Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية السر الفصل الخامس عشر15بقلم دينا زهران

 

رواية السر
 الفصل الخامس عشر15
بقلم دينا زهران

فى الطريق لدهب ...

ايمان بفرحه وهى بتنزل من العربيه : دى عربيه فريدة .

سليم مسك ايديها : استنى .

ايمان : فيه ايه .

سليم : الحيوان جاى معاها .

سليم ف سرة : بدءت بدرى اوى ...

ايمان بغضب شديد : يابن ال$$$ ،جه لاقضاه.

سليم : اقعدى بس ، مينفعش يعرف أننا عارفين ، خلينا سابقينه عشان مياذيهاش .

ايمان بخوف: هو ممكن يعملها حاجه.

سليم : الواطى دا يطلع منه اى حاجه.






نزل جمال ونور من العربيه ومعاهم ميكانيكى....

نور : بص كدة على الماتور ياباشمهندس ، هو دايما اللى بيعطل .

جمال بغضب : لا واضح انك رايحه جايه معاه ، اقفى جنبى متتحركيش لحد مانمشى ، سامعه!!! 

نزل سليم من العربيه بسرعه وجرى عليه .

سليم : انت قلبك مات بقا وبتزعقلها .

جمال : وانت مالك . انت بجح بجاحه ، لمى خطيبك يا ايمان.

ايمان وهى بتمسك سليم من ايديه : بلاش مشاكل ،اقف بهدوء عشان خاطري.

نور : صلو على النبى ياجماعه ، حمد الله على السلامه ، تحبو نسهر فين بليل.

جمال : لوح تلج اقسم بالله.

نور : بعض ما عندكم 🙂.

الميكانيكى : لا متتصلحش دى لازم تترفع للورشه واحل القاعدة كلها موديلها قديم اوى وملهاش قطع غيار كتير .

سليم : وبعدين. انا مش هسيبها هنا وامشى .

نور : بسيطه هكلم ونش يرفعها وياخدها للبيت عندك وأما ترجع بقا ابقى صلحها براحتك ، وانتو تعالو معانا ونرجع سوا .

جمال: يجو فين .

نور : هو اوتيل باباك ؟! مايجو عادى العربيه عربيتى ، والفندق مفتوح للكل .

اتصلت نور ب ونش  وجه سحب العربية للقاهرة وبعتت لمعتز شات عشان يستلمها .

وركبوا كلهم وسط غضب جمال والشرر المتطاير من عين سليم وإيمان وبرود اعصاب نور ،ووصلو الفندق ...

فى الرسيبشن...

نور : لو سمحت عاوزة احجز اوضتين باسم ايمان عمر و سليم ايوب ...

خلصت الإجراءات وطلع الجميع اوضهم باتفاق يتقابلو بعد ساعه معادا جمال اللى وقفته رنا غصب عنه بتهديد يتكلم معاها أما نور ف سابته وطلعت بلا مبالاة...

رنا 



رنا : ف انت بقا متخيل انك كدة هربت منى صح ، سهله انا كدة .

جمال: الله يخربيت غباءك ، بقولك ايه انا عمال اصلح اللى هببتيه ، انتى كدة هتبوظى كل حاجه مش بتساعدينى ابدا انتى هتغرقينا كلنا فوقى بقا كدة واتظبطى .






رنا : لا ياجمال بيه ،انت اللى فوق ،لاحسن اقسم بالله لاطلع اقولها على كل حاجه ،وقابل بقا الغباء اللى على حق .

جمال شعر بالتهديد من كلامها لكن اتكلم بتهكم : وهى هتصدقك انتى بقا .

رنا بخبث : لما يبقا معايا تسجيل بصوتك هتصدق .

جمال :انتى اتجننتى صح!!

رنا: ولسه ،مشوفتش جنانى انت ، انت ليا انا وبس ، مبقبلش الشراكه ،ولا القسمه على اتنين .

جمال : ياحبيبتى انتى هتضيعنى ،كل دا انا ماشى زى اتفاقنا .

رنا : لا متفقناش تفضل ف الاوضه معاها بالساعات وتاخدها وتمشو سوا متفقناش على كدة بتعمل ايه فوق من امبارح.

جمال : حبيبى الغيران دا ، ياقلبى انا باخدها على قد عقلها عشان شافتنا سوا امبارح، لكن هى نايمه ف اوضه وانا ف اوضه ، وبعدين حد يبقى معاه القمر ويبص لاى مخلوق تانى ، انا بحبك انتى بس يارنا ،هى مجرد مصلحه ،تذكرة خروجنا من الازمه مش اكتر .استحملى شويه ،مش فاضل كتير هانت .

رنا بلين : يعنى مفيش بنكو حاجه .

جمال: وانا اقدر ، هو فى جمالك .

رنا : ماشى ،هصدقك المرادى بس لو مرة تانى اختفيت وبطلت ترد عليا متلومش الا نفسك ،سلام ياجيمى .

جمال : سلام ياحيات جيمى .

جمال ف سرة وهو طالع اوضته : الله يلعن اليوم اللى شوفتك فيه ، معدش غير حشرة زيك اللى تهددنى ، ولا هى جت عليكى ، دا حتى فريدة الخارصه بقت بترد وبتناطحنى وتهددنى هى كمان ، خلاص بقيت ملطشه ،منك لله ياجدى انت السبب ف كل دا ،كان مالى انا بس ومال الحوارات دى كلها ،كنت عايش ملك حر نفسى ،بس معلش اخلص بس من البنوك وافضالك يا رنا الكلب ،اما ندمتك عل كل حرف قولتيه 





مبقاش جمال حسين ، أما انتى بقا يافريدة ف حسابك تقل اوى وهعرفك كويس ازاى تتحدينى .. 

------

بيت هانى عبد اللطيف ..

معتز : بقولك يابابا انا رايح اجيب عربيه سليم ،فريدة متخرجش ،نور منبه مينفعش تخرج.

هانى بضيق : ولا انت كمان هتخرج ، فريدة مهمتك ،انا مليش دخل .

معتز : ايه يا بابا بتتكلم معايا ليه كدة.

هانى: معلش حقك عليا ،فى طريقه معينه تحب اكلمك بيها .


معتز : لا دا انت زعلان اوى بقا .

هانى : ياخبر ،هو انا ليا حق عليك عشان ازعل ، انا مين انا حياله ابوك .

معتز : أن اسف يابابا ، اعصابى فلتت ،انت مش عارف انا عايش ازاى بعد موت نوح ، انا بشوف اليوم دا كل يوم وانا نايم ،بمجرد ما عينى بتغمض مبشوفش غيره ،صوت ضرب النار ،ودمه على هدومى وايدى ووش نور الغرقان دم ، حقك عليا متزعلش منى مقدرتش اتخيل اليوم دا يتكرر تانى .

هانى: خلينى احكيلك يوم اصعب منه ، اب بعت عياله التلاته مهمه رجعله واحد جثه لازم يدفنها بايديه ، واتنين متدمرين ،واحدة عاوزة تلف حزام ناسف على وسطها وتروح تموتهم كلهم ،والتانى مبينطقش ، حط نفسك مكانى وقولى احساسك عامل ازاى . كنت عاوزنى اعمل ايه ، استسلم واستقيل واجبركو عل الاستقالة ،طب بزمتك كنت هتحترمنى لو عملت كدة ، طب نور ، فكرك كانت هتسكت ، نور مهديتش غير لما كلهم اتحاكمو قبضت عليهم كلهم نفر نفر وشافتهم قصادها بيتعدمو ، لولا كدة كانت هتجنن . وانت فاكر فضلت مبتتكلمش قد ايه وامك عملت المستحيل معاك عشان تخفف عنك بالرغم من مصبيتها اكبر ،نوح اخوك ، إنما هى عيالها التلاته ضاعو منها ف ثانيه ، كلنا كنا جنبك محدش سابك محدش اتخلى عنك ،كنت شايف قربنا الزايد وحمايتنا الزايدة ليك دى تحكم ، لا دا كان حب ، كنا خايفين عليكم ،تفتكر انا مستعد اخسر حد فيكم ، اهونلى اموت ولا اعيش لليوم اللى أدفن حد فيكم بايدى تانى ، مش قله ايمان ، 





ضعف ، انتو ال ٣ نقطه ضعفى الوحيدة ، سبحان من صبرنا عل فراق اخوكم ، يمكن قوانا عشانكم ، عشان كنتم محتاجينا عشان متضعوش ،وبعد دا كله جاى تقولى انت السبب ولو نور جرالها زى نوح مش هسامحك ..

معتز: انا كنت قاسى ف كل حرف طلع منى بس صدقنى مكنتش حاسس بقول ايه ، انا من يوم المهمه المشؤمه دى وانا منطقتش بحرف عنها لا ف جلسات العلاج ولا حتى بينى وبين نفسى ، نور حاولت كتير تخلينى اتكلم, بس مقدرتش ، اليوم دا كان أقوى من قدراتى العقليه ،مقدرتش اتخطاه مقدرتش صدقنى ،ولما حسيت أنه ممكن يتكرر انا محستش بنفسى ،كنت بحارب بكل قوتى عشان امنع دا.

هانى : بتحارب مين ، انا ضحيه زيك .

معتز : انا منكرتش كل اللى قدمته عشانا وكل الحب اللى ادتهولنا . بس مكنش بايدى صدقنى مكنتش حاسس بقول ايه.

هانى : كلامك فتح ف قلبى جرح بجاهد بقالى سنتين عشان اقفله ، رجعتنى كتير اوى يامعتز .

وطى معتز عل ايد هانى وباسها : حقك عليا متزعلش منى مقدرش عل زعلك دة والله .

هانى بضعف ودموع: حقكو انتو عليا يابنى مقدرتش احميكم يارتنى ما بعت نوح ، ياريتنى ما وافقت تروحو معاه .

معتز حضنه وطبطب عليه : لا يابابا مش ذنبك دا قدره أنه يكون ف الجنه ويسبقنا على هناك ، ودا مصير كل واحد فينا كان عارفه من اول يوم قدم ورقه فيه ف الكليه ، كلنا وافقنا عل دا ،كلنا كنا مؤمنين أن مهمتنا أننا نضحى بروحنا من غير ما نتردد ثوانى ، وان الاجر عند ربنا ، ووعدة بالجنه والشهادة حق ،انا بس ايمانى اتهز من الصدمه ، لكن انت ملكش ذنب يابابا حقك عليا.

هانى بدموع: مليش. غيركم يابنى ، لو جرالى حاجه سامحونى ، ومتسبش نور ، وصيتك اختك يامعتز ،نور صحيح اكبر منك و  تبان اقوى منك وانت جنبها تبان ضعيف ، بس انت قوتك ف ضعفك معاها ، انت الوحيد اللي تقدر تحتويها كل مرة كنت بقولك 





متسبش اختك ، مكنش قصدى انك تتحامى فيها ، كان قصدى انك تحميها ، ملكوش الا بعض ، انا وامك مسيرنا نسيبكم ف يوم قرب أو بعد ، إنما انتو ضل بعض يامعتز متفترقوش لحظه ، توعدنى يابنى .

معتز بعياط شديد : بعد الشر عليك ربنا ميحرمناش منك ولا من وجودك جنبنا .

هانى: توعدنى يامعتز .

معتز : اوعدك .

-------

ف غرفه نور ..

جمال :  ممكن ادخل .

نور : وهى بتجهز شنطتها ، تعالى .

جمال : اى دا انتى لحقتى تجهزى كل دا امتى .

نور : أنجز جاى ولا غيرت رايك .

جمال : عاوزانى اجى ولا مجيش .

نور بضعف و دموع وهى بتقرب منه  : انت مش مجبر تكدب عليا ولا تقربنى منك انا هساعدك وبينا اتفاق اتاكد انى مش هخلفه معاك ،بلاش تاذينى ارجوك ، سيبنى ف حالى ، مش معارضه انك تحب رنا أو غيرها ،بس ملكش دعوة بيا ، متكدبش عليا وتقول بحبك انتى ،متطلبش فرصه تانيه تعلقنى بيك فيها، انا كدة كدة هعملك اللى انت عاوزة مش طالبه منك اى مقابل غير انك تسيبنى ف حالى ،خد كل الفلوس اللى محتاجها ، انا مش محتاجه فلوس ، انا تعبت صدقنى ، قوتى اللى مديقاك دى ضعف وغضب من الدنيا اللى اجبرتنى انى اعيش مليش صوت ، انت ممكن تكون بس عاوز تمتلكنى عشان رفضتك ، بس والله صدقنى مفرقش عن غيرى ، اى واحدة تتمناك والله ،انا ااقل كتير من انك تشغل بالك بيا ، رنا اجمل منى بمراحل ،وبتحبك ، بلاش تكدب عليا وتخدعنى لأن قلبى مكسور بما فيه الكفاية.




جمال: سليم؟!

نور : دا كل اللى فهمته من كلامى ؟! 

نور بقوه : عمرك شوفت حاجه مكنش ينفع تشوفها؟!

جمال بتفكير  :  لا .

نور : انا بقا شوفت ، مش حاجه واحدة ، حاجات كتييير اوى .. شوفت ابويا وامى وهما بيموتو قدامى وبيزقونى من العربيه وهى بتتقلب من عل التل قبل ما تقع في البحر ويغرقو قصاد عيني ومقدرش اعملهم حاجه ، وشوفت جدى وهو بيمنعنى اعيش وبيدفنى بالحياه وبيسحب منى كل حقوقى ف الحياه ويلغى اهليتى ، غير جامعتى وقفل بيتى وسجنى ف قصرة وخدمة اشتغل معاه غصب ف حاجات انا مبفهماهاش اساسا وحرمنى حتى من انى اختارك . على فكرة انت كنت قدامى طول الوقت كان ممكن احبك ،احنا متربين سوا طول العمر انا فتحت عينى لقيتك ، كان ممكن بسهوله اختارك ، بس هو مسبليش فرصه اختيار وجبرنى عليك ، سمى رفضى ليك تمرد ، سميه اخر نفس بحاول اخدة من الدنيا عافيه ، عارف لو حسيت لثوانى انك بتحبنى مكنتش أتردد ثوانى عشان اسلملك قلبى ونفسي وفلوسى وكل دنيتى ، بس انت محبتنيش ، ولو هقدر اشترى حياتى بكل الفلوس اللى معايا هيبقى تمن رخيص اوى هدفعه بكل حب .

جمال: يافريدة انا ...

نور : بطل كدب بقا .. مش مجبر ... والله هديلك كل الفلوس اللى عاوزها .

جمال : والله ...

نور : كداب ... من قبل ما تنطق كداب .. 

جمال : طب ادينى فرصه اشرحلك .

نور : لا ... ادينى انت وعد انك تسيبنى ف حالى .

جمال : انا لو عاوز اجبرك عليا كنت عملت دا مافتكريش نفسك قويه ، انا مش عاوزك عافيه، ولا غصب ، انا وافقت على كلامك عشان تقربى منى بمزاجك ، عشان زى ما قولتى تختارى انك تحبينى ، يافريدة انا يمكن من البدايه مكنتش كويس معاكى ابدا





 بس يوم ما جدك قدم الفرح وانتى جيتى عشان تتفقى معايا أننا نتمم  الفرح بس عشان تنقذينى من السجن والافلاس وكل حاجه اتغيرت والله اتعلقت بيكى بجد ،والله مستنيكى لحد ما تشوفينى عل حقيقتى وتحبينى من قلبك من غير اى ضغط  ،صدقينى مش هجبرك على اى حاجه ، انتى حرة ،ولو عاوزة اطلقك حالا هعمل كدة ...

نور :الانسان ما ينفعش يحب في أسبوع ولا في شهر ولا حتى  في سنة .. 

الحب عاوز مشاكل ، عاوز أزمات ، عاوز تعب ، عاوز فترات سيئة و مواقف بشعة ، عاوز عشرة طويلة عشان يبقي حب ..

يعني باختصار 

"الحب يبدأ عندما ينتهي الحماس" 


ما ينفعش تقول انك بتحب البحر و انت واقف ع الشط .. لازم تنزل البحر ، تعوم فيه ، تضربك الموجات ، تبلع ميه مالحة ، تجرح رجلك بالصخر ، تشوف العتمة اللي بالقاع .. لما ترجع ع الشط هتشوف البحر بشكل مختلف ، مش هتشوفو مثالي ، انت شفت عيوبه و ظلامه و غضبوا ، يا أما هتكره البحر ، يا أما هتفضل تحبه بكل حاجه فيه


لهفة البدايات مش حب 

و اللي ما غاصوش في البحر .. ما حبّوش !

وانت محبتنيش ،انا بالنسبالك فريسه صعبه كانت ف ايديك وفلتت منك ، 



وانت صياد شاطر وعاوز ترجعنى لشبكتك تانى باى تمن ....


                      الفصل السادس عشر من هنا

لقراة باقي الفصول اضغط هنا


تعليقات