلعت أوضتها...
طلب مِن الخادمه أنها تَخليها تِنزله فى الصاله ....
أتعجبت "رزان" من امره هو فى العادى كان هيطلع يشوفها و يطمن؟!...
نزلتله و هى جواها ضيق لكنها حاولت تتجاهل ده و قَعدت على مقربه مِنه بِصمت...فا أتكلم هو بعد ما لاحظ أيديها الملفوفه بالشاش.:
_أيه الى خله النوبه تجيلك؟!....
جاوبته بهدوء...:
_أنتَ السبب يا آدم....أهمالك ليا و إهتمامك بيها وصلنى لكده ليه بِعدت عَنى؟!....
إتنهد بكآبه و قال...:
_أنا مبعدتش يا رزان لكن أنتِ الى بقيتى غريبه أنا مش عدوك و لا هَنا عدوتك أدى الى حواليكى فُرصه أطلعى من القوقعه الى انتِ فيها ....
قَربت مِنه و مَسكت أيده عيونها إتملت بالدموع..:
_أنتَ بَقيت قاسى ليه كَدا ؟....أتغيرت معايا ليه ؟....عشانها هى صح عشان ظهرت فى حياتك ....طب و أنا ؟....
سحب أيده مِنها و ربت عَلي كفها بِخفه...:
_أنتِ أختى الصُغيره يا رزان...
قاطعته هى بسُرعه...:
_طب و هى؟!...
إتنهد بضيق مِش عارف يقولها أيه مِش عايز يزعلها اكتر لكن مِش عايزه تعيش فى وهم...:
_أنا عُمرى ما أعتبرتها أختى...
بإجابته دى كأنه بيثبت ليها الأفكار الى بتدور فى بالها بطريقه غير مُباشرة...
أسترسل كلامه لما لقى حُزنها...:
_أنتِ عندك أطيب قَلب يا رزان متخليش حقدك يغيرك أنا عايزك ترجعى رزان القَديمه الى أنا ربتها مش عايز النسخه الوحشه دى مِنك.....
************
فَتحت الكيسه بِحماس و لقت فِيها المكسرات و الفسدق الى بتحبه !....يَعنى هو لسه فاكر؟!...
و غصبًا عَنها إبتسامتها إتسعت اكلت أول حبه بإبتسامه خجله ....هى مش فاهمه شعورها لكنها فرحانه بإهتمامه بيها ....
........
جاوب على تليفونه بعد ما سمع رنته ..:
_فى ورق مهم اتسرق من المكتب يا مستر آدم و اخر حد دخل كانت الأنسه هَنا....
إعتدل فى قعدته و استمع لبقية الحديث..:
_الكاميرات جايبه أن الملف كان فى أديها من شركة اوجست .....
صمت لثوانى و أفتكر انه سابها فِعلا فى المكتب لوحدها ..:
_بس ده مِش أول ورق يتسرق الملفات بتختفى مِن قَبل ما تيجى فى حد بيعمل كده و لو مسكته مِش هسيبه....
قفل الخط و هى بيتنفس بصوت عالى و الغضب سيطر عاليه المعلومات بتتسرق مِن الشركه بطريقه مِش طبيعيه مين بيعمل كده؟!....مَهما يدور مش بيلاقى حد !....
*********
بَعد يومين كان بيدور فِيهم الموضوع اتحول لشخصى ازاى حد بيقدر يسرق المَعلومات مِن مَكتبه؟!....
كانه مِتجمعين على السُفره و معاهم شخص جديد "مُصطفى".....
بَص "مُصطفى" ل "رزان" و قال..:
_أنتِ بقا رزان؟...بنت عَمى ممدوح....
رمقته "رزان" بقليل مِن الحِده.....و مجوبتهوش..
فا إتدخل "آدم" و قال ببرود...:
_أنتَ قاعده فى فرنسا كتير؟!....ايه خلاك تسافر اصلا...
إتنهد "مُصطفى" بضيق...:
_أنتَ اكيد عارف أن عَمى ممدوح دخل معايا فى شراكه فى شركتى الجديده عَشان يساعدنى و أنا جيت هِنا عشان أدارها و اخلص إجراءات نَقلها لِمصر.....
همهم ليه "آدم" بِصمت و هو بيكمل أكل ...
فقال "مُصطفى" موجه كلامه ل "هَنا" الهاديه زياده عن اللزوم كانت بتحاول تتقبل فكره أنه بتاكل مع راجلين غُراب عَنها؟!...الى كان مهديها أن "آدم" مِن ضمنهم...:
_طمنينى عليكى يا توتا عارفه تتأقلمى هِنا و مع أختك الغَريبه دى....
شاور على رزان فى نهايته كلامه فكان تَعليقه على لبسها و تبرجها الصاخب و لا كأنهم بياكله فى بيتها....
أومئت ليه و هى حاسه بِخجل من كلامه على "رزان" ....:
_الحمد الله يا مُصطفى ......
الجو مبينهم كان مشحون بالتوتر قاطعه "آدن" و هو بيتكلم بنيه مخفيه..:
_لما كُنتِ فى الشركه يا هَنا لقيتى مَلف مكتوب عليه شركة أوجست...
بصتله ثوانى بتحاول تفتكر و قالت بَعدها ..:
_مش فاكره كان فى ملفات كِتير....
همهم لِيها و هو بيقوم و يتجه لمكتب عَمه "ممدوح" الى كان فى الڤِيلا..:
_تعالى ورايا يا هَنا"...
بصتله بخوف بِسبب نبرته الكانت حاده لكنه وجهلها نظره طمئنها بيها ....قامت وراه بِصمت و مشت وراه....قَفل الباب أول ما دخله و قعد على الكُرسى بهدوء...:
_أقعدى يا فسدقه متخفيش.....
قعدت بتردد و هِنا شاف الكوره الصُغيره فى كَفها ....الأمل أتسرب لقلبه أكتر هى بتستعمل هديته !....و بتحاول تتجنب نوباتها ....
أردفت بتردد..:
_هو فى حاجه؟!...
اصدر صوت بيدل على الرفض من بين شفايفه و قال ..:
_لاء كُنت عايز أقعد أتكلم معاكى....
************
إستقامت مِن مكانها عشان تشبع فضولها و تتخلص مِن نظرات "مُصطفى" الى كانت بتحرقها
قال بسُخريه..:
_القعده فى فرنسا خلتك متحترميش الضيوف و لا أيه؟!...
رمقته بإحتقار و كَملت طريقها لِبعيد عَنه ....
إبتسم بجانبيه عَليها و جواه شعور من التحدى بيكبر......
كانت واقفه بتسمع "آدم " و هو بيكلم "
هَنا" بِحده....
_أنتِ أخر حَد شاف الملف و من بَعدها أختفى...رجعى الملف النهارده يا "هَنا" و هتعامل و لا كأن حاجه حصلت...
إبتسمت "رزان" بإنتصار و هى سامعه أتهامه لِيها .....
_بتلمعى الأوكر ولا أيه؟!...
إلتفت بسُرعه و خوف لما سمعت صوت "مصطفي" من وراها لدرجه إنها كانت هتقع.....
ساندها هو بدراعه بسُرعه و إبتسم بسُخريه على فجعتها و قال...:
_هو فى فرنسا عادى نتصنت على الناس؟...
قَبل ما تجاوب سحبها هو لبعيد عشان محدش ياخد باله مِنهم مُجرد ما بَعده سحبت أيديها مِنه بِحده..:
_إبعد عَنى يا مجنون أنتَ...
بصلها "مُصطفى " و قال بهدوء و هو بيقرب مِنها بطريقه وترتها...:
_مجنون؟!...
مَثل التَفكير و قال بَعد ثوانى..:
_سَمعتها فين قبل كِده؟!...
أدعى أنه أفتكر و اتكلم بِحده..:
_آه....أنتَ مجنون أزاى تخش المكتب عَليا كِده؟!...أنتَ مين ؟...فين الأمن أزاى سمحه لواحد زيك أنه يدخل؟!....
كان بيتكلم و هو بيقلد طريقتها المُتعجرفه إتسعت عيونها بِصدمه لما أفتكرت كلامها هى قالته ليه لَما دخل مكتبها فى الشركه كان شكله داخل مكتب غَلط لكنها طلعت ضيقتها فيه و طلبتله الأمن كَمان!....
إبتسم بسُخريه لما تابع صدمتها....فأتكلم...:
_نظراتك دى معاناها إنك أفتكرتينى ....
طالعها من فوق لتحت و قال بإزدراء...:
_إرتباكك لَما شوفتك و أنتِ بتسمعيهم يثبتلى حاجه واحده...
قَرب مِنها أكتر لحد ما لزقت فى الحِيطه و أتكلم بهدوء..:
_هَنا عُمرها ما هتاخد مَلف لإن ملهاش مصلحه هى أصلا مش بتفهم فى الشُغل ده ...أنما أنتِ أكتر حد مُستفاد....فا يترا هترجعى الملف و لا هتعملى أيه؟!...
دافعته باضب لكنه متحركش مِن مكانه و قالت بإنفعال..:
_أيه الى أنتَ بتقولو ده أنا استحاله أعمل كده...
همهم لِيها برفض و هو بيدقق فى ملامحها ..:
_شخصيه عدوانيه بترفض حد يقرب مِنها طيبه مع الواثقه فيه و القُريب مِنها بس......
إسترسل حديثه لما نظراتهم إتقابلت مَع بَعض..:
_محمله والدك الذنب هو و هَنا عندك حقد من نحيتها لدرجه أنك عايزه تطلعيها من حياتك بأى طريقه خايفه تسرق أقرب الناس ليكى.....لَكن الى بتعمليه ده غَلط متربطيش ذنب عَمى بعلاقتك الأخويه مع هَنا زى ما كان بيسيبك كان بيسبها عشانك ....قضت عُمرها كله نفسها فى أخ أو أخت ليها ......حَاولى تدى لنفسك فُرصه أنك تتقبليها فى حياتك أطلعى مِن و حدتك دى....
بَعدت نظراتها عَنه بَعد ما إتملت بالدموع و قالت بِحده..:
_و أنتَ بقا دكتور نَفسى عشان تقول كده...
إبتسم بإتساع و هو بيبعد عَنها و بيطلع كارتين من جيبه عطاها أول واحد كان مكتوب فيه أنه دكتور نَفسى..:
_عندك حق أن دكتور نفسى فِعلا...
عطاها الكارت التانى و هو بيخص شركته الجديده و كَمل بِمرح...:
_ورجل أعمال كمان....اصلى تعبت من شغلانه الطب النفسى دى زهقت مِن مشاكل الناس قولت انا مش ناقص هَم فوق هَمى....
ضغطت بإيديها على الكارت و قالت بتعجب مِن طريقته..:
_أنتَ مِش طبيعى أكيد مجنون....
إبتسم على كلامها...:
_فِعلا أتجنبت مِن كُتر التعامل مَع المجانين الى زيك......
دفعنه بقوه فى صَدره و هى بتبعد عَنه..:
_أنتَ مش طبيعى ...
تابعها بتسليه و هى ماشيه و اتكلم بإستفزاز..:
_و لا أنتِ دى چينات فى العيله ....ابقى رجعى الملف مكانه لحسن يجيله برد من القعده لوحده
إلتفتت ليه و رمقته بِغضب قابله هو بإبتسامه متسعه....
******
نفث الدُخان من سجارته و قال بغيظ..:
_مُصطفى مطلعش جنانك عَليا عَملت أيه؟!...
بص ل "آدم" بصمت و قال..:
_تعرف أنى مش بطيقك ...
إبتسم بسُخريه ..:
_شعُر مُتبادل ....
رمى "آدم" سِيجارته و استرسل حديثه..:
_أنا كلمتك عشان عارف إنك مُعجب أو مُنجذب ل "رزان" مش طبيعى انك تدور وراها و تراقبها من بعيد و تطلع مش بتحبها....
جاوبه "مُصطفى" بإستفزاز..:
_اصلى هعمل ماجستير عن المجانين و لاقتها اكتر واحده لايقه...
نفخ "آدم" بغضب من سُخريه "مُصطفى" الزايده عَن حدها ...:
_رزان فاكره ان الجواها ليا ده حُب ....طول عُمرها مفيش غيرى فى حياتها الى جواها ده وهم مِش أكتر.....
_ودى لعبتك يا "آدم" أنك تِعلق الناس بيك و بَعدها تِبعد ....خليت "هَنا" متشوفش غيرك خلتها بدل ما تتصرف لوحدها ترجعلك الاول و أنتَ الى تتصرف خلتها تكبر و هى مش بتعرف تتصرف أو تتحكم فى حياتها عشمتها انك اخوها و هتفضل معاها لكنك سبتها فى نُص الطريق منكرش انى كُنت مُنجذب ليها لكنها كانت حاطه نفسها فى صندوق إزاز شايفها لكن مش عارف أقرب مِنها......
أسترسل كلامه بسُخريه..:
_شكلى هفضل اللملم من وراك ...
زفر بإختناق حاسس بثقل فى قَلبه لفكره أنه كان السبب فى أذاها لكنه كان غَصب عَنه !....
استقام و هو بيرمق "مُصطفى" بهدوء و قرر أنه يفصح عن الى فى قَلبه و الى كان حبسه مِن سنين...:
_كان غَصب عنى....عُمرى ما شوفتها على أساس أنها أختى....عمى ممدوح الله يرحمه كان زى اى أب خاف على بنته لكنه للاسف خاف عَليها مِنى أنا!.....بقا بيضغطنى أنى ابعد عَنها معرفش قله ثقه و لا خوف لكنه وصل انه كان بيمنعنى اقابلها و لما بيشوفنى بتكلم معاها كان بيزعقلى .....مكنتش قادر اتكلم لان بعد موت اهلى هو كان بيساعدنا
ضغطت على قبضته بضيق و كَمل..:
_طالب و شغال فى كافتريا او ما عرف بمشاعري لهَنا اتغير معايا ، و هِنا عرفت ان عمره ما هيقبل بيا و انا كده و طلبت انى اسافر معاه عشان ارجلعها تانى ممكن و قتها عَمى يتقبل حُبى ليِها و الحمد الله قَبل ما يتوفى طلبت إيديها مِنه كُنت بَعمل كُل حاجه عشان أكسب رضاه.....
كان "مُصطفى" بيسمعه بِصمت مكنش يعرف الجانب ده مِن عَمه لانه عُمره ما عَمل معاه كده فتابع ..:
_بدا يتغير معايا للاحسن لما شافني بحاول ازاي بقا بيعتمد عليا في كل حاجة بقيت انا دراعه اليمين و صندوقه الأسود....
محبش "مُصطفى" يعبر عن حُزنه عشان ميديقهوش لكن جُزء من جواه كان حزين لانه كان عارفه هو مر بأية ..:
_طب ورزان...
جاوبه "آدم" بسُرعه..:
_مفيش اى حاجه بنا هى بس متعرفش غيرى و ده بقا دورك يا مُصطفى لو بتحبها بِجد حاول عشانها رزان مفتقده حاجات كتير ....الله يسامحه عَمى .....
و قف "مُصطفى" و طبط على كتفه و قال و هو بيبص للنحيه التانيه...:
_سيب الموضوع ده عَليا أنتَ برضو عارفني البنات بتموت فيا...
ارتفع طرف ثغر آدم بسخرية
و بحركه كانت غير متوقعه حضنه مُصطفى و ربت على ضهره...:
_متضيعهاش من إيدك ي كفايه كده هَنا محتجالك....
إبتسم "آدم" بخفوت على حركته و هو حاسس برعشه فى جِسمه مش فاكر اخر مره حد حضنه كده!....
بعد "مُصطفى" عنه و قال..:
_الملف هيرجعلك النهارده ....
*******
كان "آدم" بيراقب من الكاميرا التحركات الى فى الشركه مستنى "رزان" هو بقا متأكد ان هى الى بتسرب المعلومات كأنها كده بتنتقم مِن بابها بأنها تخسره شِركته ....
و قف مِن مكانه بسُرعه و هو شايف حد لابس اسود و مدارى وشه داخل مَكتبه و بحركه سريعه مِنه دَخل المكتب وراه و قَفل الباب...
إلتفتت ليه بِخضه و هى بتشد على ماسك وشها..:
_اقلعى الماسك يا رزان...
ارتعشت مِن الخضه و قبلها كان هيقف من شده التوتر و الخوف...صاح فيها بصوت عالى..:
_أقلعى الماسك يا رزان اخلصى...
لَما أدركت أن مافيش مهرب نزلته بإيد مُرتعشه إبتسم بسُخريه بَعد ما كشفت و شها...
كان عَنده أمل أن متكنش انتِ...:
_اكتر مِن ست شهور بتسربى معلومات الشركه سبتت خساير كتير كُنت عايزه تشوفى حُزن ابوكى على شركته ؟!...أزاى هان عَليكى....
صاحت فى بِحده و دموع..:
_زى ما أنا هُنت عَليه خبانى عن الناس كُلها و لا كأنى عندى مرض مُعدى بَعدنى عَن حياته عشانهم هُما عشان عيلته التانيه الفلوس دى كُلها كانت ليهم مِش ليا ....
جاوبها بنفس حِدتها..:
_غبيه ليه مِش قادره تِفهمى انه زى ما كان بيسيبك كان بيسبها عشانك هو قصر فى حقك لكنه كان بيحاول عشانك الورث كتبه بالنص مابينكم بالعدل مفرقش بينكم طلب انى اجمعكم فى بيت واحد عشان تبقه سند لبعض انما أنتِ عَملتى ايه؟!...
طالعها بإزدراء و هو بيحاول يخلى ضميرها يأنبها...:
_خُنتيه و خُنتينى يا رزان ضيعتى تَعبى و تعبه عشان إنتقام وهمى بنياه بينك و بين نفسك انتِ بتنتقمى مِن نفسك مِش مِنه الحقد عماكى لدرجه انك بتخونى اقرب الناس ليكى...يخساره يارزان يا خساره...
الدموع كانت بتنساب من عنيها زى الشلال حاسه بوخذات فى قَليها نظرته ليها اعتصرت قَلبها أسترسل هو حديته...:
_اخدتى الملف عشان تبقا هَنا هى الى اخدته و رجعتى دلوقتى عشان اكرها مِش كده و اشوفها خاينه...ليه با رزان تخلى قلبك مليان بالحقده و الكُره كِده؟!....انا مبقتش عارفك خلاص...
جربت من قُصاده بسُرعه مش قادره تِستحمل نظراته ليها هى وحشه للدرجه دى؟!....ليه مَحدش حاسس بيها ليه كُله ضدها كده؟!...
اول ما طلعت مِن مَبنى الشِركه لقت "مُصطفى" قُصادها...كان هاين عَليه يخدها فى حُضنه و يشيل اى ذره حُزن مِن قَلبها...:
_انتِ مِش وحشه الى مريتى بيه مكنش سَهل الحقد مملاش قَلبك أنتِ مافيش أطيب و أحن مِنك ....
دموعها زادت و شهقاتها عَلت هو قال الى كان نفسها تِسمعه مِن حَد هى مش وحشه ...
مسح دموعها بِحنان و قال..:
_أنتِ لسه على البر ارجعى لنفسك تانى قبل ما تغرقى أكتر ...
********
إبتسامه خَجله نمت على ثغرها و هى ماسكه ورده حَمرا فى أيديها و هى بتفتكر لما كانهفى المكتب....
_أنتِ أخر حَد شاف الملف و من بَعدها أختفى...رجعى الملف النهارده يا "هَنا" و هتعامل و لا كأن حاجه حصلت...
بَصلته بخوف لما لقتيه بيزعق و هو بيبص نحيته الباب مكنتش تِعرف أنه زعق اول ما شاف خيال حد برا...
أتكلمت بتوتر..:
_فى ايه يا ادم ...الملف مِش معايا انا هاخده ليه أصلًا...
فضل ساكت لحد ما لقى الخيال راح....
قَرب مِنها ببطئ بَعد ما طلع ورده حَمرا من الدُرج....أرتعشت لَما حَست بإيده بتمسك كَفها و قربها لشفايفه طبع عَليها قُبله حانيه...:
_مكنش قصدى أزعقلك ...كان لازم اعمل كده لسبب ...
جعدت حواجبها بتعجب و قالت بتقطع..:
_أن..أنا مش فاهمه حاجه....
إبتسم على توترها و قدملها الورده..:
_ده أعتذار مِنى ليكِ ....أتمنى تِقبليه....
ضمت أيديها ليها بَعد ما بَعدتها عَنه....
فقال و هو بيحط الورده فى كَفها..:
_انا لازم امشى لكن لما ارجع هيبقا ورانا كلام كتير..
فاقت من ذاكرتها و هى بتخفى وشها بِخجل ...افعاله البسيطه بتحرك مشاعر جواها هى مِش عارفه أخرتها أيه ؟!...
قاطعها خبط على باب اوضتها...سمحت للطارق بالدخول لتتفاجئ ب "رزان" !....
وشها كان احمر متغرق بالدموع ..:
_انا بكرهك يا هَنا سامعه؟!...بسببك كُله بقا شايفنى وحشه و حقوده...أنتم السبب فى تدميرى انتِ و مامتك و هو الى خلتونى بالوحاشه دى بقا عندى استعداد انى أذى اى حَد...
دفعت "هَنا" بقوه فى نهايه كلامها لدرجه انها اتخبطت فى الحيطه تبعت انهيار "رزان" بِصمت لكنها اكتفت اول ما لقتها بتجيب سيره مامتها تانى...:
_اسكتى بقا...مزهقتيش من كُتر ما أنتِ عايشه دور الضحيه بابا زى ما كان بيسيبك كان بيسبنا بالشهر عشانك لكنى مبقتش زيك هو خلاص مات و سابنا عمل الى عَمله و خلاص الموضوع خِلص ده الواقع...
نهرتها "رزان" بِحده ..:
_اشمعنا انا حاسه بكل الكره ده و مش عارفه اعيش و انتِ شايفه حياتك و عايشه عادى اشمعنا أنا واقفه زى ما انا...
لما لقت نظرات "هَنا" الصامته غضبها زاد قربت من الترابيزه لما لقت عَليها كوبايه ماية و كانت عايزه تكرر فعلته اول يوم قابلتها فيها لكن "هَنا"
كانت اسرع بأنها فضت محتوى الكوبايه فى وشها
حطت الكوب على الطاوله بقوه و قالت بحده..:
_عشان انا مش زيك مش هفضل عايشه فى الماضى وحبسه نَفسى فيه بابا غلط و غلط كبير كَمان و ربنا يغفرله لكنه خلاص مات عُمرى ما هكن بالكُره لشخص بين أيدين ربنا فمابلك لو ده ابويا؟!...انا أختك سواء اعترفتى او رفضتى ده ...
مش عيزانا فى حيات بَعض برحتك لما المدة تخلصدكل كُل واحد يروح لحاله لكن خَليكى فاكره أنتِ الى استغنيتى مِش أنا....
كانت "رزان" بتبصلها بصدمه من تصرفها و حدتها المايه كانت مغرقه وشها فقالت بهستريا..:
_اسكتى مِش أنا الى وحشه انتم السبب انتِ بتعملى كده عشان تبقى الكويسه فى عيون الكُل...
أنهت كلامها و هى بتقعد على الارض و رجليها بَقت ضعيفه مِن كُتر الضغط شهقاتها زادت و دموعها حالتها خلت دموع التانيه تنساب على وجنتاها....قربت مِنها بتردد و قعدت قُصادها عشان تواكب طولها فتحت درعاتها ليها بتردد لكن "رزان" فجئتها لما رمت نَفسها فى حُضنها
ربتت على ضهرها و قالت بهدوء...:
_مِش أنتِ الى وحشه يا رزان الدنيا هى الى أذتك لكن متنحرفيش ورا الشعور ده .....
*********
اسبوع عدا علاقتها بى "رزان" اتحسنت نوعًا ما او بقا فى علاقه بمعنى اصح ....
"مُصطفى" مسبش "رزان" كان بيحاول معاها كُل الطُرق....
_انتَ عارف هَنا هى الى عَملت الكيك علشانك...
بصت لمامتها بضيق و هى بتبعد نظراتها عنه
أتكلم "آدم" بمرح..:
_و انا اقول مالها حلوه كِده ليه؟!...
بَعد نظراتها عنه و هى بتحاول تخفى إبتسامتها
إستأذنت "فاطمه" بإنها هتجيب الشاى عشان تسبهم لوحدهم....
ثواني عدت كانه فى حالت صَمت لاحظت هى الحُزن المُرتسم على محياه....
فركت إيديها بتردد و قالتله..:
_هو أنتَ كويس؟!...
بصلها شويه و ادعى الحُزن و قال..:
_عندى مُشكله فى الشُغل ...
أومئت ليه بحُزن ..:
_متقلقش خير إن شاء الله هتعدى...
نفى ليها و قال ..:
_مش هتتحل للأسف غير فى حاله واحده...
بصتله بإهتمام فإسترسل حديثه..:
_الحل انى اتجوز...
جعدت ما بين حاجبيها و قالت بتعجب..:
_تتجوز؟!...
أومئ ليها بحُزن مُصتنع و قال..:
_فى ديون على شركتى الجديده و شريكى مُصمم انى اتجوز بنته لكن لو لقى انى متجوز أصلًا مِش هيقبل انى اتجوز بنته و القانون كمان مش هيرضى ....
همهمت ليه بهدوء لكن شعور من الضيق داهمها ...يَعنى أيه هيتجوز؟!...و هيتجوز مين ..:
_طب و هتِعمل ايه؟!...
أدعى اللاه مُبلاه و هو ملاحظ ضيقها..:
_مش عارف هدور على عَروسه هَعمل أيه بَقا؟...
حاولت تدراى ضيقها بإنها تِشد على قبضتها أكتر....إتدخلت "فاطمه" مره واحده..:
_تدور على عروسه و بنت عمك الي رباك موجوده اخص عَليك يا آدم....
بصت لمامتها بِصدمه تجاهلتها "فاطمه" و كَملت كلامها ..:
_انتَ ياما وقفت جمبنا و جمب المرحوم و دلوقتى جه دورنا و اكيد هَنا مِش هتعترض...
جاوبها بتصنع..:
_انا مقدرش اطلب مِنها حاجه زى دى انا هدور على عروسه هبقا اشوف حَد مُناسب...
و هِنا صدمتها أتحولت لغضب وجهت "فاطمه" كلامها ليها تانى..:
_لا طبعًا اكيد هَنا مش هترفض تساعدك مِش صح يا حبيبتي؟.....
فركت ايديها بتوتر اكتر هى مش عايزاه يسبها ايقنت خلاص إنها بِتحبه لكنها خايفه الكلمه الى هتطلع مِنها هتبقا مصيرها معاها يا الفُراق تانى يا اما القُرب مِنه ...
اتدخل "ادم " و هو نيته يحطها تَحت ضغط..:
_متتغطيش عَليها هى أكيد مِش هتيجى على نفسها عشانى انا هتصرف او هتجوز الفرنسيه دى و خلا...
_موافقه. اساعدك.
نطقتها بسُرعه و مِن غير تَفكير حست إنها اتسرعت لوهله لكنها مش هتقدر على فراقه ....
***********
_انا بس مش فاهمة اية لازم خاتم الخطوبة مش انتَ قولت اننا هنعمل كده بس قصادهم منظر
كانت بتتكلم و هي بتفرك كفها بتوتر مطالعة الخاتم الي كان في العلبة بين ايدية
اتدخلت مامتها وقالت..:
_ما عشان هو منظر لازم تبقا الصورة كاملة ....
حركت عيونها بينهم بإرتباك فقال آدم..:
_لو مش عاجبك او مش عايزاه يبقا خلاص متلبسهوش متوتريش نفسك
كلامة كان نابع من قلقة عليها من مظرها المرتبك ، محبتش هي تزعلة فقالت ..:
_خلاص مش مشكلة هاته البسة و خلاص...
حاول اخفاء ابتسامة و سحب كفها و هو حاسس برجفتها حاوط كفها برقة و لبسها الخاتم ، مامتها زغرطت بفرحة اول ما لبسة خالتها تناظرها بتعجب ...
سحبت كفها منه بخجل و هي بتعاتب مامتها برقة..:
_ملهوش لازمة يا ماما...
تجاهلتها فاطمة و قالت..:
_هروح اجبلكم عصير ...
رجعت هَنا خصلاتها لورا بخجل و ني بتتحاشا النظر ليه رغم شعورها بعيونة الي كانت بتراقبها
خرج هو دبلة من جيبة وقال..:
_يلا دورك...
التفت ليه و قالت بخجل ..:
_البسه انتَ لوحدك..
حرك راسه بالنفي وقال..:
_لا اشمعني انا لبستهولك ؟...متخفيش انا معنديش مكروب...
زام بشفايفها في محاول لتمالك توترها مش عايزة تحرجة بس هي مرتبكة لسه مش معتادة علي القُرب ده!...
سحبت كفه من كم البدلة بدون احداث تلامس بنهم و سحب الدبلة ، مسكتها و هي بتحاول تلبسهالو بدون احداث اي احكتاك بينهم
كان متابعها بعيون لامعة ادق تفصيلة ليها بتبهرة ، رفع كفه و رجع خصلاتها لورا . اتوقفت حراكتها و هي بتحبس انفسها من حركته المبتاغة
ابتسم بخفه و قال بإعتيادية..:
_عشان تشوفي كويس.....
__________________
كانت قاعدة في اوضتها بعقل شارد و هي بتعبث بأنمالها في خاتم الخطوبة متنكرش انه عاجبها بس هي خايفة !...
_شكلو جميل علي ايديك...
اعتدلت في جلستها لما مامتها دخلت ، قعدت فاطمة جمبها و هي بتبسم و تابعت..:
_متخليش التوتر و الخوف يسيطر عليكي سيبي نفسك تجربي يا هَنا انتِ مش صغيرة و آدم مش غريب
رفعت كفها و مشحت علي خصلات بنتها وقالت..:
_ادم بيحبك بجد و عايزك و من زمان كمان ...
طبطت علي قلب هَنا ..:
_زي ما ده كمان عايزة ، ادي لنفسك فرصة ...
*****************
كانت بتمشي علي الرملة بحذر و هي بتتجنب الاستناد علية
قالها انه هياخدها مكان مُهم بس لاقت نفسها علي البحر معاه!...
مالت بجذعها و قلت الجزمة عشان تقدر تتحرك براحة، حاوط كفها رغمًا عنها كانت هتسحب كفها بس فضلت تسيبة
و صلة لطاولة صغيرة محطوطه و تحتها مفرش كبير محاط باللون الاصفر وورد باللون الابيض كان المظهر يخطف الانفاس....
ضغطت علي كفة من غير ما تلاحظ و عيونها بتستكشف المكان
ابتسم بحب علي محياها المندهش و كمل مشي و هو بيسحبها ، خلاها تقعد و اترك هو قعد قُصادها و لسه محاوط كفها ....
_حاولت اعمل حاجة بسيطة و رقيقة تشبهلك يا فسدقة
رفعت عيونها ليه ببعض التفاجئة هو لسه فاكر اللقب الي منحة ليها زمان ؟....
احتضن كفها بأيدية الاتنين و تابع..:
_انا بحبك اوي و من زمان و عارف كل حاجة مريتي بيها و عايز افضل جمبك ، انتِ بالنسبالي حاجة غالية اوي طول عمرك مختلفة عندي
بعدت عيونها عنه بخجل ممزوع بالدهشه من اعترافه المفاجئ ليها و قالت بخفوت..:
_بس انتَ ...
حَس بنبرتها المهتزه و تفاجئها فقاطعها و هو بيمسح علي كفها بحنان ..:
_عارف انك متلغبطة و متوتره بس انا زي ما انا آدم الي كان معاك زمان و هفضل معاكي
عيونها اتملت بالدموع رغمًا عنها هو كان قريب منها و بعد مده بقو بعاد و دلوقتي هو بيعترف بحبه؟!...
تجرأ و حاوط وجنتها بكفه و حس برجفتها ..:
_لو ليا خاطر عَندك متعيطيش يا حبيبتى لو مش متقبله حُبى مِش هتغط عَليكى ..
اتكلمت بدموع.:
_خطط الجواز دى كانت لعبه مِنك انتَ و ماما صح؟!...كنت عارف اني هساعدك
أومئ ليها بهدوء و هو بيضم أيديها لصدره.:
_ده كان الحل الوحيد لانى متأكد من أنك مكنتيش هتقبلى تقربي من او تفكري فيها كزوج و حبيب مش كأخ بس ، حرام نضيع و قت تانى انا عارف ان في مشاعر ليكي نحيتي
انتهد بحُزن و هو شايف سكوتها حاول يلعب على مشاعرها..:
_انا مش هجبرك على حاجه الى عايزه هعمله لو عايزانا نمشى هروحك زى ما تحبى و هبعد عن حياتك و هسافر تانى لوحد...
قاطعته هى بشدها علي كفه كانت حركة جريئة بالنسبالها ا لكنها حست بخطر انه يسبها تانى!....اتشبث بكفه و قالت ..:
_انا مش عايزاك تبعد و تسبنى تانى ...مش عارف ايه شعورى ده ايه بس انا برتاح معاك
عبرت عن الي جواها بكلمان بسيطة بس كانت كتيرة بالنسبالة..
رفع كفها بعد ما طبع قُبله عَليه و حطها على قلبه الى كان بيدق بطريقه جنونيه..:
_شايفه انتِ عَملتى أيه بحركه صُغيره مِنك تفتكرى ان قلبى ده يقدر يفارقك تانى او يبعد عَنك؟!...
ابتسم عاي خجلها و تابع
_لو فى كِلمه اكبر مِن حِب حهديها ليكى يا فسدقه...
٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠
بَعد ٣شهور رجعه تانى مَصر
اجتمعة في احتفال بسيط بينهم
كانت لابسه فُستان ابيض ستان ضيق من فوق و بينساب على جسمها بارز جمالها مع ميكب بسيط
سابت شَعرها مفرود....
_شكلي حلو ؟...
ربتت "رزان" على كِتفها في محاولة لتخفيف توترها.:
_جميلة ....
إبتسمتلها بود و هي بتقعد علي الكرسي جمب مصطفي..:
_خليكي فاكرة أنتِ عندك أخ بيحبك و بيخاف عَليكى حتى لو بعدنا فتره مكانتك متغيرتش عَندى انا فى ضهرك...
غصب عَنها عيونها أتملت بالدموع و نبست بتقطع...:
_شُكرا يا "مُصطفى"...شكرا على كُل حاجه...
٣شهور كاملين كانت بتروح عيادتة اتغلبت على رهابها بتتوتر لكن مِش زى الأول...
و هِنا شافت "ادم" داخل عَليها مِن بِعيد كان لابس بَدله بيج و قميص ابيض ورافع شَعره لفوق و فى أيد بوكيه ورد أبيض زى ما بتحب؟!...
قرب مِنها بخطوات بطيئه و الإبتسامه مش مفرقه وشه...:
_إتفضلى....
أخدت مِنه الورد بإبتسامه...
عيونه كانت مليانه مشاعر ..:
_انا مشوفتش فى حلاوتك ولا رقتك شبه الأميرات بالظبط...
إبتسمت بخجل قابله هو بغمزه و هى بيدقق فيها
احتفلة في جو هادي لحد ما المأذون جه
كان نفسها بابها يكون معاها بس ربنا عوضها بوجودة هو "آدم". ، صوت الاحتفال و الظغريط ملا المكان بس ما كتبه الكتبها ...
استقام و هو بيسلم علي مامتها و معارفة و اخيرا التف ليها ...
بعد الكرسي الي كان قصاده بضيق و فتح درعاتة ليها و ضمها بقوة و هو بيدفن وشه في خصلاتها رفعها عن الارض و في في نفس الوضع لدقائق بدون حركة ...
رفعت هي كمان دراعتها بعد تردد و خجل مفرط و مسحت علي ظهره بلمسات رقيقة مناسبة لشخصيتها
مال "مُصطفى" على "رزان" و قال بِمرح..:
_مش كان زمانا قعدين جمبهم دلوقتى..
بصتله بِخجل فقال هو ..:
_هتخفى امتى من جنانك بقا عشان نتجوز يا عسليه..
ضحكت بصخب على كلامه "مُصطفى" بيتعامل مع حالتها النفسيه بطريقه غريبه بيقولها مجنونه لكن عمره ما حسسها بكده..:
_مش هينفع يا مُصطفى كده العيال هيطلعه مجانين لأمهم..
خبطها فى كتفها و اتكلم بشقاوه..:
_مش مهم يا جميل امال انا دكتور نفسى ليه مِش عشان اعالج المجانين ....
••••••••••••
"ليه يلمونى الناس على حُبك؟!... كُل كلامهم مش هيأثر و انا ولا هبعد و لا هتغير....يمكن حتى هقرب أكتر..."
حاوطت كتفه و هى بتغنى بكُل حُب قهق برجوليه و هو متابع شقاوتها ...و قال بمرح و هى بيضمها ليه..:
_انا شكلى اتخميت البضاعه دى مغشوشه فين فسدقه العاقله و الهاديه..
إبتسمت بدلال و جوبته..:
_الحق عليا بعملك كُل يوم شخصيه عشان متبصش برا...
قربها ليه اكتر و هو بيطبع بوسه على خدها..:
_ابقا اعما لو عملت كده حد يبقا معاه الألماظ و يبص على الفضه؟!...
******
_ميت مره اقولك يا مصطفى ابعد ابنك المجنون ده عن بنتى ...
اتكلم "آدم" بغيظ و هو شايف ابن مصطفى بيحاول يشيل بنته
فقالت "رزان" بضيق..:
_آدم متقلش كده قدامه عشان بيزعل...
فتح مُصطفى درعاته ليها عشان تقعد جمبه و قال..:
_سيبك مِنه المهم إن ابننا مبسوط...
استرسل كلامه بمناغشه و هو بيقرب "رزان" ليه..:
_و لا أيه يا عسليه؟!...
إبتسمت ليه بخجل قابله "آدم" بضيق و قال..:
_مجانين أنتِ و جوزك و أبنك...
_فى أيه يا آدم بتزعق ليه؟...
إبتسم ليها و نسى كُل غضبه هى كانت بايته عند مامتها يومين بسبب تَعبها ......
و مِن غير كلام سَحبها من إيديها لأوضتهم...
و أول ما قفل الباب ضمها ليه بقوه سمعت صوت تنهدته المُتعبه...:
_يومين كتير اوى يا فسدقه...
ضمته ليها بحُب و قالت..:
_ اعمل ايه ماما كانت تعبانه و أنتَ عندك شُغل...
بَعدها عنه و قبل جيبنها بحُب و إشتياق..:
_انا هبقا اكلم طنط و هخليها بعد كده تبات عَندنا...
_يلا عشان نطلعلهم عيب كده ..
ضمها ليها و قال بمُناغشه..:
_عيب ايه بس ده أنا...
قاطعته و هى بتحط ايديها على بقه. و بتقول بتحذير..:
_آدم..
قبل كفها الى على ثغره وقال بهيام..:
_قلبه...
تمت