رواية صاحب عمري
الفصل الثالث 3
بقلم مشيرة محمد
مشى مروان وهو لاعارف يروح فين ولايجى منين والكسرة والخذلان والندم مالين قلبه قضى ليلته دى فى الشارع
تانى يوم الصبح صحى مروان على صوت ست كبيره فى العمر قاعده على الرصيف بتعيط وواضح انها مش عارفه تتحرك قرب منها.
مروان. مالك يا امى بتعيطى ليه
الست.. وقعت على رجلى باابنى ووجعانى
مروان.. قومى معايا نروح اى مستشفى
نشوف فيها ايه
الست.. ماتخافش ياابنى ما اتكسرتش بس انت عارف بقا السن والخبطه بفوره هى شويه وهتفك. باين عليك ابن اصل
مروان... ربنا يخليكى يا ست الكل قوليلى اساعدك ازاى
الست... هتساعدنى ازاى بس باابنى ولو ان فعلا محتاجه مساعدتك بس اخاف عليك من ابنى لو ساعدتنى
مروان.. ابنك ماله وخايفه عليا منه ليه
الست... غشيم ياابنى ومش بيتقى ربنا وكل فلوسى واخدها اول باول وامبارح جالى ايراد المحصول بتاع ارضى اللى كنت مخبياه عنه من سنين ومصمم ياخده منى جيت هنا علشان احطه فى البنك ومن جرى واستعجالى يلحقنى وقعت زى ماانت شايف.
واثناء كلامهم فعلا جه ابنها وراح ناحية الشنطه وبيشدها منها لولا مروان وقف فى وشه
الابن... ابعد يا جدع انت من وشى علشان ما امدش ايدى عليك
مروان بهدوء.. طيب سيب الشنطه وروح لحالك
الابن... وان ما روحتش هتعمل ايه؟
مروان بصله وما اتكلمش وخطف الشنطه منه بقوه وبص حوليه لقى عسكرى واقف راح عليه وطلب مساعدته وبس الابن شاف العسكرى بيقرب جرى باقصى سرعه واختفى
الست.. الله يرضى عليك ياابنى كنت خايفه تضربه وهو يضربك وهو غشيم ومش بيبقى على حد
ضحك مروان وقالها.. ماتخافيش ياامى مسير الزمن يعلمه يهدى ويبطل تهور
الست.. او طلبت منك ياابنى تحطلى الفلوس دى فى البنك اللى هناك ده هتوافق
مروان.. انتى بتقولى ايه ياحجه فلوس ايه اللى احطها ياحجه وبصفتى ايه قومى معايا انتى بس وانا هساعدك تدخلى وتحطى فلوسك بنفسك
الست.. يابنى اسمع الكلام انا ليا نظره فى الناس وانت عينك مليانه ومش هتطمع وانا لا قادره اتحرك ولا هينفغ اصبر ابوس ايدك ياابنى اسمع الكلام