رواية طبيب الحب الفصل التاسع والعشرون 29 والثلاثون 30 بقلم مياده
الحلقه 29
عدى اليوم ولبنى هتموت من الزعل
عبد السلام:طول النهار ما أكلتيش حاجه
لبنى:مش طايقه الاكل
عبد السلام:يعنى كنتى عايشه اذاى من غيره
لبنى:طيب اتصل اسأل عليه يا بابا شوفه بقى كويس
عبد السلام مسك تلفونه واتصل بمازن
سلوى:السلام عليكم
عبد السلام:وعليكم السلام مازن موجود
سلوى:لا هو نايم
عبد السلام :طيب هو كويس دلوقتى
سلوى:يعنى احسن الحمد لله
عبد السلام:لما يصحى خليه يكلمنى
سلوى:حاضر من عنيا وقفلت السكه
عبد السلام:نايم
لبنى:ماقلتش حاجه تانيه
عبد السلام:لا
تانى يوم الصبح لبنى قامت من النوم مقرره انها تشوف مازن اتصلت بمحمود قالها انه ما نزلش الشغل لسه تعبان نزلت وقالت لباباها انها رايحه لاصحابها وراحت على بيته
فى بيت سلوى
سلوى:يلا يا حبييى فوق بقى
مازن:انا صاحى اصلا
سلوى:انت طول الليل سهران صح انا حاسه بيك
مازن:مكنش جايلى نوم
سلوى:انت معذب نفسك ومعذبها ليه البنت بتحبك وانت كمان يبقى ليه البعاد ولا انت مش بتحبها
مازن:علشان هى اخر واحده اتوقع منها كده
فجأه جرس الباب رن سلوى قامت فتحت الباب لقت ندى
سلوى بتعجب:ندى ايه اللى جابك هنا
ندى زقت الباب ودخلت:سمعت ان مازن تعبان جيت جرى
ودخلت على طول على اوضه مازن فوجئ بيها دخلت حضنته
مازن:ندى ايه اللى جابك هنا
ندى :وحشتنى وسمعت انك تعبان جيت كفايه بعد بقى مش عارفه اعيش من غيرك
جرس الباب رن تانى بس المره دى لبنى سلوى فتحت لقت لبنى وباين على عنيها اثر البكاء
سلوى ارتبكت:اذيك يا حبيبتى
لبنى:الحمد لله مازن هنا
سلوى :اه هنا تعالى بس اصحيه من النوم
لبنى:انا سامعه صوته يعنى صاحى انا عارفه انه قايلك مش عايز يقابلنى علشان خاطرى يا طنط سبينى ادخله
سلوى:والله يا بنتى الموضوع مش كده
قدام دموع لبنى سلوى ما عرفتش تمنعها وراحت بأتجاه اوضه مازن لقيتو قاعد على السرير وندى قاعده قريب منه جدا وبيتكلمو بس ما سمعتش الكلام
لبنى :السلام عليكم
مازن وندى :وعليكم السلام
ندى:مين دى يا زونه
مازن:دى لبنى
ندى قامت سلمت عليها :انتى زميلتو انا ندى مراتو
لبنى بصت لمازن اوى وكانت بتتنفس بصعوبه
مازن كان عايز يغيظها :اتفضلى يا لبنى اقعدى ماما شوفى لبنى تشرب ايه
ندى: اتفضلى يا حبيبتى اقعدى واقفه ليه منورانا
لبنى لسه بتتنفس بصعوبه وبصوت عالى ومش مصدقه اللى سمعاه دورت وشها وجرت على باب الشقه وهى منهاره من البكاء
اول ما طلعت مازن بص لندى:اتفضلى على بره
ندى:كده يا مازن بتبيعنى علشان دى
سلوى:انا مش عارفه انتى معندكيش دم اتفضلى من هنا
ندى اخدت شنطتها ونزلت وعلى وشها ابتسامه اول ما نزلت الشارع مسكت تلفونها واتصلت:ايوه اللى عيزاه اتنفذ بالمللى .. لا انا تحت امرك ده انا هموت وانتقم منه ...باى
سلوى:ايه اللى انت عملتو فى لبنى ده
مازن:كده احسن علشان تبعد لوحدها
سلوى:يابنى حرام عليك حتى لو غلطت ماتستهلش كده منك
مازن:سبق وقولتلك فى غلط بيبين اللى قدامك نيته ايه
سلوى:انا مكنتش متخيله انك قاسى كده
مازن:ولا انا كنت اتخيل انى اوصل للقسوه دى معاها
لبنى نزلت ركبت عربيتها ومش عارفه تسوق فضلت تبكى فى العربيه شافها زياد خبط على الازاز بصيتلو وكملت بكاء زياد فتح العربيه
زياد:انزلى انا هسوق وفعلا لبنى قعدت جنبه وهو ساق العربيه وركن بيها على الكورنيش
زياد :حصل ايه لده كله
لبنى:روحت دلوقتى لمازن لقيتو رجع لمراته ندى وقعده فى حضنه
زياد:نعم !مين ده!دى لو اخر واحده فى الدنيا
لبنى :انا بقولك اللى شوفته بعينى
زياد:وانا بقولك استحاله ده انا لو شوفتهم بعنيا هكدب عنيا طيب استنى ما تعمليش صوت هتصل بماما واشوف ايه الحوار
زياد:ايوه يا سوسو عامله ايه
سلوى :زفت
زياد غمز للبنى:مين مزعل القمر بس
سلوى:اخوك الغبى زعل لبنى والزفته اللى اسمها ندى معرفش اتحدفت علينا من انهى داهيه
زياد فتح الاسبيكر:هو مازن رجعلها ولا ايه
سلوى:الباب خبط لقيتها هى ودخلت اترمت فى حضنه فى مجيه لبنى بعد ما لبنى نزلت مازن طردها وبهدلها بس لبنى فهمت غلط ونزلت وهى منهاره
زياد:طيب يا بطه انا جاى ومعايا ضيوف
وقفل السكه مع مامته
زياد:مش قولتلك
لبنى مسحت دموعها :ربنا يخليك بس هتلاقيه زعلان منى اكتر علشان فهمتو غلط للمره المليون
زياد:شوفتى انا جدع معاكى اذاى عايزك بقى تتجدعنى معايا
لبنى:عايز ايه وانا اعملو
زياد:مفيش غيرك هيقنعه يقابل بابا
لبنى:مش عارفه يا زياد الموضوع ده بيعصبه جدا
زياد:مش قدامى غيرك هتتخلى عنى
لبنى:لا طبعا هحاول اقنعه بس نتصالح الاول
زياد:ما انا هاخدك معايا دلوقتى وهصالحكو
لبنى وزياد راحو على بيت سلوى
لبنى:اصبر احط مكياج شكلى معيط ودبلانه اوى
زياد :لا خليكى كده علشان يحس باللى عملو وبعدين انتى قمر فى كل الحالات
لبنى ضحكت وطلعت مع زياد اول ما سلوى فتحت الباب
سلوى:يا حبيتى والله فهمتى غلط
لبنى:زياد قالى ممكن ادخله
سلوى:تعالى
مازن قاعد على السرير وساند رأسه على ظهر السرير ومغمض عنيه ورأسه لسه عليها ضماده
لبنى:مازن
مازن فتح عنيه وبصلها وبص لمامته
وبص لزياد
مازن:نعم
لبنى:عامل ايه دلوقتى
مازن:كويس
لبنى:لسه دايخ ولا اتحسنت
مازن:ما قولتلك كويس هو كتر اسأله وخلاص
لبنى بصت لسلوى بتشهدها يعنى
زياد:احم احم يلا يا ماما نسيبهم لوحدهم واخد مامته وطلعو بره
لبنى قعدت قدام مازن على طرف السرير :انا اسفه يا حبيبى مكنش قصدى
مازن:وانتى شايفه اللى عملتيه يخلص بانا اسفه وخلاص انتى كان مغروض تقفى جنبى وقت ما انا تعبان حتى لو غلطان تستنى لما اخف وبعدين تعاتبينى لكن اللى عملتيه اسمه غباء
لبنى بدأت تعيط تانى وقربت منه رمت نفسها فى حضنه:والله انا اسفه مش هتتكرر تانى انا بحبك واللى قولته من خوفى عليك بس لكن مش علشان اقف مع ايمن ولا اقف ضدك
مازن قلبه حن تانى :خلاص بطلى بكا انتى عارفه ان دى نقطه ضعفى ورفع اديه اخدها فى حضنه وعلى فكره انا مش غلطان معاه فى حاجه كنت بكلمه عادى والكلام اتطور وقلبت بخناق مسك دقنها بصوابعه ورفع وشها واتقابلت عيونهم مسح دموعها وباسها على جبينها
لبنى:انا غيرت رأى مش عايزه فتره خطوبه
مازن ضحك جامد ومسك دماغه:مش قادر اضحك حرام عليكى ليه اتعقدتى خلاص مش كنتى بتحبى فتره الخطوبه وعايزه خطوبه وقلد صوتها بطريقه مضحكه
لبنى:عادى انا بنت مش راجل من حقى ارجع فى كلامى فى اى وقت
مازن ابتسم وبصلها بحب :انا بموت فيكى على فكره
لبنى :ما تزعلش منى تانى ولو فى زعل اوعى تفكر تسيبنى
مازن:بطلى تتكلمى وانتى متعصبه علشان بتقولى كلام يزعل وقولتلك الف مره
لبنى:ما انا بحاول والله بس سعات الطبع بيغلب التطبع
مازن:ممكن بقى تطلعى بره يلا
لبنى اتخضيت:ليه حصل ايه
مازن:حصل انى بنى ادم وعلى السرير وانتى فى حضنى ومحدش معانا والشيطان وصل خلاص ولو ماما دخلت علينا هيبقى منظرك وحش يلا امشى
لبنى ضحكت جامد:خلاص انا ماشيه
مازن:حددى ميعاد مع بابا علشان اجيلك
لبنى بصيتلو وابتسمت :انا اذاى بحبك كده ممكن اجى احضنك
مازن:انتى بتستأذنى فى حاجه ملكك اصلا وفتح اديه وهى جريت عليه وحضنتو جامد
مازن:يابنتى اغزى الشيطان وقومى
لبنى بضحك:حااااضر خلاص وقامت راحت لسلوى وزياد
##
فى بيت ندى
سميحه:ايه نفذتى الخطه
ندى:بالمللى وكمان اتصلت بنفين قولتلها
سميحه:انا هموت وانتقم منه
ندى:يعنى لما نبعدها عنه كده انتقام
سميحه:طبعا ولسه هكمل عليه
فلاش بااااك
نفين جابت عنوان اهل ندى وراحت لهم
سميحه:ايوه مين حضرتك
نفين:انا جايه علشان اخدلك حقك من طليق بنتك
سميحه اول ما سمعت انها عايزه تأذى مازن دخلتها ورحبت بيها
نفين:بصى انا هاجى معاكى دوغرى مازن ارتبط بأختى والعيله كلها مش موافقه بس هو معندوش دم اولا عايزه اوقع ما بينهم
سميحه:بس انا كده استفدت ايه
نفين:مقابل الخدمه دى شوفى الطريقه اللى عايزه تنتقمى بيه منها وانا هساعدك انا عندى معارف كتير وهيخدمونى
سميحه:اكتر حاجه تبوظ سيره الدكتور الفضيحه وانا عايزه ادمر شهرته كدكتور ورجولته
نفين :نبعدو بس عن اختى وانا هفضحهولك فضيحه ما ليها اول من اخر بس انا هقولك عايزه ندى تعمل ايه فى الوقت المناسب
الوقت الحالى
ندى:بس هتعملو ايه
سميحه:لازم نقول انه مش راجل نخلى محدش يقربله تانى خليه قاعد جنب امه وكلامنا صحيح هو فى عريس ما يقربش من عروسته لأكتر من شهر وكمان نفين بتقول انها عرفت ان ابوه فى مستشفى المجانين
ندى:وهنقول الكلام ده اذاى
سميحه :نفين هتتصرف والفضيحه دى لازم تبقى فى المستشفى ده انا هموت وانتقم منه
##
فى بيت سلوى
زياد:انا كده عملت اللى عليا صح؟
لبنى:صح
زياد :هتكلميه امتى بقى
لبنى:هكلمه والله بس احنا لسه متصالحين والموضوع ده بيعصبه مش عايزه نتخاصم دلوقتى
زياد:امال احنا جاينلك ليه علشان انتى اقرب واحده ليه وهتعرفى تدخليله منين
سلوى:والله انا خايفه من اللى انت بتعمله ده
وانتهى الكلام ولبنى نزلت روحت على بيتها
عبد السلام :الابتسامه دى انا عارفها كويس اتصالحتو
نفين كانت قاعده مع عبد السلام وشها احمر جدا ومش مصدقه اللى بتسمعه
لبنى مبتسمه:ايوه اتصالحنا وكمان قالى حددى ميعاد مع بابا
عبد السلام:يجى فى اى وقت اول ما يخف
لبنى فضلت يومين تروح لمازن تطمن عليه وبعدين قررت انها هتقوله على موضوع زياد
لبنى:ممكن نتكلم فى موضوع هيدايقك بس من غير عصبيه
مازن:عايزه ايه
لبنى :عيزاك تروح لباباك وتشوفه وتسامحه
مازن دور وشه ونفخ :زياد مسلطك صح؟
لبنى:لا لا زياد ملوش دعوه انا بس عيزاك تتخلص من كل مشاكلك
مازن:اه خايفه صح؟عيزانى اصالحه واطلعه قبل ما حد من اهلك يعرف
لبنى:لا طبعا انا بحبك ومش هاممنى الموضوع ده انا بس هاممنى انك تتصالح مع باباك وتشوفه مره علشان خاطرى ولو ما ارتاحتش محدش هيضغط عليه
مازن:يا لبنى انا بتخنق من الموضوع ده
لبنى:اعتبره واحد غريب بتعالجه وان العلاج بتاعه بس انك تروحله علشان خاطرى بقى ولو عايزنى معاك اوك
مازن نفخ:حاضر يا لبنى
لبنى:امتى طيب علشان اظبط مواعيدى
مازن:اجازتك الجايه انتى مسافره بكره صح؟
لبنى:اه وبان عليها الهم
مازن:ايه خايفه من حاجه
لبنى:لا مش خوف بس انت عارف بلد ارياف ومش وراهم غير الكلام
مازن:وزمان ايمن قام بالواجب وسوء سمعتك
لبنى:انا هروح وامرى لله
مازن:انا عملتلك مشكله انا عارف
لبنى حطت اديها على فمه :بس ما تكملش كفايه عليا احس انك بتغير عليا اوى كده
مازن:انا هكلم محمود انك تيجى تشتغلى معانا علشان تبقى قدامى فى الشغل وفى البيت
لبنى:اخلص بس السنه اللى مش راضيه تخلص دى وبعدين ابقى قدامك فى الشغل
مازن:والبيت
لبنى:انا هتكسف اجى اعيش معاك لوحدى بعد ما نتجوز والناس كلها تبقى عارفه كده اننا لوحدنا عيب
مازن:خلاص خليها قبل ما نتجوز ومش هنقول لحد خالص علشان ما تتكسفيش
لبنى ضربته على كتفه:قليل الادب انت فين طنط
مازن:خلااااااص اوعى تقوليلها
لبنى:خايف منها
مازن:لا احنا مش قولنا مش هنقول لحد علشان ما تتكسفيش
لبنى:ده بعدك
مازن:بقى كده ماشى شوفى بقى مين هيروح يخطبك
هى ومازن ضحكو جامد
الحلقه 30
لبنى رجعت شغلها بتحاول ما تحتكش بأيمن خالص مازن كمان رجع شغله لبنى كانت قلقانه عليه اوى وكل شويه تتصل
مازن:يابنتى انتى مش وراكى شغل كل خمس دقايق تتصلى
لبنى:عايزه اطمن عليك وعرفاك هتجهد نفسك وانت لسه تعبان
مازن:انا خفيت خلاص وبعدين ورايا شغل كتير جدا علشان اخدت اجازه شويه
لبنى:طيب يا حبيبى اشتغل بس ما تموتش نفسك ولو حسيت انك تعبان استريح شويه
مازن:حاضر يا ماما من عنيا
لبنى:انا ماما
مازن بضحك :ما انتى بتعاملينى ذيها فاتلغبط
لبنى:انا غلطانه انى قلقانه عليك
مازن:لا يا قلبى اقلقى براحتك حد يطول القمر ده يهتم بيه كده اخدتى ميعاد من بابا ولا لسه
لبنى:يااااااا اخيرا افتكرت انك قايلى كده
مازن بضحك:قولى بقى كده انك بتتصلى بيا كتير علشان تشوفينى فاكر ولا ناسى
لبنى:والله ابدا بقى انا بطمن عليك انت غريب اوى النهارده
مازن:انا برضو .ماشى امتى بقى
لبنى:يوم الخميس الجاى الساعه 7هو كان عايز الجمعه بس انا الصراحه اتشائمت من المره اللى فاتت
مازن: طيب بأذن الله ربنا يستر
وقفلو مع بعض لبنى كانت طايره من الفرحه بس ايمن مراقبها وكل ما يشوفها بتتكلم فى التلفون يتجنن ويتصل بنفين
ايمن:ايوه طبعا انا قربتهم من بعض تانى بغبائى
نفين:ما تقلقش انا محضره حاجه استحاله بابا يرضى بيها
ايمن:كل مره نقول كده وبيقربو من بعض اكتر
نفين:بس المره دى هتبقى الفضيحه من الجهتين لان فى وقت ما هو هنا هتكون الفضيحه مستنياه فى المستشفى زائد انها هتشرفنا هنا
ايمن:لسه معتمده على طليقتو برضو
نفين:ايوه دى طلعت بتكرهه ونفسها تنتقم اوى
ايمن:يارب الخطه المره دى تنجح
نفين:انا مظبطه ناس فى المستشفى عندو اول ما تحصل فضيحه ينشروها
ايمن:انا عايزها تبعد عنه بأى شكل
نفين:سيبها عليا انا
قفلو السكه ونفين اتصلت بسميحه ترتب معاها هتقول ايه واتفقو على خطتهم يوم الخميس
ايمن حاول يصالح لبنى علشان ما تشكش فيه انه ورا اى مشكله تحصل بس لبنى بتتجنب التواجد فى الاماكن اللى هو بيروحها لحد يوم الثلاثاء هى اليوم ده بترجع اسكندريه استناها تنزل هى لقيتو فى وشها فجأه ما عرفتش تهرب منه
ايمن:هتفضلى مخصمانى كتير
لبنى:وانا اخاصمك ليه واصالحك ليه احنا مجرد زملاء بس لا أكتر ولا أقل
أيمن:لا احنا كنا اصدقاء وانا مش عايز اخسرك انا اسف على اللى حصل وانا روحتلو وأتأسفتلو وهو سامحنى انتى بقى كمان سامحى
لبنى:انت جالك قلب تحاول تموته
ايمن:والله هو نرفزنى وكمان ضربنى خلاص بقى مايبقاش قلبك اسود
لبنى:انت عايز ايه دلوقتى
ايمن:نرجع اصدقاء ذى الاول
لبنى:انا اسفه مش هقدر لانى معرفش رد فعل مازن هيبقى ايه واظن ان هو اللى يهمنى
ايمن:طيب حتى نشيل الخصام ونبقى زملاء
لبنى:خلاص مفيش خصام يا ايمن
ايمن:انا سعيد جدا بالخطوه دى
لبنى :بعد اذنك بقى عايزه الحق القطار
ومشيت كانت عماله تفكر فى مازن ولما يجى وهتلبس ايه وهيقول ايه وطول السكه وهى مبتسمه وصلت اسكندريه وطارت على البيت فضلت تحضر فى البيت وتزوقو لحد يوم الخميس
نفين:ايه شيفاكى سرحانه على طول ومبتسمه والبيت بقى شكله جميل كل ده علشان مازن
لبنى:ايوه انا فرحانه اوى
نفين:ربنا يتمم فرحتك على خير
لبنى:يارب يا نفين
نفين:هو فاضله ساعه ويوصل صح
لبنى:اه
نفين :يوصل بالسلامه
نفين دخلت اوضتها اتصلت بسميحه :اتحركى بسرعه وخلى بالك
سميحه:ما تقلقيش ده انا نوياله وفرصتى جت لحد عندى
نفين:ايوه عيزاكى سخنه كده وتولعيها
سميحه: ما تقلقيش عليا
مازن كان وصل تحت بيت لبنى هو ومامته واخواته كلم لبنى قالها انهم طالعين
طلعو البيت عبد السلام ونفين رحبو بيهم وقعدو فى الوقت ده بالظبط كانت سميحه وصلت المستشفى ودخلت بصوت عالى
سميحه:هو فين اللى اسمه مازن فاكر ينفد بجلده لااا ده بعدو علشان بنات الناس مش لعبه علشان يجى ويخطب ويتجوز وبعدين يطلع ذى اختها ودلوقتى سمعت انه رايح يخطب تانى ويلعب نفس اللعبه كانت بتتكلم بصوت عالى جدا وطبعا الناس والعاملين اتلمو عليها يسمعو فضيحه دكتور مازن
الامن نادو دكتور محمود ومسكوها بس مكنتش راضيه تسكت عرفت تفلت منهم قبل ما محمود ينزل وراحت على بيت لبنى
مازن وأهله كانو قاعدين مع عبد السلام ونفين ولبنى طلعت قعدت معاهم بس مش بتنطق من الكسوف
سلوى:طبعا احنا جايين نطلب ايد لبنى لمازن ابنى
عبد السلام:ده احنا نتشرف
مازن:ايه طلباتكو يا دكتور
عبد السلام:بص يا مازن انت ابنى وطبعا بنتى اول فرحتى انت عفشك جميل وكل حاجه بس هيتغير كله
لبنى:بابا لو سمحت انا عاجبنى ذوق مازن فى الشقه مش عايزه حاجه تتغير
مازن موبيله كل شويه يرن محمود بيتصل كتير بس هو بيكنسل علشان بيتكلم مع عبد السلام
عبد السلام:يعنى يا بنتى هتتجوزى فى عفش واحده تانيه
مازن:لا يا دكتور ده عفشى انا جبته بعد الطلاق مش بتاع حد وعلى العموم انا هكتب للبنى مهر باسمها فى البنك وهى براحتها تجيب عفش ماتجيبش حاجه ترجعلها
موبيله رن تانى وبرضو كنسل مش عارف محمود ماله
وهنا باب الشقه خبط نفين ابتسمت بأنتصار علشان عارفه انها سميحه قامت فتحت الباب لقتها هى
نفين:أيوه مين حضرتك
سميحه زقت الباب ودخلت سلوى ومازن وأخواته اول ما شفوها اتصدمو
سميحه:سمعت انك جاى تخطب جيت احذر الناس الغلابه دول منك
مازن:وجايه تحذريهم من ايه بقى
سميحه:بقى مش مكسوف من نفسك هتضحك على بنات ناس تانى
مازن:ليه هو انا ضحكت أولانى
سميحه بصت لعبد السلام :الباشا اللى انت هتناسبه مش راجل ذيو ذى اللى هتجوزهاله
أدهم:ايه يا وليه يا مجنونه اللى انتى بتقوليه ده
سميحه: مجنونه ليه شايفنى محجوزه فى مستشفى المجانين ذى أبوكو أسألو كده قعد شهر مش عارف يلمسها ولا لأ
مازن:امال بنتك كانت حامل من مين من عم حسين البواب
سميحه:اه ده بعد البرشام اللى كنت بتاخدو بس انكر كده انك قعدت شهر ما لمستهاش
مازن:لا أنكرش بس علشان بنتك مش تمام
سلوى:انت ايه اللى انت بتقوله ده انت اتجننت يا مازن
مازن:الموضوع مش ذى ما انتو فاهمين
سميحه :انا حذرتكو ومشيت بسرعه
سلوى:مازن ايه الكلام ده
مازن :يا ماما مفيش كلام من ده
سلوى مسكت دماغها واغمى عليها
مازن وأدهم وزياد فى صوت واحد:ماما وجريو عليها مسكوها
ادهم شالها حطها على الكنبه ومازن حاول يفوقها وكل ده وموبيله بيرن حاول يفوق مامته وفوقها
مازن:يلا على البيت بقى
سلوى بتعب :يلا
ادهم وزياد سندو سلوى
مازن رد على تلفونه:فى ايه يا محمود
محمود:سميحه جت وعملتلك فضيحه هنا فى المستشفى
مازن:ما هى شرفت عند لبنى وعملت نفس الفضيحه
مازن قفل مع محمود وكان واقف على باب الشقه بيطلبو الاسانسير وبص لعبد السلام:أنا اسف جدا على اللى حصل بس مفيش كلام من ده كله كذب
عبد السلام: وباباك كمان كذب انا مش عارف افكر ولا اتصرف
مازن:ولا أنا صدقنى
مازن وأهله نزلو ركبو العربيه من غير ولا كلمه لحد ما وصلهم البيت وراح هو على المستشفى اول ما الامن شافوه جريو عليه حكوله
مازن دخل المستشفى ولاحظ ان كل ما حد يشوفه يكلم اللى جنبه عليه
محمود:هتعمل ايه
مازن:هتجنن خلاص هروح اعملها محضر سب وقذف
محمود:هتبرأ نفسك اذاى قدام الناس
مازن:أنا مش هاممنى كل الناس اللى هاممنى لبنى مش عارف افكر ولا قادر اتكلم هاين عليا اروح اجرجرها من شعرها
محمود:أهدى ومتفكرش وانت متعصب مين اللى قال لسميحه انك فى الوقت ده عند لبنى
مازن:مش عارف لا ومين قال لندى المره اللى فاتت انى تعبان وان لبنى جايه فى التوقيت ده بالذات
محمود:كده ابتدينا نفكر صح فى خاين فى النص مين مش عايزكو تكملو وبيحاول يوقع
مازن:اكيد ايمن
محمود:لا ايمن هيعرف تحركاتك وتحركات لبنى من مين اكيد نفين
مازن:مش عارف يا محمود هتجنن خلاص
##
فى بيت عبد السلام
لبنى:بابا انا مش هتجوز غير مازن الكلام ده كدب لو حقيقه كان حكالى
عبد السلام:هيحكيلك ايه ابعدى عنه بقى كل ما يحصل حاجه انتى اللى تروحيلو
نفين:يابنتى ده بس عايز يتجوزك علشان يبقى اسمه اتجوز مرتين علشان منظره قدام الناس
لبنى:مازن استحاله يكون كده
عبد السلام:وانا مش هجازف بيكى
لبنى:دى حياتى وانا اللى اقرر اتجوز مين
عبد السلام:هتتجوزى من غير موافقتى
لبنى:يا بابا ارجوك افهمنى مازن استحاله يكون كده
نفين:ايه اللى مخليكى متاكده اوى كده انتى جربتى
لبنى:انتى قليله الادب مفكره كل الناس ذيك
نفين:قصدك ايه
عبد السلام:اخرسى انتى وهى مش عاملين اعتبار انى موجود لبنى انا مش عايزك تكلميه تانى اتفضلى هاتى موبيلك وأوعى تتصلى بيه
لبنى بتعيط:يا بابا أرجوك انا مش عيله صغيره
نفين:لا أنتى عيله صغيره طالما بتفكرى بالطريقه دى
ودخلت نفين جرى جابت موبيل لبنى لعبد السلام
تفتكرو كده خلاص انتهت القصه