رواية حكاية غزل الفصل الواحد والثلاثون 31 بقلم هبة الجهمي
مروان / أنا عور اعرف مين فراس الجبلى ده و ايه حكايته
الحاج بدران / أسأل امك
مروان / سألتها حدفتنى بالشبشب و قعدت تبكى و تشتم فيه و فيك
الحاج بدران / أنا معرفش تعالى اتغدا معايا هتروح تشتغل مع عاصم و لا لسه مصمم على السفر
مروان / عوز اجيب شقة اتزوج فيها جنب عاصم بعيد عن اى حد من اللى كنت بتعامل معاهم هنا
الحاج بدران / الشقة موجودة كنت عوز اتزوج فيها بس دلوقت مليش نفس خدها اتزوج فيها هى هدية منى ليك
مروان / أنا هاتصرف و اجيب شقة لو ايجار
الحاج بدران / خرج من جيبه عقد تمليك شقة باسم مروان شوف تاريخ الشراء نفس يوم كتابه عقد شقة عاصم و باسمك أنا مابحبش اكون ظالم انت زى عاصم نفس الغلاوة انتم احفادى زى بعض
مروان / بكى من التأثر من كلام جده
الحاج بدران / روح كلم زهرة باللى فى قلبك اكيد هى هتوافق علشان متبعدش عن نسمة علشان هى حبتها و انت خليك حنين عليها دى غلبانه ملهاش حد
مروان / حاضر و سامحيني يا جدى كنت فاكر انك بتحب عاصم و مميزه عنى فى كل حاجة
الحاج بدران / عاصم و اخواته شافوا كتير من امك علشان كده كنت باعمل كده معاه اخوك كويس خليك جنبه
مروان / حاضر هاروح اصلى فى المسجد
الحاج بدران / خدنى معاك
تمر الايام و غزل تدخل كليتها و حورية صاحبتها الوحيدة تدخل كلية التمريض رغم أنها كانت جايبه مجموع يدخلها كليه الصيدله الا انها فضلت كليه التمريض علشان تشتغل و تساعد امها فى المعيشة و يمر ثلاثة سنوات عليهم فيهم يتزوج مروان من زهرة و يعيشوا حياة سعيدة فى شقة زهرة اللى جنب شقة عاصم و تقترح على مروان يأجرة شقتة و يوضع الايجار فى دفتر توفير باسم نسمة و سمية تتجمع معاهم فى بيت جدها أو فى شقة عاصم و غزل زى ماهى كلية مذاكرة نوم فى اوضتها بعد زواج زهرة و مروان
وخيرية اتهدت شوية فمفيش حد معاها
حورية / ايه يابنتى هو الشيطان مبيحضر عندك ولا مرة و تصبحى حامل
غزل / احنا ناس واثقين من نفسنا محصنين
حورية / و الله الوضع ده حرام
غزل / الحمد لله أنا اتعوت على كده
حورية / ابن خالتي الموكس بيعاكسنى بيبعتلى رسايل على الواتساب
غزل / كويس عايشى حياتك اهو بقى معاكى الشيطان نفسه
حورية / على قولك اقفلى أبت فى حاله فى الطوارئ شكله شخص مهم
غزل / خلى بالك منه سلام هنام
حورية / نامى احلام سعيدة
غزل / سعيدة عليكى انا بحلم يا بخيرية يا بحالى اللى عاملة زى المعلقة لا طولت اكون زوجه و لا مطلقة
حورية / انتى اللى هبلة روحى شربيه حاجة اصفره و خديه فى حضنك و خلصت الليلة
غزل / عمرى ما هاعمل كده سيبها على الله سبحانه وتعالى روحى لمرضاكى أنا سامعه صوت نزعهم ربنا يشفى الجميع
حورية / ربنا يريح بالك يارب
صباح جديد
زهرة / صباح الورد يا غزل يلا الفطار هى شكلها مشت مروان صحى عاصم
مروان / زمان غزل نايمة معاه مش هينفع
زهرة / عاصم هيضيع غزل من ايده و هيندم عاصم متكبر يعترف بوجود غزل فى حياته
مروان / ربنا يريح بالهم هامشى و باس بنته و حط ايده على بطن زهرة خلى بالك من ولادنا
زهرة / هم بخير الحمد لله
عاصم / صباح الخير هنتغدا مع بعض فى ورقة ليكى من غزل
زهرة / كنت قمت بدرى وصلت مراتك الكلية و روحت على شغلك بدل ما هى تتبهدل فى الموصلات
عاصم / هى بتمشي مع صاحبتها مش ناقص خنقة
مروان / تصدق انت هتضيع غزل من ايدك و ساعتها هنندم
زهرة / أنا زهقت نصائح هو مش صغير
عاصم / احنا بخير هتاجى معايا و لا
مروان / معاك يا برنس
غزل / خلصت كلية و روحت دخلت المطبخ حطت الاكل على النار و دخلت عند عاصم أنا بجهز الاكل انادي على زهرة
عاصم / مروان راح عند أمه يكشف عليها و هيبات عندها
غزل / كويس هانام مع زهرة و نسمة
عاصم / الخميس هنروح لجدى و نرجع السبت
غزل / نروح الاربعاء بعد العصر و نرجع الجمعة السبت بداية امتحانات الترم
عاصم / رتبى مع زهرة و أنا موافق
غزل / رنت على زهرة اللى جات اتغدت معاهم و نامت مع غزل فى شقة عاصم
بعد عدة أيام
يوم جديد
غزل / رجعت من الكلية ملاقتش عاصم موجود رنت عليه أخبرها انه على وصول فحضرت الغدا منتظرة حضوره
عاصم / جه اتغده و دخل يشتغل على الاب توب وغزل عملتله قهوة و عملت لنفسها نسكافيه وفجأة فونها رن
غزل / السلام عليكم عامل ايه
الحاج بدران / بخير ياغالية وحشتيني
غزل / و انت كمان يا حبيبي وحشنى كتير
الحاج بدران / مش هتاجوا قريب
غزل / هاخلص امتحانات الترم دعواتك انجح
الحاج بدران / أن شاء الله هتنجحى ربنا يوفقك ويحققلك كل احلامك يارب
غزل / منحرمش من وجودك في حياتي يا قلبى خلى بالك من نفسك ربنا يطول بعمرك وتكون سندى يارب خد علاجك
الحاج بدران / عوزة حاجة خلى بالك من نفسك ربنا يحفظك
غزل / و يبارك فيك يا قلبى وقفلت الفون
عاصم / سمع المكالمة و مسك غزل و طااااخ على وجهها بالقلم ما انتى بتعرفى تقولى كلام حلو و بتدلعى فى الفون امال لما بتكونى معاه بتعملى ايه
غزل / حطت أيدها على خدها انت بتضربنى ليه انا معملتش. حاجة و ايه معنى كلامك ده
عاصم / انتى طالق
غزل / كمل برجوله و خليها طالق بالتلاتة
عاصم / طاخ و ضربها عدة أقلام انتى فعلا تربية فادية تربية زبالة انتى طالق بالتلاتة و هالبس و اوصلك لعند جدك حلال فيكى خيرية هتعيشى معاها
غزل / طالما طلقتنى بالتلاتة يبقى طلاق مفهوش رجعة الحكاية خلصت كده كمل رجولتك و وصل قسيمة الطلاق لجدى
عاصم / أنا هاوصلك دلوقت لايد خيرية مش لجدك انتظرى لحظات هاخدك اطلقك رسمى و اوصلك لعند جدك لا لعند خيرية
غزل / ببرود عادى باشمهندس أنا منتظراك و قامت لبست فستان و طرحتها و خلعت شبكتها و الفيزا كارد و حطتهم على المكتب و اخدت فلوسها و دهب امها حطتهم فى القماشة و علقتها بحبل فى رقابتها و خرجت من الشقة و من العمارة و من حياة عاصم فى أيدها الفون رنت على حورية
حورية / السلام عليكم عاملة ايه يا قلبى
غزل / انتى فين
حورية / أنا فى المستشفى ماله صوتك
غزل / أنا جايه لعندك
حورية / تعالى غريبة هو فى ايه
غزل / أنا فى التاكسي جاية
عاصم / لبس و اتشيك و طلع يلا علشان نوصل بدرى مفيش رد دخل الاوضة اللى غزل بتذاكر و بتنام فيها ملقاش غزل دور فى الشقة كلها ملقهاش وجد على المكتب شبكتها و الفيزا كارد و كلمة شكرآ ليك على كل حاجة
عاصم / اتجنن و راح خبط على شقة زهرة اللى تفاجأت بكلام عاصم
زهرة / انت لسه واقف انزل بسرعة زمانها لسه فى الشارع هاتها و تعالى هاكلم مروان ياجى بسرعة
عاصم / نزل يجرى. سأل طه البواب اللى قاله أنا كنت يجيب طلبات السكان مشفتهاش و هى خارجة
عاصم / ركب عربيته و قعد يلف فى الشوارع إلى وقت متأخر مع الاتصال بزهرة اللى بتأكد أنها لم تعد
مروان / قعد يدور هو كمان
عاصم / لما حس أنه فقد غزل قعد يبكي
مروان/ تعالى هنتصل بفونها يمكن ترد
عاصم / هى فو..........