احمد سال فى الاستقبال عن ليلى قلوله لسه ماشيه حول يالحقها معرافش
رجع لامه
والدة احمد : ها لقتها
احمد : لا كانت مشيت
والدة احمد : معرافتش مين معها
احمد : لا بس انا هقاعد هنا لحد مالقيها
عند ليلى كانو فى العربيه هى ويوسف ابن عمها
يوسف : حسه بحاجه الوقتى
ليلى : اه حسه انى عايز اعارف ليه دا كله يابن عمى
واتسممت من ايه كانت عايز تقتلنى وخطفتنى ليه بابا اتفق معك على كده
يوسف : ابوكى ميعرافش انك هنا والتسمم دا كان غلطه وهربى اشغالين
عليها لم نروح
ليلى :الشغالين
يوسف : اه ماانتى متعرافيش عمك بقا غنى ياستى وعنده شركه
ليلى : انا مشوفتش عمى دا من زمان وانت اخر مره شوفتك فيها
كان من تالت سنين تقريبا
يوسف : صح كانت بعدهم ساعة بساعه
وصلو بيت يوسف
يوسف : اتفضلى
ليلى : بسم الله مشاء الله ايه دا حلو اووى
يوسف : لسه بريئة زى ماانتى
ليلى : ايه
يوسف : لا مفيش يلا هوريكى اوضتك
ليلى : اوضه ايه انا لزم امشى انا متجوزه
يوسف : عارف بس ام نتكلم
ليلى : قول انت خطفتنى ليه
يوسف : علشان بحبك يابنت عمى وعمرى مشوفك زى اختى
على طول شيفك حببتى
ليلى : انت بتقول ايه انت اخويا
يوسف : هخليكى تنسى موضوع اخوكى دا وتنسى كل حاجه مزعلكى
هخليكى تحبينى وهطلقك من احمد
ليلى : اوعى اوعى احمد جوزى مش هسيبه
يوسف : جوزك انتى متاكده من الموضوع دا
ليلى : اه جوزى وهيبقا ابو عيالى
يوسف : شوفتك وانتى معه ام جيتو هنا مصر كان بيفسحك
مش مسكه ايده حتى
ليلى : اه بس برضو جوزى
يوسف : دا احسنه برضو علشان لو فاكر يقربلك هقتله
ليلى : انت مش بيتحس بقولك جوزى
يوسف : وانا بقولك هقتله
ليلى شافت جوه عنيه شر وانه جاد فى كلامه
ليلى : علشان خاطرى متقربش منه ورجعنى انا معرافش حاجه هنا
يوسف حس ان ظغط عليها ومش مستحمل دمعه منها وعارف انه
لو عمل حاجه ابوه هيبعده عن هنا خالص زى مبعده زمان لم عارف
بحبه لليلى بنت عمه
يوسف : خلاص انتى هتفضالى هنا لمدة شهرين مش عايزك تجيبى سيره
لهقتلهولك فاهمه
ليلى : فاهمه بس وبعدين
يوسف : ليكى حق تختارى لانا لا هو
ليلى : عيطت
يوسف قلبه وجعه واتخنق اول مشفها بتعيط راح للشغالين
وزعقالهم طلع كل حاجه حسس بيها عليهم
ليلى خافت لم سمعته بيزعقلهم وجات واحدة طالعتها اوضتها
احمد عارف خالد انو عارف ليلى فين بس معرافش مكانها بتحديد
وخالد قاله مصر كبيره هندور فين قال هدور لحد ملقيها
بعد مرور اسبوعين
احمد ووالدته فى مول كبيرة والدته عايزه تخرجه من الحاله دى
ليلى كانت فى نفس المول مع يوسف
يوسف عايزها تحبه فبيحول يبسطها وخارج علشان يجبالها فستان
علشان عيد ميلادها قرب
ليلى : يوسف مش عايز فساتين
يوسف : انا بقا عايز
ليلى : يبقا انا مالى
يوسف : علشان تكونى احلى واحده قى الحفله
ليلى : حفله ايه انا مش عايز حفلات
ليلى نفسها تقول انا عايز امشى انا عايزه اروح لاحمد
يوسف حول يضحكها ويغير الموضوع علشان حس انها هتجيب سيرت انها تمشى
احمد ماشى ما والدته وبيتكلمه فجاء لمح ليلى
احمد : ليلى
مسمعتوش
رواح جرى علشان يشوفها لقها مع واحد وبتضحك شكلها فرحنه
احمد خاف وافتكر ان ممكن يكون دا الشخص الى بتحبه
وخطفها لم عارف انها اتجوزت قلبه وجعه وقرر يرجع
والده احمد : ايه يابنى طالعه ليلى
احمد : اه
والدة احمد: طيب هى فين
احمد : مع واحد بتضحك شكله الشخص الى هى عايزه شكلها مبسوطه
والدة احمد : متحكمش عليها يابنى طيب انت كلمتها
احمد : مقدرتش اقرب منها
والدة احمد : وانت اى الى خالك متاكد انها بتحبه
احمد : مشوفتيش ضحكتها معه مش بيقولك الضحكه مبتطلعش غير مع البتحبه
عند ليلى
ليلى : الله الفستان دا حل يااحمد
يوسف : ايه
ليلى : اخدت بالها من الى قالته بقولك الفستان حلو
يوسف خلاص نخده
اخده الفستان وقالو هيروح يجيبه جزمه بقا
وهما خارجين ليلى لمحت احمد
ندهت عليه وللحظه نست يوسف وكل الناس الى حوليها حست بضربه جامد
فى قلبها كان قلبها رجع مكانه تانى
احمد سمع صوتها وقال اكيد لا مش هلا
ليلى : احمد نداهات عليه تانى
احمد لف لقها
احمد : ليلى
ليلى بضحكه كبيره وفرحه فى قالبها جريت عليه
احمد فى باله : يااااه طفلتى الصغيره انتى احلويتى كده والا علشان وحشانى
ليلى كل شويه بتقرب منه جرى وحضنته محستش انها مكسوفه قد ماهيه
عايزه تكون جنبه
احمد وقفت بيه الدنيا فى اللحظه دى
دى ليلى بجد قلبى مش حسس بيه
وضمها ليه
ليلى اتكسفت وبصتله
ليلى : احمد وحشتنى
احمد : وانتى وحشتينى كانتى حته ضيعه منى
ليلى اتكسفت اكتر وافتكرت يوسف
احمد : مين دا
ليلى : دا يوسف ابن عمى
احمد : وانتى كانتى فين
ليلى هفهمك على كل حاجه بس اوعى تسيبو يخدنى تانى
احمد قلق
يوسف بيولع نار من جوه بيقرب منهم
يوسف : اهلا وسهلا بيك انت جوز ليلى
احمد : اه انا حبيب ليلى وجوزها
ليلى مصدومه من الى بيقوله
يوسف بغيط : اهلا بيك يا .. اسمك ايه
احمد : اى يالولتى محكتلوش عنى
ليلى : ها ها لولتلك اه اه لا معرافتش احكيلو عنك ياحمودى
احمد ضحك علشان هو بيتصرف كده غيران من يوسف
يوسف : اسمك حمودى
احمد : لا احمد بس ليلى تندينى بالى هى عايزه
يوسف : طيب يالا ياليلى علشان نمشى هنتاخر
احمد : اسف معلش تاخدها فين واتاخراتو على ايه
يوسف : هخدها معيا البيت علشان بنجهاز لعيد ميلاد ليلى اى انت متعرافش هنبعتلك دعوه
احمد بيشيط : لا معلش دى مراتى انا الى هعملها الحفله
وخلاص لقيتها يعنى هترجع معيا
يوسف : طيب هنشوف ليلى عايز تروح مع مين
ليلى خافت واحمد لحظ دا
احمد : انت مش ملاحظ انك اتمديت اووى بعد اذنك واخد
ليلى ووالدته ومشى
ويوسف بيغلى
وصلو البيت
والدة احمد: انا هروح لخالتك انتو محتاجين تتكلمو
احمد : ماشى ياامى
احمد وليلى قاعدو
وليلى بتحكيلو كل الى حصل وليه قالتله امسك فيه متسبنيش
احمد : كل دا حصل المهم انتى بخير
ليلى : من ساعت مشوفتك بس
احمد : الله يرضا عنك انا لسه مش مصدقك انك ليلى
ليلى : والا انا انا محستش بحاجه لم شوفك غير انك وحشتنى
احمد: وانا والله
احمد : انا خايف اعمل حاجه تزعلى
ليلى : ايه
احمد ضمها وبس
ودخلو نامو
وصحو باليل
ليلى : احمد قوم
احمد : لا انا عايز انام انا منمتش من زماان
ليلى : طيب انا جعانه
احمد : بصالها ورفع حجبه : انتى بتتحولى صح
ليلى : هههه اه وممكن اكلك
احمد طيب ياريت علشان ابقا جواكى
ليلى : هى طنط فين
احمد : ايه هتاكلى امى
ليلى : بطل رخمه
احمد : راحت عند خالتى يلا البسى علشان نخرج ناكل
ليلى : اشطه
احمد : والله بتتحولى