رواية حكاية غزل الفصل الرابع والثلاثون 34 بقلم هبة الجهمي
خيرية / انت واخد الشنطة دى و رايح فين يا راضى
راضى / معرفش اسألى الحاج بدران
خيرية / انت لئيم قوي يا راضي
الحاج بدران / أنا رايح اقعد عند الحاج فراس الجبلى اسبوع استجم أصله عزمنى على جنازة واحدة حبيبته إنما ايه ضحك عليها و خلاها اكمل ولا
خيرية / رجعت البيت ساكته
راضى / ابتسم انت ملكش حل
الحاج بدران / دى ست سم مش عارف هى عارفه تعيش ازاى بكل الغل و الحقد اللى جواها
شكرى / السلام عليكم جدى أنا
الحاج بدران / ارجع ادامى أنا رايحة لعند عاصم
شكرى / هو انت عرفت
الحاج بدران / ايوة غزل كلمتنى من شوية
شكرى / كنت خلى عمى راضى و تعالى معايا فى العربية
الحاج بدران / لا امشى علشان نوصل بدرى
ناصر / انتى تروحى تكلمى البنت اللي كانت غزل بتمشى معاها عارفة هى ساكنه فين
زهرة / غزل كانت بتقول بعدنا بشارعين فين معرفش
عاصم / دى زمانها راحت لعند اللى كانت بتكلمه
ناصر / يخربيت غبائك انت هتفضل طول عمرك غبى
هانى / غزل بنت محترمة و فوق كده حتى لو على كلامك صح و اتعلقت بحد ده حقها حرام تعيش مع واحد فاقد الشعور زيك
مروان / فتش فى كتب غزل لم يجد اى حاجة غير طبيعية غير ورقة مكتوب عليها كان نفسى يكون عندى طفل افرح بيه و معاه اعيش حياة مستقرة مع انسان يقدر قيمة الأسرة و يعطنى حقى فى أن أكون ام واشعر انى جزء من حياته بس مع الاسف مينفعش حتى احلم بكده أنا حالة خاصة شخص منبوز من الكل الحمد لله أنى عايشة و بروح كليتى و هاكون دكتورة و عهد عليه هاساعد اى حد يكون محتاج يتعالج أنا مقدرش أجبر حد على حبى أو .... يشكر أنه جعلنى احقق حلمي بأن أصبح دكتورة و هذا يكفى الحمد لله على كل حال احلام زوجة سعيدة أو تعيسة!! لا افرق مع حد ولا حد سألنى فى يوم إذا كنت سعيدة أو تعيسة
مروان/ شوف لقيت ايه و دموعه نزلت
زهرة / بعد قراءة الورقة بكت و الله ماكنت اعرف انه مخليها كالمعلقة لاهى متزوجة و لا بنت ليه كده
ناصر / و الله دى بنت عليها صبر و قوة تحمل اللى ما اتكلمت فى يوم
عاصم / و أنا كنت عملت ايه عادى جدا
هانى / انت فعلا معملتش حاجة
ناصر / احنا نقسم نفسنا على المستشفيات و اقسام البوليس
زهرة / الكلام ده لو كانت فى الجامعة و اتأخرت دى خرجت من البيت اكيد هتبعد عن اى حد تعرفه
عاصم / أنا مش عارف هاعمل ايه
زهرة / جدك بيرن على فونك خد
عاصم / السلام عليكم عامل ايه
الحاج بدران / ليه تضيع بنت عمك هانت عليك الامانه
عاصم / هى اللى سابت الشقة و مشيت د حتى سابت شبكتها و الفيزا كارد بتاعتها
الحاج بدران / علشان فقدت الامان معاك يا كبير يا عاقل
عاصم / هااقيها وهاعلمها الادب
الحاج بدران / علم نفسك الرحمة الاول أنا جاى ادور على لحمى واحميها بنفسى
غزل / راحت العناية مع حورية اللى اخدت شفت تانى علشان تفضل مع غزل
غزل / عوزة خط لاى شبكة و عوزة اى هدوم اغير و جعانه جامد
حورية / ممنوع أخرج الا فى نهاية الشفت
غزل / تمام
دكتورة حبيبة بعتت سندوتشات لغزل و عصير
حورية. /. بكرة هاجيبلك لبس من عندى
غزل / خدى الفلوس دى هاتلى طقم كامل اى لون
حورية / ماشى خلى بالك هتكملى الليل لوحدك ادى لسته بمواعيد العلاج و المحاليل و الحاج اللى تحت الشباك شكله اخد حاجة غلط
غزل / ده فى العناية يعنى كل الاكل عبارة عن محاليل صح
حورية / ممكن شوربه خضار مضروب فى الخلاط بالسرنجة بنعطهله
غزل / أنا شوفته النهارده واحدة ست كانت بتأكله
حورية / هابلغ الدكتور المختص علشان اخلى مسؤليتى
غزل / فكك منه ربنا يرحمه
حورية / لسه عايش و هيكون بخير بأمر الله
غزل / أنا خايقة عليكى لحد يتعرف عليه و ساعتها خلاص هارجع لنفس الزل و القهر تانى و انتى ممكن تترفدى من شغلك
حورية / الأرزاق بيد الله سبحانه وتعالى هافوت على دكتور مختار ياجى يتابع حالة المريض رقم 3
غزل / ماشى ياقلبي بالسلامة
حورية / خرجت شوية و جه دكتور مختار شاف المريض و اتكلم مع غزل
دكتور مختار / انتى جديدة هنا
غزل / أيوة حضرتك
دكتور مختار / هو انتى الطالبه فى الكلية اللى دكتورة حبيبة وافقت على شغلك هنا
غزل / أيوة
دكتور مختار / طب ليه و الكلية دانتى متفوقة جدآ
غزل / لما حالتى تستقر ابقى اكمل الكلية
دكتور مختار / تمام و أنا تحت امرك فى اى مساعده أنا شوفتك فى الكلية انتى طالبة عندى
غزل / ايوة حضرتك بتعطينى فى الكلية متشكرة لحضرتك
الحاج بدران / وصل لشقة عاصم دخل مسك عاصم من هدومه وهزه جامد فين الامانه اللى امنتك عليها
عاصم / هى اللى سابت الشقة و مشت بعد ما خليتنى أطلقها
ناصر / أهدى ياجدى نتفاهم بالعقل
الحاج بدران / هى عملت ايه لكل ده
عاصم / أنا سمعتها بتقول لحد ياحبيبي منحرمش منك و كلام حلو
الحاج بدران / كان امتى
عاصم / قبل اذان العصر بدقائق
الحاج بدران / دى كانت بتكلمنى أنا يا غبى
ناصر / و الله انت المفروض تتحبس مع و لا بلاش
مروان / هنعمل ايه ياجدى غزل بجد صعبانه عليه محدش رحمها لا امى ولا ابويه ولا عاصم
الحاج بدران /تعرفى شكل البنت اللى بتمشى مع غزل
زهرة / أيوة أنا شوفتها كذا مرة و سلمت عليها هى بنت شكلها كويسة و محترمة
عاصم / أنا آسف كنت فاكرها تعرف حد غيرى
ناصر / حتى لو عرفت حد غيرك من حقها طلما انت خليتها زى المعلقة لا هى زوجة و لا بنت
الحاج بدران / ليه هو انت مكنتش لسه دخلت بيها
عاصم / حط وشه فى الارض
الحاج بدران / تشكر على كل شئ أنا اللى هلاقى لحمى واللى هاقدر احميها بكرة بأمر الله هتنزلى معايا يا زهرة تشاورى على زميله غزل و كل واحد يشوف وراه ايه انا مش عوز حد يدور على لحمى معايا
راضى / ارجع البلد و لا افضل معاك
الحاج بدران / خليك معايا محتاجك
مروان / حضرى العشا ممكن
زهرة / كل حاجة جاهزة
ناصر /هاروح اشوف لو وصل اى بلاغ عن
الحاج بدران / غزل بخير و أنا اللى هلاقيها واحميها
صباح جديد
زهرة / قاعدة مع مروان على قهوة و معاها نسمة بتاكل بسكويت و فجأة قامت شاورت على بنت ماشية فى الشارع
الحاج بدران / شاور بأيده و خرج ركب عربيته مع راضى اطلع ورا البنت دى و شاور بأيده
راضى /انتظر لما حورية ركبت تاكسى و مشى ورا التاكسى
ناصر و عاصم فى عربية عاصم وراهم .
مروان / صعبان عليه غزل جامد
زهرة / غزل دلوقت معدش محتاجة حماية من حد
مروان / صح كلامك
زهرة / الواحدة مننا لما متلاقيش الحب و الاهتمام من زوجها مع الايام بتتحول لشخص تانى جامد مش هاش و ممكن تستغنى عن اى حد حاول يكسرها أو يقل منها
مروان / مع الاسف محدش فينا عطاها الامان و الحب اللى المفروض ده حقها
زهرة / عاصم هو الخ...