Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية طفلة النمر الفصل العاشر 10 بشري شريف



 رواية طفلة النمر 

الفصل العاشر 10

 بشري شريف

الباب اتفتح بقوه و دخل شاب كان وسيم اوى 

نمر بغضب: ازاي تدخل كدا يا وبص و سكت بصدمه و فرحه و قام حضن الشاب دا و قال: عمر وحشنى انت رجعت امتى 

عمر حضنه بحب و اشتياق و قال: لسه واصل يا صاحبي و جيت علي هنا على طول 

نمر: تعالي يا عمر 

وصال ببرأه: مين دا يا بابا 

نمر: دا عمر صاحبى 

عمر بص بصدمه و قال: انت اتجوزت و خلفت امتى و ازاى اصلا دى كبيره بس قموره

نمر: عمر لم نفسك ها

عمر: حاضر يعم بس قولى ايه الموضوع البنت دى انت ازاى تكسر الاوامر و ما توديش ليهم البنت 

نمر: وصال حبيبتى خدى الفون و روحي العبى بعيد 

وصال هزت راسها بمعنى حاضر و فعلا بعدت 

نمر: اه يبقى انت نازل علشان كدا طب احب اقول ليكي وصال ها تفضل معايا و انت جيت علي الفاضى فا ارجع يا عمر

عمر: نمر انت عارف انى رجعت علشان انت و ماما فاطمه وحشتونى و بعدين هى وصال دى البنت اللى المفروض تروح ليهم

نمر: اه باينه اوى يعنى هو انا خلفت و لا فاتح حضانه

عمر: ياعم ماخدش بالى و انا معاك انها جميله و بريئه بس ماينفعش 

نمر بهدوا: عمر دا اخر قرار عندي و بس بقى علشان عندي شغل كتيرر 

عمر كان ها يتكلم 

نمر: عمر انت لو مش متقبل وصال فا دى حاجه ترجع ليك انت غير وصال مش ها تروح فى حته 

عمر بص ليه و قال: تمام يا نمر و قام و خرج 

وصال قربت منه و قالت ببراه: هو عمو دا مش عايزنى 

نمر: ليه بتقولى كدا دا حته قال عليكي اموره 

وصال: مش عارفه بس انا حسيت بكدا

نمر: لا يا قلبي و يلا روحي العبى

وصال: حاضر 

وصال بعدت و فضلت تلعب بس كانت متبهدله 

نمر قرب منها و شالها و سرح ليها شعرها و ضبطها و بعد ما خلص وصال شدت التوكه من شعرها بطفوله شديده و قالت ببراه مش عارفه مده الكارثه اللى عملتها ايه: كدا احلى

نمر كان متنح و قال: منك لله يا وصال يعني بعد التعب دا و انا بعمل ليكى فى تسريحه تعملى كدا

وصال ببراه: انت بتدعى عليا يا بابا

نمر و هو بيلفها: لا يختى تعالى اسرح شعرك و سرحه ليها و سابوا مفرود على ظهرها و قام يكمل شغل و وصال فضلت تلعب اما فى القصر 

دخلت الرجاله غرفة وصال علشان يخطفوها بس ما لقوش وصال و فجاه الباب اتفتح و دخلوا رجالة نمر و مسكوا الرجاله و راحو على المخزن 

فاطمه: الو يا نمر الرجاله فى المخزن

نمر: تمام 

فلاش باك 

نمر: الوو 

راجل من رجالته: الرغيم بعت رجاله تخطف وصال

نمر بغضب: تمام اقفل 

اقفل و اتصل بفاطمه و قال لها 

فاطمه: دا نفس الحلم اللى حلمته

نمر بستفراب: حلم ايه

فاطمه حكت الحلم

نمر: علشان كدا قولتى ليا اخد وصال

فاطمه: اه 

نمر: انا هكلم البودى جارد ان هما يسيبوا المكان بس يفضل اتنين تلاته 

فاطمه: تمام

اند باك 

نمر فضل يشتغل و نسي نفسه و نسي وصال اللى ماكلتش حاجه و دخلت عليه السكرتيره اللى شافت وصال نايمه على الارض و معاها الفون 

السكرتيره: نمر بيه بنت حضرتك نامت على الارض 

نمر و هو مش مركز: بنت مين يا مريم 

مريم: البنت اللى انت جبتها معاك 

نمر افتكرها و بص عليها و بص فى الساعه لقها واحده 

نمر قال بتعب: مريم هاتى اكل ليها و تعالي اكليها 

مريم: حاضر يا نمر بيه و بعد نص ساعه دخلت مريم و راحت شالت وصال و حطه على رجلها و هى قعدت على الارض و بدات تصحى وصال و هى بتقول: انتى يا

 وبصت على نمر 

نمر: اسمها وصال 

مريم ببتسامه لطيفه: مشاء الله اسمها حلوه و هى احلى ربنا يباركلك فيها 

نمر ابتسم و دى اول مره يبتسم و بذات لبنت 

مريم بطيبه: وصال وصال 

وصال فتحت عينها و قال: نعم يا تيتا 

مريم ببتسامه: انا مش تيتا انا مريم 

وصال ببراه: ازيك يا طنط

مريم ببتسامه: لا يا ستى انا اسمى مريم بس

وصال ببراه: لا كدا عيب و ماما قالت ليا كدا 

مريم ببتسامه: لا يا ستى مش عيب انا اللى بطلب منك كدا

وصال: حاضر 

مريم: يلا علشان تكلى 

وصال: تؤتؤ مش عايزه

نمر قال: لا يا وصالى لازم تكلى 

وصال: حاضر 

بعد ما وصال كلت مريم فضلت تلعب معاها و كل دا و نمر مراقبهم و مبتسم و بص لمريم و هو بيفكر في حاجه 

             الفصل الحادي عشر من هنا 

لقراءة باقي الفصول اضغط هنا

تعليقات