رواية طبيب الحب الفصل الخامس والعشرون 25 والسادس والعشرون 26 بقلم مياده
الحلقه 25
فاديه مسكت المسدس صوبته ناحيه مازن وضغطت على الزناد
زياد كان العسكرى فك رجليه ولسه بيفك اديه زق العسكرى وجرى وقف قدام مازن الرصاصه جت فى زياد
مازن مسك زياد وبيبصلو ودموع نازله مش عارف يوقفها زياد ابتسم لمازن ووقع فى الارض
مازن:زياد زياااد ما تخافش هتعيش ماتخافش انا جنبك حد يطلب الاسعاف بسرعه
محمود:انا طلبتهم جايين فى السكه اضغط بس على الجرح علشان ما ينزفش
زياد اغمى عليه وسمعو صفاره الاسعاف
الظابط مسك فاديه وطلعها البوكس
محمود:اركب انت معاه وانا وراكو بالعربيه
ادهم اتصل بمحمود
ادهم صوته بيعيط:محمود فين مازن
محمود:هو مازن لحق قالك احنا طالعين على المستشفى
ادهم:قالى ايه هو حد فيهم حصلو حاجه
محمود :اما انت بتعيط عليه
ادهم:ماما جتلها ازمه قلبيه من خوفها عليهم واحنا فى المستشفى عندكو دلوقتى
محمود:يادى المصايب احنا جاينلكو دلوقتى وقفل السكه
##
فى بيت عبد السلام
عبد السلام:يا لبنى اتصلتى بمازن يابنتى الساعه 9:30 اكيد فى حاجه
لبنى بقلق وتوتر:اتصلت كتير ومش ييرد اكيد حصلو حاجه
نفين قاعده على وشها أبتسامه
عبد السلام:مفروض لو مش جاى يتصل يعتذر كده قله ذوق
لبنى:اكيد فى حاجه منعتو
نفين:وليه ما يبقاش كلامى صحيح علشان تصدقونى لما قولت انه حقير وواطى وهوايته يكسر قلوب البنات
لبنى:انا مسمحلكيش تقولى كده عنه
عبد السلام: اختك عندها حق حتى لو حصلو ظروف كان مفروض يتصل
لبنى بدأت تعيط ودخلت اوضتها مسحت المكياج بنرفزه وهى بتعيط جامد وقعدت على السرير وفضلت تتصل كتير مش بيرد لحد ما نامت بهدومها اللى كانت مستنياه بيها
##
الاسعاف كانت سايقه بسرعه مازن كان جنب زياد والمسعفين حطوله ماسك اكسجين ومازن ضاغط على جرح الرصاصه اللى جه فى جنبه جامد علشان يوقف النزيف وصلو المستشفى
مازن كان لابس قميص ابيض بقى كلو دم واديه مليانه دم حتى وشه وبيعيط جامد مسك سرير المستشفى اللى عليه زياد ودخلوه على العمليات محمود مسك مازن
محمود:مش هينفع تدخل سيبهم يتصرفو تعالى نروح الحمام نغسل وشك واديك
مازن بيعيط :معرفتش احميه
محمود بيفكر اقوله على مامته ولا يحصلو حاجه ولو ما قولتش ممكن يزعل منى
محمود :ان شاء الله هيبقى كويس بص هو ادهم فى المستشفى تعالى ندور عليه
مازن:انت قولتلهم حاجه
محمود:لا والله هو جه هو والحاجه لوحدهم
مازن:ماما حصلها حاجه
محمود:ازمه قلبيه بس عدت وهى فى العنايه دلوقتى
مازن جرى على العنايه اول ما ادهم شافه اتخض
ادهم: ايه الدم ده ايه الل حصل
مازن:ماما فين يا ادهم
ادهم :فى العنايه حصلكو ايه ما تنطق
مازن:انا داخلها
محمود مسكه:عايز تموتها هتدخل بمنظرك ده
ادهم:الدكتور طمنى وقالى كانت بسيطه ولحقوها زياد فين محمود حكاله بسرعه
مازن نزل قعد عند اوضه العمليات مستنى يطلعو زياد الساعه كانت 2نص الليل
##
فى بيت عبد السلام
لبنى كل شويه تقوم تبص فى الساعه وتكمل عياط وتتصل بمازن مفيش رد كانت مستنيه الصبح يطلع علشان تروحله المستشفى واول ما حست بنور الصبح قامت لبست كانت الساعه 7
عبد السلام كمان ما نمش وفضل قاعد فى الصاله بيفكر
لبنى خرجت من الاوضه
عبد السلام:رايحه فين الصبح كده مش كنتى اخده اجازه
لبنى:هاخد العربيه وهلف بيها شويه وفعلا ساقت العربيه بدون هدف ولا وجه لحد ما لقيت نفسها قدام المستشفى ولمحت عربيه مازن فكرت انها تتصل بمحمود
##
الدكتور طلع وطمنهم على زياد بس قالهم هيدخل العنايه لحد ما حالتو تستقر
ادهم:الحمد لله عدت على خير
محمود:مازن لبنى بتتصل ارد عليها
مازن:اااااه يا لهوى ده انا كنت مواعدها امبارح رد عليها شوفها فين وماتقولهاش حاجه
محمود:اذيك يا لبنى
لبنى بصوت مخنوق:الحمد لله .... هو مازن فين
محمود:هو فى المستشفى وانتى فين
لبنى:انا واقفه بره المستشفى ممكن تديله الموبيل بعد اذنك
محمود :خد نهارك شكله مش فايت هى بره المستشفى هنا
مازن:الو
لبنى:انت لسه عايش
مازن:انا عارف انك زعلانه اطلعى بس وانا هفهمك
لبنى بتعيط :تفهمنى انت احقر بنى ادم شوفتو فى حياتى انا بكرهك وحتى مش طايقه اشوفك
مازن من اول ما مسك التلفون وهو نزل جرى على تحت لانه عارف انها لو شافتو هتعرف انه كان معذور
لبنى خلصت كلامها كانت واقفه بره العربيه وبتعيط جامد لفت علشان تركب العربيه لقت مازن فى وشها قميصه كله دم وعنيه باين عليه العياط
لبنى بصيتله اوى وعياطها زاد:انت ايه اللى حصلك
مازن:اهدى مفيش حاجه انا كويس
لبنى:حصل ايه
مازن:تعالى بس اخد موبيلى من العربيه ونطلع فوق وهحكيلك مازن مسك اديها وطلعو قعدو عند العنايه
و حكالها كل حاجه
لبنى:كل ده حصل امبارح وانا معرفش والرصاصه كانت هتيجى فيك
مازن:لو اعرف انك هتخضى عليا كده كنت خليتها جت فيا
لبنى:بعد الشر عليك
محمود:ايه يا عم الحبيب اللى يشوفك دلوقتى ما يشوفكش وانت بتعيط امبارح خلينى ساكت ولا افضحك
مازن:المستشفى كلها شافتنى وانا بعيط جت عليها
وضحكو كلهم
محمود: انزل اشترى اى حاجه علشان لو دخلت لطنط كده هتتخض
مازن :حاضر انا نازل
لبنى:انا هاجى معاك
مازن ولبنى مشيو بس جوه المستشفى
لبنى :احنا رايحين فين
مازن:رايحين المكتب بتاعى ببقى حاطط هدوم علشان سعات ببات
دخلو المكتب لبنى فوجئت بمازن بيفك زراير القميص وقلعه اول مره تشوفه كده جسمه رياضى جدا والطول مديه هيبه
لبنى:خبت عنيها انت بتعمل ايه عيب كده
مازن:خلاص فتحى انا لبست
فتحت عنيها :لسه يا قليل الادب
مازن ضحك ولبس بلوفر وقرب منها :اوعى تفتحى حط ايده على وسطها هى اتخضت وشالت اديها من على وشها لقيتو قريب اوى منها قربها كمان منه وقرب منها وباسها بكل حب هى حطت اديها حوالين رقبتو ولحظه من الصمت
مازن بهمس:لسه بتكرهينى ولا...
لبنى: انا بحبك اوى انا اسفه على الكلام اللى قولته
مازن:عارف انها حاجه تضايق بس اللى منعنى عنك الشديد القوى بس انا اللى مضايقنى انك شكيتى فى حبى ليكى وللمره الثانيه مااديتنيش فرصه ادافع عن نفسى
لبنى:على اد حبى ليك على اد ما ببقى متنرفزه
مازن:اسمعينى الاول وبعدين اتنرفزى فى المرتين كنت مظلوم مش مكفيكى البعد المره اللى فاتت عيزانا نبعد تانى هو ده الحب عندك
لبنى:ما تزعلش بقى والله ما هتتكرر هسمعك الاول
مازن: يلا بينا علشان محدش يشك فينا نزلو راحو الاوضه اللى نقلو سلوى فيها ودخلو اطمنو على سلوى
مازن:ايه يا ست الكل بتقلقينا عليكى
سلوى:انت كويس واخوك فين
مازن:احنا الثلاثه ذى الفل وزياد ذى القرد
سلوى:طب هو فين
مازن:هو مايعرفش حاجه فمجاش هنقوله بس نطمن عليكى الاول ..شوفتى لبنى
لبنى:الف سلامه عليكى يا حبيبتى
سلوى:انتى اللى مجنناه ومطيره النوم من عنيه
لبنى ضحكت ووشها احمر
محمود:الف سلامه عليكى يا طنط
سلوى:الله يسلمك يا حبيبى
ادهم:شوفتى خوفتى على الفاضى وقلبك تعب ومفيش حاجه
سلوى: اتصلى بزياد عايزه اشوفه وانت يا مازن مكنتش بترد على موبيلك ليه
مازن:نسيتو فى العربيه عادى يعنى
الممرضه:دكتور مازن فى ظابط بيسأل عليك وكمان حضرتك يا دكتور محمود
سلوى:ليه يابنى حصل ايه
مازن :عادى يا ماما شغل ما تشغليش بالك انتى
مازن خرج هو ومحمود
الظابط:حضراتكو مطلوبين فى القسم
فعلا نزلو معاه وراحو القسم ومحمود كلم المحامى يسبقهم على القسم
مازن:انا اسف يا محمود والله ما قصدى احطك فى الموقف ده
محمود:عيب عليك انت اخويا واحنا بينا كده
وصلو القسم كان المحامى مستنيهم حكو للظابط كل الموضوع
الظابط:يعنى اللى فهمتو ان الراجل المجنون اللى جه ده ابوك وان الست اللى ضربت عليك النار مخبياه ومطلعاله شهاده وفاه وان هى اخته عمتك يعنى
مازن:ايوه يا فندم
الظابط:الكلام ده بوقيقى كده فين الورق اللى يثبت كلامك
مازن :حضرتك زياد فى العنايه وهو اللى عارف بس احنا ممكن نعمل DNA عادى
الظابط:احنا بعتنا ابوك لمركز تأهيل نفسى يعنى لو عايز تزوره
مازن:وفاديه هتعملو فيها ايه
الظابط:لا دى جنايه اكيد متحفظين عليها حضرتك بس خليك فى البلد علشان هنحتاجك
مازن ومحمود مشيو من القسم كان وقت المغرب طبعا محمود روح بيته ومازن رجع على المستشفى
لقى لبنى قاعده جنب مامته وبيتكلمو وسلوى قاعده تحكيلها عن مازن وهو صغير دخل الاوضه
سلوى:كنت فين يا حبيبى كل ده دى لبنى قاعده معايا من الصبح اكيد تعبت
لبنى:لا يا حبيبتى انا مبسوطه اوى انى قاعده معاكى
مازن:ما انتى بتحكيلها عنى ومطلعه كل اسرارى وعيزاها تضايق قولتلها كل حاجه ولا سبتيلى شويه حجات احكيهالها
سلوى:حكيت كلو وضحكو هما الثلاثه
مازن بص لببنى:يلا يا لولو اوصلك علشان ما تتأخريش واصلا زمان الدكتور مش طايقنى وعايز اصالحه
لبنى:يالهوى بابا انا نازله من بدرى جدا وحتى ما اتصلتش طمنته عليا وموبيلى فى الشنطه ماسمعتهوش وقامت بسرعه طلعت الموبيل من الشنطه :بابا متصل 34 مره اعمل ايه انا دلوقتى هيقتلنى
مازن:طيب اتصلى طمنيه بسرعه
وفعلا لبنى اتصلت
عبد السلام بصوت عالى :الو
لبنى:ايوه يا بابا سورى ما سمعت.....
عبد السلام :انتى فين
لبنى:خلاص انا جايه والله
عبد السلام:ردى عليا انتى فين
لبنى:فى المستشفى
عبد السلام:برضو روحتيلو اتفضلى على البيت
لبنى قفلت السكه وبان عليها التوتر :انا لازم امشى
مازن:هوصلك طيب وارجع بتاكسى عادى
لبنى:لا خليك مع طنط انا هبقى كويسه
مازن مشى معاها طلعو من المستشفى
مازن:بصى انتى غلطانه انك ما كلمتهوش بس حاولى تكلميه بهدوء كده وطمنينى عملتى ايه
لبنى ركبت عربيتها ومشيت بسرعه تروح على بيتها
##
فى بيت عبد السلام لبنى فتحت الباب ودخلت لقيت ابوها ونفين مستنينها
لبنى:انا عارفه انى غلطانه بس اسمعونى
عبد السلام كان باين انه متنرفز :انا مش عايز كلام ايه اللى وداكى عندو للدرجه دى انتى رخيصه
لبنى:يا بابا بس هو..
عبد السلام:هو لو بيخاف عليكى مش هيخليكى تعملى غلط وتخبى على اهلك وما ترديش علينا علشان ما نعرفش انتى فين كلام نهائى اخر مره تشوفى الولد ده لو أخر واحد فى الدنيا مش هتتجوزيه اتفضلى على اوضتك وهاتى موبيلك ده واخدو منها
الحلقه 26
لبنى عيطت ودخلت جرى على اوضتها رمت نفسها على السرير وفضلت تعيط
نفين على وشها ابتسامه الانتصار اخيرا بقى بابا اقتنع انه ما ينفعش الحمد لله
مازن طول الليل فى المستشفى هيتجنن قلقان على لبنى بس مش عارف يتصل لان الوقت اتأخر وخايف يعملها مشاكل
تانى يوم مازن دخل العنايه يطمن على زياد كان لسه نايم
وقف جنب السرير وفضل يمسح شعر زياد بأيده ويتأمل وشه الوسيم اللى مدارى ورا ماسك الاكسجين كبرت يا زيزو وبقيت تحمينى بعد ما كنت بحميك زياد حرك ايده وقال بلسان تقيل :مازن
مازن:انا هنا انت كويس ماتخافش
نادى على التمريض اللى دخلو بسرعه وهو طلع بره كان فرحان جدا انه فاق اخيرا بس فرحتو ناقصه لانه قلقان على لبنى مسك تلفونه وقرر يتصل بيها فوجئ بصوت عبد السلام ييرد عليه
مازن:السلام عليكم حضرتك عامل ايه
عبد السلام:افندم يا مازن بتتصل ليه
مازن:علشان اكلم لبنى
عبد السلام:مازن لو لسه ليا معزه عندك ابعد عنها انا مش موافق عليك هتاخد واحده اهلها مش موافقين
مازن:حضرتك فاهم غلط
قاطعه عبد السلام:غلط ولا صح مازن الموضوع انتهى ومش عايزك تحاول تكلمها تانى
مازن:وانا مش هاخدها الا برضاك
عبد السلام:يبقى تحترم رغبتى وحتى لو كلمتك ما تردش بعد اذنك
مازن:حاضر يا دكتور سلام
مازن اتنرفز جدا :ما هى مش جيباه من بره مش بيدو لحد فرصه يتكلم
##
فى بيت عبد السلام
لبنى قامت من النوم غيرت هدومها ونازله
عبد السلام:رايحه فين
لبنى:مسافره دمنهور
عبد السلام :اتفضلى موبيلك وما تتصليش بيه تانى
لبنى:لا خليه معاك ورينى هتوصلى اذاى
عبد السلام:انا شايف ان اسلوبك كل مادى ما بيسوء
نفين:من كتر ما عاشرت تربيه الحوارى اللى متمسكه بيه
لبنى:ما تجبيش سيرتو كده مازن عمره ما عصانى عليكو ولا اتكلم باسلوب مش لائق قدامى
عبد السلام:على العموم انا كلمت مازن وفهمتو اننا رافضينه لو جاب حته من السما
لبنى اخدت شنطتها وفتحت باب الشقه:انا دلوقتى حالا هروحلو وهكتب كتابى انا ما عدتش صغيره
لبنى نزلت جرى وركبت العربيه وراحت على المستشفى عارفه انها اكيد هتلاقيه
مازن كان عند سلوى فى الاوضه
مازن:هتخرجى النهارده بأذن الله
سلوى:قولت لأخوك ومارضاش يجى صح؟؟
مازن:لا يا ماما ما قولتش وقولتلك لما ترجعى البيت
فجاه الباب خبط واتفتح لقاها لبنى قام وقف وهى جريت عليه واترمت فى حضنه
سلوى:فى ايه بس يابنتى
مازن :اقعدى بس واهدى كل مشكله وليها حل اصبرى وقعدها على كرسى جنب سرير سلوى
سلوى:مشكله ايه كفانه الشر
مازن:اتخانقت مع باباها علشان اتأخرت بس مفيش حاجه
سلوى:ما انت غلطان يابنى قولتلك امبارح الوقت اتأخر وصلها
مازن كان عايز يخرجها بره الاوضه مش عايز سلوى تتوتر :تعالى اغسلى وشك يا لولو
لبنى قامت معاه غسلها وشها بايده واخدها بره الاوضه
لبنى:مازن انت لسه عايز تتجوزنى
مازن: اكيد
لبنى:تعالى نكتب كتابنا دلوقتى
مازن اتصدم:انتى بقى جايه عارفه بابا قالى ايه ومتخيله انى بقى عايز انتقم منه وهتجوزك من وراه وهحط وشه فى الطين صح؟؟
لبنى:خلاص اسمع كلامه وابعد عنى ودورت وشها علشان تمشى مازن مسكها من دراعها جامد
مازن:تانى برضو تانى نفس الحركه بترمى الدبش اللى عندك وتسبينى وتمشى
لبنى:لا انا اديتك فرصه ترد وانت قولت لا خلاص
مازن:انا قولت بطلى عياط علشان افهم حصل ايه عرف انى حصلى ظروف يوم الجمعه؟
لبنى:لا ما ادنيش فرصه اقوله فضل يزعق وقالى الكلام انتهى
مازن فضل باصص لها وبعدين ضحك جامد وهى ضحكت وهى بتعيط
مازن:بس والله انا فرحان فيكى من اللى بتعمليه فيا عملو هو فيكى
لبنى:هو قالك تسبنى صح؟
مازن:اه قال
لبنى:وانت هتسيبنى
مازن:قولتلك انا مش هسيبك الا لو انتى طلبتى ده انا هتصرف ما تقلقيش تعالى بقى ندخل لماما علشان قاعده لوحدها دخلو وفضلو قاعدين يتكلمو وادهم ومحمود وصلو
زياد كان فاق الممرضه جت قالت لمازن فى ودنه
مازن:ثوانى يا جماعه بس وهاجى تعالى يا لولو معايا
دخل لزياد اللى حاول يتعدل اول ما شاف مازن
مازن:عامل ايه يا حيوان مين قالك ترمى نفسك قدامى ده انا لسه هشرحك بس تخف
زياد :انت جيت ونقذتنى رغم انك حظرتنى ونقذتنى واحنا صغيرين سيبنى مره انقذك بقى برد الجميل
مازن:جميل ايه يا أهبل ياد ده انا ابوك مش اخوك طول عمرى خايف عليك كأنك ابنى
لبنى:احم انا خلاص هعيط ارحمونى بعيط بقالى يومين
مازن:نسيت اعرفك لبنى
زياد:هى دى المزه اللى كنا رايحين عندهم الله دى حلوة اوى
مازن:مزه !!!هى الرصاصه جت في دماغك ولا ايه احترم نفسك
لبنى:الف سلامه عليك يا زياد انا كنت عايزه اتعرف عليكو بس فى ظروف احسن من كده
زياد بيبتسم :هو فى احسن من كده
مازن:يعنى مش هتتلم
زياد:خلاص والله شوفت بابا
الابتسامه اتمسحت من وش مازن وسكت
زياد:ده غلبان اوى هو بيتكلم كلام مش مفهوم بس هنعالجو هو راح فين
مازن:معرفش حاول تتحامل على نفسك شويه تيجى تسلم على ماما علشان تطمن
زياد:وانت قولتلها حاجه
مازن:لا يا اذكى اخواتك هى حست ومن الخوف جالها ازمه قلبيه ونايمه فى الاوضه اللى
اللى جنبك ادهم جاب هدوم من البيت عندنا هتلبسها لان هدومك مش نافعه وعلشان ما تتخضش
زياد:مفيش مكياج مع القطه احطه علشان الضرب اللى فى وشى ده بالمره يعنى
مازن:هما فى العمليه زودو دمك ميا فبقى خفيف يلا قوم علشان اساعدك تلبس
زياد:امال فين الممرضه المزه اللى هتساعدنى البس
مازن:يابنى احترم نفسك هتفضحنى فى المستشفى
زياد:لا ما هى معجبه بيا وانا قولتلها انا اخو دكتور مازن وعطيتها نمرتى
مازن:أنت لحقت تفوق اصلا
لبنى ضحكت: انا هستنى بره
مازن سند زياد ومشيو لأوضه سلوى اول ما شافته صوتت وفضلت تعيط هدوها وفضلت تحضن فيه فضلو يهدو فيها وبعد ما هديت شويه
مازن:انا هستأذن اوصل لبنى بس واجى وخرج هو وهى بره الاوضه
لبنى:انا كان مفروض اروح الشغل
مازن:ايه ده دى نفين بتتصل بيا الو
نفين:ايوه هى لبنى معاك
مازن:وانتى مالك
نفين :لو معاك قولها ان بابا تعب من كلامها وخليها ترجع مازن قفل مع نفين:بتقولى ان الدكتور تعبان
لبنى:انا هروح بسرعه
مازن:استنى انا جاى معاكى
##
فى بيت عبد السلام
نفين:هى دلوقتى مع مازن وانا اتصلت بمازن وقولتله انك تعبان وخليها ترجع
عبد السلام:لو كتبت كتابها فعلا هقاطعها لبقيه حياتى
نفين:انا عارفه مازن واطى ويعملها علشان يفضحنا
وبعد فتره قصيره الباب خبط نفين جريت على الباب لقيتو مازن ولبنى واقفه وراه وماسكه اديه
مازن:السلام عليكم
نفين:وعليكم السلام
عبد السلام:مين يا نفين
مازن:انا يا دكتور ممكن ادخل
عبد السلام :اتفضل
مازن دخل ووراه لبنى ماسك اديها وهى بتتحامى فيه :انا جبتلك لبنى انا عمرى ما هتجوزها الا برضاك
عبد السلام:انا مغلطش لما قولت عليك محترم بس كل شئ قسمه ونصيب
مازن:بدون مقدمات يوم الجمعه اخويا اتخانق واتصاب وامى جالها ازمه قلبيه انا عارف انك زعلان انى ما قدرتكش وجيت بس غصب عنى اعمل ايه مش بأيدى
عبد السلام:اتصلت بيك الف مره
مازن:اسألها هى جاتلى لقيت الموبيل فين
عبد السلام:ومامتك عامله ايه واخوك
مازن ابتسم وعرف انه بدأ يلين :بقو كويسين بس محجوزين فى المستشفى
عبد السلام باصص بعيد مش عايز يعترف انه غلطان:الف سلامه عليهم
مازن دخل قعد مع عبد السلام شويه وبعدين مشى وهو نازل لبنى قامت علشان توصله للباب
مازن:ايه هتيجى معايا
لبنى:لا انا بقالى اكتر من 3ايام بعيط مصدعه على اخرى
مازن:طيب تعالى وصلينى لحد الاسانسير علشان عندى فوبيا
لبنى :بتتكلم جد
مازن:اه
لبنى :مش هعذبك واقولك انزل على السلم انت جيت ونصفتنى ربنا يخليك ليا
مازن:ويخليكى ليا يا قلبى
اول ما الاسنسير جه مازن مسك اديها يلا بينا
لبنى:ما انت بتطلع فى اسانسير المستشفى وجتلنا كذا مره عادى
مازن شدها دخلها وداس على زرار الارضى
لبنى بتصوت وبتضحك:انا عارفه انك هتضحك عليا
مازن: بس صوتك عالى هيقولو بعمل فيكى حاجه وشدها لحضنه وهى استكانت فى حضنه
قبل ما الاسانسير يقف بعدو عن بعض
لبنى:باى
مازن:باى يا روحى ومشى راح على المستشفى الشرطه كانت جت واخدت اقوال زياد وبعت ادهم يجيب الاوراق اللى تثبت كلامه كان مخبيها فى خزنه فى البنك
فضلو يومين فى المستشفى لحد ما استرجعو صحتهم ورجعو بيتهم عيله كامله
لبنى رجعت شغلها فى دمنهور ورجعت الحياه لطبيعتها
عدى اسبوعين والحياه ما بينهم كلها حب وغيره من لبنى
زياد اصر انه يروح يشوف ابوه ولقاه مش بيتكلم كتير ولو اتكلم كلام مش مفهوم اتكلم مع سلوى كتير علشان تسامحه
زياد:يا ماما انا بحاول الم عيلتنا تانى هو اكيد مش فاكرنا شكلنا اتغير لكن انتى هيبقى فاكرك
سلوى:يابنى انا من اللى عمله بقيت خايفه سيرتو بس تيجى قدامى بفتكر يوم ما كان هيموتنا
زياد:بالله عليكى يا ماما شوفيه لو ما قدرتيش امشى على طول
سلوى:لما اشوف اخواتك هيقولو ايه وخصوصا مازن لانه اكتر واحد رافض
زياد:رافض ليه هو اكتر واحد مفروض يكون متفهم ان اللى حصله خارج عن ارادته
سلوى:مازن اكتر واحد اتصدم انت مش متخيل كان مرتبط اذاى بفهمى وفهمى كمان كان بيحبه جدا كان هو الصغير لحد ما انت جيت بس اهتمام فهمى بيه ماقلش كان صعب على اخوك وهو فى السن ده انه يشوف مثله الاعلى بقى وحش بيموت امه واخوه
زياد:هحاول مع مازن ونشوف انا هقوم اروح لبابا فى مركز التأهيل ده اهتمو بيه جدا وحلقو شعرو اللى كان مغطى وشه وبيعالجو والدكتور قالى انه بدأ يتكلم وعندو استعداد للعلاج
سلوى:ربنا يقدرلنا الخير
زياد راح مركز التأهيل وقعد مع فهمى وحاول يفهمو انه ابنه بس فهمى كان رافض يبصلو حتى
الدكتور:واحده واحده عليه اللى شافه مكنش هين على اى حد
زياد:طيب هو اتكلم معاك فى اى حاجه
الدكتور:طبعا عطيتو حقن ومع جلسات الكهرباء بدء يتكلم ويحكى عن ابوه وانه مات وعن واحده اسمها فاديه كانت حبساه بس كلام مش مفهوم بس هو بينادى كتير اوى على اسم مازن ومش قادر اعرف منه مين مازن
زياد:ده اخويا
الدكتور:امال هو فين ده لو جه هيفيدنا اوى فى العلاج
زياد:رافض يجى بس هحاول معاه تانى
الدكتور:ياريت