رواية طبيب الحب الفصل السابع والعشرون 27 والثامن والعشرون 28 بقلم مياده
الحلقه 27
فى دمنهور
ايمن بيكلم نفين فى التليفون
ايمن:ايوه يا نفين انتى مش قولتى انه خلى بيها ومجاش نفين:اللى معندهاش كرامه راحتلو وقال ايه امه واخوه تعبانين
ايمن:والعمل دلوقتى
نفين:مش قدامى الا حل واحد وهى طليقتو
ايمن:بس ده مش حل اوى افرضى مطلقين علشان مش متفاهمين
نفين:لااا طالما مش راضى يحكى يبقى فى سر ولازم اعرفه
ايمن:ايدى على كتفك
نفين:فى اقرب وقت
##
فى المستشفى
مازن كان مشغول جدا والعيانين كتير جدا وهو فى اخر اليوم بقى مرهق وشكله تعبان
محمود:ايه يا عم الساعه 12بليل ولسه مخلص دلوقتى
مازن:انا هلكت النهارده ولسه هبات هنا
محمود:ما انا بايت برضو علشان نرغى مع بعض
مازن:لا لو هرغى هروح ارغى مع لبنى ماكلمتهاش من الصبح زمانها زعلانه
محمود:ايوووه ده انا صديق عمرك تبعنى بالسهوله دى وبعدين انا عايزك فى موضوع
مازن:طيب خليك هكلمها بس اطمن عليها واتصل مازن بلبنى بس مش صوت لبنى اللى رد صوت راجل
مازن:مين معايا انت مين
ايمن:انا دكتور ايمن
مازن:هى فين لبنى
ايمن:هى نسيت الموبيل لما كانت عندى فى المكتب
مازن:وانت بترد على موبيلها ليه
ايمن:ابدا ده انا لقيت رقمك قولت اسلم عليك واقولك مبروك على الارتباط دى لبنى فرحانه اوى وباين على وشها
مازن:الله يبارك فيك ممكن تبعت حد بالموبيل للبنى بعد اذنك
ايمن:من عنيا يا دكتور
مازن قفل السكه وبان على وشه النرفزه جدا
محمود:مين ده
مازن:ايمن
محمود:وهو اخد تلفونها ليه
مازن:بيقولى نسيتو لما كانت عندى
محمود:ما ممكن صحيح الكلام ده عادى يعنى يا مازن ما تكبرش الموضوع وفجأه موبيل مازن رن
مازن:محمود بعد اذنك هطلع اكلمها بره
محمود:اهدى وماتكبرهاش
مازن خرج بره ورد
لبنى:مازن
مازن بنبره صوت عاليه:ايوه يا لبنى
لبنى:مالك متنرفز ليه
مازن:والله مش عارفه يعنى
لبنى:لا مش عارفه اللى اعرفه انى مفروض ابقى انا اللى زعلانه اتصلت بيك كتير ومش بترد
مازن:اه وعلشان انا مش موجود روحتى على طول للبديل
لبنى:ايه اللى انت بتقوله ده بديل مين وانت ليك بديل اصلا فى قلبى
مازن:مش جديده عليكى ما انا اول ما سفرت جريتى ارتبطى بيه فطبيعى اول ما مردش عليكى تجرى عليه
لبنى:مازن ايه الكلام ده انت عارف انى عمرى ما هعمل كده اذاى تقولى كلام ذى ده وتشك فيا
مازن:كنتى فين النهارده
لبنى:كان عندى عمليه الصبح مع دكتوره نسا وبعد كده قعدت فاضيه مش ورايا حاجه
مازن:برضو مصممه تلفى وتدورى ايه اللى وداكى مكتب ايمن يا لبنى
لبنى:انا ما روحتش مكتب ايمن انا اه قابلتو من ساعه فى الكافيتريا وقعد معايا وكان معايا اتنين صحباتى وبس
مازن:وموبيلك كان معاه اذاى
لبنى:انا عماله ادور على الموبيل مش لقياه من ساعه انا كنت بتصل بيك وتقريبا حطيته على التربيزه وقومت أكيد هو لقاه واخدو بعد ما قمنا انا واصحابى شوفت انك ظالمنى واول مره تزعق كده
مازن:امال هو ليه بيقول كده
لبنى: خلاص صدقو هو وكدبنى
مازن:انا مصدقك بس قبل كده قولتلك نيتو معاكى مش سليمه انا مش مرتاحلو وحاولى ما تتعامليش معاه كتير
لبنى :غصب عنى انا وهو فى مستشفى واحده اعمل ايه انا دلوقتى هروح واشوف اذاى قالك كده
مازن:برضو عايزه تروحى عندو المكتب وتتعاملى معاه كلامى براحتك خالص
لبنى:انا خلاص مش عارفه ارضيك اذاى ولا عارفه اتصرف
مازن:خلاص انا هتصرف
لبنى:هتعمل ايه
مازن:روحى نامى دلوقتى انا متنرفز ومش عارف افكر تصبحى على خير
لبنى:وانت من اهله
مازن رجع مكتبه بينفخ
محمود بيغنى:الحب بهدله
مازن بعد ما كان متنرفز ضحك:وحياه ابوك يا محمود مش ناقص
محمود:قولى هتعمل ايه فى موضوع باباك
مازن:هعمل ايه فيه يعنى مش زياد اللى نكش فى الموضوع يشيل هو بقى
محمود:والله لو كدبت على بلدك كلها ما هتعرف تمثل عليا انت جواك نار وعاملى بارد وهتتجنن وتكلم باباك
مازن:احنا هونا عليه فاهم يعنى ايه حد يبقى غالى عليك اوى وتهون عليه ده بيدمر اى شعور جميل عندك ليه
محمود:واحنا عرفنا انه غصب عنه مش بأرادته
مازن:انا مش متقبله ومش قادر حتى ابصله واقفل الموضوع بقى علشان مش فايق وهروح انام
##
فى بيت سلوى
ادهم:انا مسامحه وعلى اتم استعداد انى اروحلو
سلوى:انت بتقول ايه يا ادهم وانا اللى جيباك علشان تقف معايا
زياد:يقف معاكى ضد مين يا ماما ده بابانا وجوزك
سلوى بتعيط:حاسه انى مش هقدر اشوفه
ادهم:يا ماما احنا معاكى مش هنسيبك
زياد: وبعدين الدكتور قالى انه طول الوقت بينادى على مازن يعنى اهو لسه فاكر وبيستنجد بينا خايفه من ايه
سلوى:طيب لو مازن وافق هاجى معاكو
##
فى بيت عبد السلام
نفين قاعده فى اوضيتها بتكلم ايمن
نفين:انا مش قولتلك هدى اللعب شويه علشان لو حصل حاجه ما يشكوش فينا
ايمن:مش قادر اشوفها وهى مبسوطه كده علشان بقت معاه
نفين:ولا انا قادره اشوفها وهى مخدوعه كده فيه حاول ما تعملش حاجه تانى
ايمن :هحاول
##
تانى يوم الصبح بدرى مازن خلص المستشفى وخرج بدرى ركب عربيتو وسافر على دمنهور راح المستشفى سأل على مكتب ايمن وطلع ايمن فوجئ بمازن بيفتح الباب وداخل وقفل وراه
ايمن:اذيك يا دكتور
مازن بتهكم:تمام حضرتك تمام برضو
ايمن:ذى الفل ايه سر الزياره السعيده
مازن مبتسم:عايز توصل لأيه هتستفاد ايه لما توقع بينا فكرك هتجرى عليك وتحبك
ايمن:مش فاهم بتتكلم عن مين لبنى ذى اختى
مازن:والله !!وانت كنت عايز تتجوز اختك
ايمن:وطالما انت عارف انى كنت عايز اتجوزها جريت واخدتها منى ليه
مازن:هى اصلا مكنتش بتاعتك علشان اخدها منك
ايمن:طالما كده انت خايف ليه دلوقتى انى اخطفها منك
مازن بتعجب:خايف ؟من مين ؟منك انت ؟
ايمن:طبعا واكبر دليل على خوفك انك جيتلى لحد هنا وليك حق تخاف لانى مش هسيبهالك
مازن:ما تبطل شغل النسوان ده واسترجل شويه
ايمن اتنرفز جدا ووشه احمر وهجم على مازن بيضربه بالبوكس مازن اتفادى اديه ومسكها وشده قربه ليه ضربه بالرأس فى انفه ايمن داخ وكان هيقع
مازن:مفكرنى دكتور ده انا صايع فوق لنفسك
الممرضين دخلو وحاولو يخلصو مابينهم مازن زقهم ودور وشه وطلع من الاوضه
فى ممرضه جريت على لبنى:الحقى يا دكتوره الجدع الحليوه اللى كان معاكى جه وضرب دكتور ايمن
لبنى اتخضت :مازن ؟ وجرت بسرعه على مكتب ايمن مازن كان طالع من المكتب شاف لبنى جايه عليه وفجأه ايمن مسك طفايه السجاير من على المكتب وجرى على مازن اللى كان عطيله ظهره وضربه بالطفايه على رأسه والدنيا اسودت مازن داخ ووقع اغمى عليه والممرضين جريو مسكو ايمن لبنى اول ما شافته ضربه صوتت جامد وجريت على مازن قعدت فى الارض ومسكت رأسه وحاولت تفوق فيه وهى بتعيط
لبنى:مازن مااازن رد عليا يا حبيبى مازن ابوس ايدك افتح عينك مازن بتشيل اديها من تحت رأسه لقيت اديها كلها دم وحتى البالطو الابيض بتاعها بقى كله دم فضلت تصوت حد يلحقنى كانو جابو سرير بعجل بسرعه شالو مازن وجريو بيه على الاستقبال ولبنى معاهم بتعيط
طبعا الدكاتره دخلو مازن وطلعو لبنى بره لانها منهاره وبتعيط
الممرضه 1:خلاص يا دكتوره والله هيبقى كويس يا حول الله ياربى
الممرضه 2:هو مين ده اللى دكتور ايمن ضربو
الممرضه1:ده واحد تبع دكتوره لبنى
لبنى:ممكن تسكتو بقى ده خطيبى اهدو بقى شويه
الدكتور خرج ولبنى جريت عليه
الدكتور:هو فاق بس طبعا عندو ارتجاج لازم يرتاح24ساعه واشعه علشان لو فى كسر فى الجمجمه واخد غرزتين صغيرين
لبنى بتعيط جامد
الدكتور:اهدى وادخلى شوفيه بس من غير كلام لانى مش عايزه ينفعل علشان خطر عليه دلوقتى
لبنى دخلت لمازن كان نايم على السرير مغمض عنيه وفى رأسه ضماده للجرح ومعلقين له محلول جنب السرير لبنى اول ما شافتو بالمنظر ده حطت اديها على فمها وبدأت تعيط تانى
مازن حس بيها فى الاوضه فتح عنيه ببطئ :اتصلى بمحمود يا لبنى
لبنى اتنرفزت جدا :ليه مش مكفيك اللى عملتو عايز محمود يجى وتكملو
مازن بصوت تعبان:اللى عملتو هو انتى حوله الزباله ضربنى من ظهرى
لبنى:انت ايه اللى جابك هنا اصلا انت اكيد جيت وضايقتو ما هو مش مجنون
مازن:نعم !!
لبنى بنرفزه:ما حصلش حاجه لده كله انا مش عيله صغيره علشان تيجى وتعمل مشكله انا بقدر اوقف كل واحد عند حده لكن اللى عملتو ده تصرف طفولى
مازن:ناقص كمان تقوليلى تستاهل اللى حصلك وروح اعتذرلو
لبنى:ايمن بنى ادم هادى وطيب كونه عمل كده يبقى انت اكيد استفزيتو جامد
مازن:والله !!ايمن بنى ادم طيب وانا اللى طلعت وحش فى الاخر ماشى يا لبنى وانا مارضلكيش تعيشى مع واحد زباله ذى روحى للطيب بتاعك وقام من السرير فك الكانيولا من ايده اول ما قام بسرعه مسك دماغه لانه داخ
لبنى:انت رايح فين لازم ترتاح
مازن زق اديها :ممكن تبعدى وقام من السرير بس داخ جامد وكان هيقع لبنى قربت منه تسنده :قولتلك ابعدى عنى
الدكتور دخل على صوتهم العالى :ايه يا دكتوره انا مش قولت مش عايز انفعال وحضرتك ما ينفعش تتحرك ولا تقوم ونادى على الممرضات تعالو رجعو السرير ورجعو المحلول
مازن:بعد اذن حضرتك مش عايز حد معايا فى الاوضه وعايز موبيلى علشان اتصل بأهلى
الدكتور :ممكن تتفضلو كلكو دلوقتى فعلا لبنى والممرضات طلعو بره
مازن:متشكر جدا لحضرتك
الدكتور:حضرتك مش من هنا صح
مازن:من اسكندريه
الدكتور :طيب اسمك ايه بالكامل
مازن:اسمى مازن فهمى انا مفقدتش الذاكره
الدكتور:هو انت دكتور اطفال صح
مازن:اه
الدكتور:طيب يبقى اكيد فاهم انك لازم ترتاح مغلبنا معاك ليه بقى
مازن:عايز بس حد من اهلى يجى ياخدنى ومش عايز حد يدخل عليا خالص
الدكتور:انا كنت هبلغ الشرطه بس انتو الاتنين دكاتره وناس محترمه ملوش لازمه هسيبك ترتاح وهأكد عليهم ما يدخلوش حد والممرضه جابت موبيلك اهو
مازن اخد الموبيل واتصل بمحمود قاله انه اتخانق ومحجوز فى دمنهور ومحتاجه يجى علشان يسوق العربيه وفعلا محمود لغى كل مواعيده وركب اول قطار رايح لدمنهور
لبنى كانت قاعده بره اوضه مازن مش مبطله عياط وطبعا كان مفروض ترجع اسكندريه فضلت قاعده
ايمن اتصل بنفين حكالها
نفين:اظن دى فرصتنا اعملو محضر بتعدى على موظف
ايمن:مش هينفع لان الضربه من ظهره وفى شهود انى جريت وراه وضربتو انا اللى خايف انه يعملى محضر
الحلقه 28
بليل الممرضه دخلت تشيل المحلول من ايده
مازن:هى الساعه بقت كام دلوقتى
الممرضه:الساعه 6
مازن:صاحبى جه ولا لسه
الممرضه:لا محدش جه بس دكتوره لبنى قاعده بره من الصبح يا حبه عينى دموعها ما نشفتش
مازن:هى لسه هنا مش مفروض تروح من الصبح
الممرضه :ما هى مش هينفع تسيب حضرتك برضو الف مبروك على الخطوبه احنا لسه عارفين النهارده
مازن ابتسم بتهكم
##
محمود اتأخر لأنه كلم ادهم وجابو معاه علشان لو فيه اى مشاكل وصلو المستشفى وطلعو لمازن الاوضه اول ما قربو لقو لبنى بره قاعده بتعيط
أدهم:مازن فين وأيه اللى حصل
محمود بقلق:انتى قاعده بره كده ليه
لبنى عيطت تانى:اتخانقنا
محمود:هو كويس
لبنى :اه ارتجاج بسيط
محمود:وفين الزفت اللى اسمه أيمن
لبنى:معرفش
محمود وادهم دخلو لمازن الاوضه
محمود:لا ده علم عليك ومش لازم تعدى بالسهوله دى
ادهم:ايه اللى وصل الحوار لكده
مازن:انا عايز امشى من هنا دلوقتى حالا ممكن
الباب خبط ودخل الدكتور ومعاه أيمن
محمود:وانت ليك عين تيجى هنا
الدكتور:مش عايزين نكبر الموضوع ممكن نتصالح دلوقتى علشان المشاكل ما تكبرش
محمود:ولا خايف اننا نأذيك
الدكتور:يا سيدى محدش هيأذى حد احنا مش اعداء المسامح كريم
ايمن:انا بعتذر لحضرتك يا دكتور مازن
محمود:يا راااجل بالسهوله دى
مازن:خلاص يا محمود وبص لأيمن انت ضربتنى فى ظهرى علشان عارف انك لو ضربتنى فى وشى كان زمانك مكانى دلوقتى
الدكتور:حقك عليا انا خلاص بقى طمعانين فى كرمك
مازن:خلاص يا دكتور علشان خاطرك
الدكتور وأيمن خرجو بره الاوضه ايمن شاف لبنى قاعده بره وبتعيط
الدكتور: يابنتى اهدى هو بقى كويس
ايمن:انا اسف يا لبنى هو شتمنى وضربنى قبل ما اضربه
لبنى بصيتلو ودورت وشها وايمن مشى
الدكتور :هو مصمم يمشى دلوقتى انا كتبتلو خروج هو عايز راحه تامه لكام يوم كده الاشعه مافيهاش حاجه بس برضو نخلى بالنا
لبنى موبيلها رن لقيتو عبد السلام
لبنى:ايوه يا بابا
عبد السلام:انتى كل ده فين
لبنى:لسه فى دمنهور كان عندى شويه مشاكل
عبد السلام:مشاكل ايه الوقت اتأخر
لبنى:خلاص هاجى سلام
قفلت الموبيل وطلعت اخدت حاجتها وغيرت هدومها ونزلت
محمود وادهم سندو مازن اللى فضل يدور بعنيه على لبنى كان متخيل انه هيلاقيها بره الاوضه ذى ما الممرضه قالت
خرجو بره المستشفى كانت عربيه مازن واقفه قدام المستشفى وعلى الناحيه التانيه لبنى واقفه بتوقف اى تاكسى يوديها محطه القطار
مازن شافها واتنهد جامد :خليكو هنا ثوانى ومشى عدى السكه ببطئ وراحلها
مازن:اتفضلى علشان ترجعى معانا
لبنى بصيتلو من فوق لتحت
مازن:مهما كنا متخانقين الوقت اتأخر ومش هينفع تروحى لوحدك
لبنى بدأت تعيط تانى
مازن:انا تعبان ومش حمل مناهده ممكن يلا
لبنى مشت معاه لحد العربيه وركبت فى الكنبه اللى ورا وهو جنبها ومحمود وادهم قدام مازن فضل حاطط وشه فى الشباك لانه زعلان منها جدا ومش متخيل انها تقسى عليه كده وقت ضعفه لبنى ما بطلتش عياط طول السكه لحد ما وصلو اسكندريه ووصلوها للبيت
ومشو لبيتهم
ادهم:تعالى بات عندى علشان ماما لو شافتك كده هتتعب
مازن:زمانها نامت عايز انام فى سريرى
وصلو البيت ومازن طلع البيت ومعاه ادهم ومحمود فتح بالمفتاح ودخل
سلوى:انت جيت يا مازن
مازن:لا ماجتش خليكى جوه علشان معايا اصحابى
مالحقش يكمل الجمله كانت سلوى شافته وصوتت
ادهم:يا ماما ما هو كويس اهو
مازن:انا كويس والله وقعت بس
سلوى:انتو مش هتهدو الا لما يحصلى حاجه منكو بتعمل فيا كده ليه
مازن:يا ماما اتزحلقت ووقعت اعمل ايه طيب
سلوى:بتكدب على امك ده انا بشمك لما بتكدب
مازن ضحك:اقسم بالله ما قادر اضحك خلاص انا كويس هحكيلك بكره عايز انام هموت ماشى
زياد طلع على صوت مامته
زياد:فين يا عم العضلات والجيم
مازن:اظنك شايف ان الجرح فى دماغى من ورا
ادهم:اتاخد على خوانه انا مش عارف سامحتو اذاى
مازن:فكك بقى مش عايز مشاكل ونيابه وقرف خلاص
ادهم:ومنظرك قدام المزه
زياد:ايييييه ده انت اضربت قدام المزه لا كده غلط
مازن:معدش فيه مزه اصلا اهمدو بقى تعبان وعايز انام
محمود:انا هستأذن بقى بعد اذنكو
##
فى بيت عبد السلام
لبنى دخلت البيت اول ما شافت عبد السلام بدأت تعيط تانى وجريت على حضنه
عبد السلام:حصلك حاجه
لبنى:لا مازن سابنى
عبد السلام :عادى بيحصل هتموتى نفسك اهدى واحكيلى ايه اللى حصل
لبنى حكيتلو بالتفاصيل
عبد السلام:لا طبعا انتى غلطانه مفروض هو دلوقتى تعبان يعنى تستنى لما يخف وتتناقشو فى مشاكلكو ومازن ليه حق يضايق من ايمن على اللى قالو امبارح
لبنى:بس ملوش حق انه يجيلى المستشفى ويتعدى عليه
عبد السلام:يا بنتى الراجل دمه حامى وبيغير عليكى اهدى بس وادخلى اغسلى وشك وصلى والصباح رباح
نفين كل شويه تتصل بأيمن علشان تعرف اخر الاخبار ولما سمعت لبنى مع عبد السلام اتصلت تقوله
نفين:بقولك سمعتها بودنى بتقوله انه سابها
ايمن:هما الممرضات قالولى انهم اتخانقو جامد بس انا شايفها وهى بتركب معاه العربيه
نفين:انا فرحانه اوى اننا نجحنا
ايمن:بس فكرك هترضى تكلمنى تانى
نفين:شويه حنيه وهى مجروحه كده وهتشوف ياااا اخيرا خلصنا منه
تانى يوم الصبح مازن فاق على زياد جايبلو الاكل فى السرير
مازن:تتحسد
زياد:لا انت حبيبى وانت عارف كده كويس
سلوى:يلا قوم علشان تحكيلنا حصل ايه
مازن حكالهم الموضوع من الاول
زياد:هو عمل كده علشان لقاك مؤدب كان لازم تدخل تضربه على طول من غير نقاش
مازن:خلاص بقى الموضوع خلص
سلوى:والبنت الغلبانه دى ذنبها ايه
مازن:بعد اللى قالتو
سلوى:ممكن كانت متوتره خايفه عليك لكن مش قصدها انها تقف معاه ضدك
مازن:كل حاجه بتبان وقت الشده وهى بانت خلاص اقفلو الموضوع بقى
زياد:طيب نقفل الموضوع ده ونفتح موضوع تانى ممكن تيجى معانا نزور بابا
مازن:لا كده هقوم انزل الشغل وانا تعبان
زياد:يابنى ده ابوك خلى عندك شويه رحمه
مازن:انت مفكرنى مصدق حوار هى اللى خلتو مدمن وخلتو يضربنا وانه ملوش ذنب والكلام الفراغ ده
زياد:كفايه الحبسه اللى كان فيها والظلم اللى شافه ده اكبر عقاب من ربنا عايز ايه تانى
مازن بصوت عالى:عايز اعرف انت قلبت شيخ امتى الكلام فى الموضوع ده يتقفل ومسك دماغه لانه داخ
سلوى:خلاص يا زياد اخوك تعبان
مازن:لا اذاى لازم يموتنى
زياد:تعرف الدكتور قالى انه بينادى بأسمك
مازن بعد ما كان متعصب هدى وبص لزياد:بتتكلم جد ولا بتقول كده بس علشان اروح
زياد:والله بجد
مازن:لما اهدى واتقبل الموضوع هروح لوحدى ممكن تسكت بقى وانتى يا ماما عايزه تروحى انا مش ماسكك
##
لبنى قامت الصبح اتصلت بمازن ذى ما بتعمل كل يوم بس هو ماردش عليها فضلت تعيط نفين دخلت عليها
نفين:والله يا لولو مايستاهل دمعه واحده
لبنى:انا بحبه بحب نفسى وانا معاه بحب الدفا اللى فى صوته بحب خوفه عليا وحنيته انتى عمرك ما هتفهمى كلامى انا بعشقه لو سابنى تانى هموت يا نفين
نفين:طيب اديكى هونتى عليه وسابك ولا همه يعنى هو مش بيحبك ذى ما بتحبيه
##
فى مركز التأهيل
الدكتور:عم فهمى اتحسن كتير وقريب جدا ممكن تأخدوه معاكو
زياد:بجد طيب كويس ربنا يباركلك يا دكتور دى ماما جايه علشان تشوفه بس عيزينك معانا
وفعلا زياد اخد سلوى وادهم وراحو اوضته
الدكتور:اذيك النهارده يا عم فهمى
فهمى ابتسم وهز راسه انه كويس
الدكتور:ابنك جاى يشوفك وجايبلك مفجأه معاه
فهمى:مازن
الدكتور: لا مش مازن ده زياد
فهمى دور وشه وبص بعيد
زياد:اذيك يا بابا
فهمى مش بيرد عليه وباصص بعيد
زياد:شوف انا جبتلك مين دى ماما سلوى
فهمى مش راضى يبصلهم خالص والدكتور حس انه اتوتر الدكتور:طيب معلش هنسيبه لوحدو شويه طلعو كلهم بره
زياد:انا كنت متخيل انه هيفتكر ماما
الدكتور:هو حضرتك كنتى روحتى شوفتيه وهو محبوس صح
سلوى عيطت : انا كنت مخبيه الكلام ده عن ولادى بس انا دورت عليه ولما لقيتو فاديه هددتنى انها هتأذي عيالى اخترت انها تأذيه هو بس ما تلمسش عيالى
الدكتور:هو فاكر كل ده وطبعا مضايق بس ياريت مازن ده يجى
زياد:هنحاول معاه ونجيبه بأذن الله بس ادهم ذنبه ايه هو مفروض يعرفه
الدكتور : هو اصلا ما بصش نحيتو خالص علشان يشوفه
زياد وسلوى وادهم مشو من المركز
زياد:شوفتى يا ماما هو غلبان اذاى
سلوى:بس هو مش مسامحنى
زياد:هنفهمه مع الوقت انك كان غصب عنك