ابدأ كتابة الحكاية بأن مامه ندى بتصحيها من النوم ^ندى بطلة قصتنا عندها 29سنة وشهر 12 هتم ال30 وطبعا بعد السن ده بيبدأ مجتمعنا يطلق عليها لقب العانس كلمة ملهاش اى معنى وبمجرد ان الواحدة متجوزتش تبقى جريمة بشرية رغم ان ده قسمة ونصيب وكل واحد بياخد نصيبه لكن نقول ايه بقى لمجتمعنا بعاداته وتقاليده بس رغم ده كله والصراع الكان بيحصل مابين ندى والناس هى برده كانت مش عايزة تتنازل عن مبدأها انها لزما تتجوز انسان بتحبه وللاسف الصراع ماكنش بين الناس وبس لا ومامتها كمان طبعا اى ام نفسها تشوف بنتها عروسة وفى الكوشة جمب عريسها وتفرح بيها وتشوف احفادها ودى حاجة طبيعية ومش فيها اي نقاش لكن ندى كانت رافضة اسلوب مامتها خصوصا انها كانت مصممة تجوزها جواز تقليدى او زى ما بيقولوا جوازصالونات وطبعا البطلة كانت رافضة كدا تماما ,عشان مش اطول عليكوا تعالوا نشوف حياه ندى فى مجتمعنا ده وازاى هتتعامل مع الناس ومع مامتها النفسها تشوفها عروسة جمب عريسها بأى طريقة&ياترى ندى هتعمل ايه وياهل هتتجوز بعد ما تحب ولا هتستسلم لكلام الناس ومامتها وتتجوز جواز تقليدى وخلاص؟؟؟؟؟؟؟ *
ناهد*بتفتح شباك الاوضة*:ندى قومى ياندى يلا
ندى*نايمة على السرير*:يوووووووووووه فى ايه ياماما
ناهد:فى اننا بقينا على العصروسيادتك لسه نايمة
ندى*تبدأ تفوق شوية*:ايه المشكلة يعنى
ناهد:المشكلة ان الشقة عايزة تتنضف
ندى:تانى ياماما دى بتتنضف كل يوم
ناهد:ايون لزما تتنضف على طول افرضى حد جه زارنا
ندى:هو مين ده اليزورنا هو احنا حد بيعبرنا
ناهد:البركة فيكى
ندى:ماما مش وقته الكلام ده على الصبح ونبى
ناهد:اومال امتى؟,مش كفاية انك قعدالى على زفت النت ده كل يوم لحد الفجر
ندى:وانا اعمل ايه يعنى ,ما انا بدور على شغل ومش لقية
ناهد:شغل ايه يا ام شغل ال فى سنك ما تجوزين وعندهم دستة عيال دلوقتى بيتنطته حواليهم
ندى*لنفسها*:ياربى انتى مش بتزهقى من كتىر الكلام فى الموضوع ده:*وفضلت ساكته*
ناهد:ايوه اسكتى كل ما اجبلك السيرة دى تطنشينى وتعملى نفسك اطرشيتنى
ندى*وهى بتقوم من على السرير*:ماما مش انتى عيزانى اقوم قومت اهون قومت
ناهد:بتسمعى الكلام اوى يابت ,يابنتى انا عايزة مصلحتك وكمان *وقبل ماتكمل*
ندى:وكمان البنت ليها ايه غير انها تتجوز وتعيش فى بيتها مستورة وكل النفسى فيه اشوف عيالك بتنطته حواليا,,ماما انتى عايزة اى حد يتنطط وخلاص اتنطتلك انا لو عايزة
ناهد:انتى بتتريقى عليا يابت
ندى:ما انا بصراحة حفظت كلامك ده انا ممكن امتحن فيه كمان
ناهد:خليكى كدا تتريقى ومتسمعيش كلامى بكرة تندمى ماشى ياندى ماشى
ندى*بهزار*:هتمشى الساعة كام ,روحى ومتتأخريش
ناهد*بتمسك الشبشب وعايزة تضربها به*
ندى*جريت بسرعة وقفلت الباب وبعد مامتها حدفت الشبشب*:مجتش فيا مجتش فيا
ناهد:امشى من قدامى يا موكوسة يابنت الموكوسة
ندى:حاضريا.....
ناهد*بتبرقلها*:يا ايه؟
ندى*ابتسمتلها*:يا ام الموكوسة
ناهد:يلا يابت من هنا
ندى:وكمان بتطردينى من اوضتى ,ما تتبرى منى وتريحينى
ناهد:ياريت نفسى ,بس اعمل ايه بقى غصبن عنى هستحملك لحد ماييجى عريس الهنا *ورفعت ايديها*:يارب ييجى بقى انا زهقت من البت دى
ندى*وهى بتشاور بأيدها وتقول لا*
ناهد*بصتلها بتعملى ايه يابت
ندى:بقول يـــــــــــــــــــــارب ارحمنى ,انا خارجة*وخرجت ندى من الاوضة وكان باباها بيفطر واختها كمان عشان راحة المدرسة*:مساء الخير
نادية:مساء ايه ؟قولى صباح الخير
ندى*بصتلها*:ليه؟وكمان انتى لبسه لبس المدرسة ليه انتى مش رجعتى خلاص
نادية:انا لسه هروح المدرسة الساعة 8 الصبح ,ايه صباح التوهان
ندى:بجد ,البركة فى امك مصحيانى قايلالى اننا على العصر
نادية*ضحكة *:ماما على طول بتضحك عليكى كدا
ندى:بطلى ضحك يابت *وبصت لباباها وابتسمت*:صباح الخير يابابا
عاصم:صباح النور ,ايه ده كله عشان تصحى
ندى:انا صاحية من بدرى بس ماما كانت بتقولى الكلام بتاع كل يوم *وقربت من باباها*:بابا اعترف يابابا
عاصم*بستغراب*:اعترف بأيه
ندى:الوليه ال جوه دى مش امى وانها مرات ابويا انا عارفة متخبيش عليا اكتر من كدا انا دلوقتى كبرت واتحمل اى صدمات
عاصم*ضحك اوى*:لا هى امك
ندى:مستحيل تكون امى
عاصم*ابتسم*:معلش هى عايزة تفرح بيكى ,استحمليها
ندى:هستحملها عشان خاطرك والله
ناهد*خارجة من اوضة النوم*:خلصتى فطار يا موكوسة ,يلا عشان نبدأ ننضف
ندى:انا متأكدا ان الست دى مش امى
نادية:انا خلصت فطار وراحة على المدرسة
ندى*قربت منها وباستها*:سلام يا انوش ,خلى بالك من نفسك
نادية:حاضر,سلام
*ونزلت نادية وقعدت ندى تفطر مع باباها وماماتها وبعد الفطار بدأت حملة التنضيف بتاعت كل يوم ولكن كانت بتعمل عشان ترضى مامتها وبعد شوية زوغت ندى من مامتها ونامت شوية ومامتها دخلت صاحتها تانى*
ناهد:قومى يا ندى
ندى*وهى بتفوء*:اكيد بقينا على الفجر
ناهد:لاياختى احنا بقينا على المغرب قومى عشان تاكلى ,رغم ان انتى بتاكلى ومش بيبان عليكى اصلا
ندى*قامت وقفت وبصت فى المرايا على جسمها الرفنتوع خالص وبعد كدا بصت لمامتها ال فى نفس جسمها بس مليانة شوية*:بصراحة مش عارفة انا طالعة لمين بصراحة
ناهد:ده انا كنت فى سنك كدا وكنت مربربة
ندى:فعلا واضح
ناهد:وكان بيجيلى فى اليوم ييجى5او6عرسان
ندى*امى بتصيع عليا*:5او6 ايوه يا ناهودة ده انتى كنتى ملكة جمال بقى
ناهد:كنت ومازالت يابت ,اعملك ايه ما انتى الخايبة
ندى:انا الخايبة يعنى اعمل ايه امشى فى الشارع ولما اشوف واحد اقولوا ونبى اتجوزنى واكسب فيا ثواب
ناهد:ومالو
ندى:نعم!!
ناهد:ما انتى كان بيجيلك وشباب زى الورد
ندى:زى الورد! ,والمصحف ما هرد انا هقوم عشان جعانة*وخرجت ندى والمرة دى لقت باباها بس هو القاعد*هى فين انوش
ناهد:النهاردة الاتنين عندها درس عربى وهتتأخر شوية
ندى:خلاص لما تيجى نبقى ناكل سوى
عاصم:ماتاكلى معانا
ندى:لا هاكل مع نادية لما تيجى *ومامتها وباباها كالوا وخلصوا اكل وقاموا وفضلت ندى مستنية اختها لما تيجى من الدرس وبعد شوية جت نادية*:حمد الله بالسلامة
نادية:الله يسلمك انا جعانة اوى
ندى:وانا كمان اتأخرتى كدا ليه
نادية:اصل كان عندى نحو النهاردة ومفهمتش اى حاجة,ما تبقى تشرحهولى يا ندى
ندى:انا لا لا لا ,انا اشرحلك انجليش او رياضة ماشى لكن اى حاجة تانية لا وملقتيش غير نحو ده انا بكرهه كره العما قال نحو قال
نادية:خلاص هبقى اخلى المدرس يشرحلى تانى
ندى:اة احسن برده يلا بقى عشان ناكل
نادية:حاضرهغسل ايدى وهاجى
*ودخلت نادية تغسل ايديها وبعدين قعدوا يتغدوا وبعد الغداء قررت ندى تروح لصاحبتها منى ^منى صديقتها من زمان وبتحبها اوى وبتعتبرها زى اختها بس منى اتجوزت بعد الدراسة على طول وكانت هى فرحانة ليها اوى وطبعا مامة ندى كانت مضايقة عشان اتجوزت من قبل ندى وديما تقولها صاحبتك اجدع منك وكانت بتضايق كتير بس بتمسك اعصابها وبرده فضلت صديقة لمنى وديما بتروحلها^*
ندى:ماما
ناهد:كتك مو ,عايزة ايه
ندى:انا راحة لمنى اقعد معاها شوية
ناهد:ماشى بس متتأخريش وقوليلها مبروك على الحمل *وبصت لندى نظرة حزن كانت نفسها بنتها هى كمان تكون فى بيتها وبين عيالها*ندى مركزتش مع مامتها ودخلت اوضتها وغيرت هدومها ولبست حجابها ونزلت وراحت عند منى وخبطت على الباب*
منى:امجد روح افتح الباب
امجد:انا مش فاضى يا ماما
منى:يعنى بتعمل ايه يعنى روح افتح الباب يا واد
امجد:انا بلعب ومش فاضى
منى:هقوم اضربك
امجد:يوووووووه ,مش قايم برده
منى:قوم انت يا ابراهيم افتح الباب
ابراهيم:انا بلعب انا كمان يا ماما
منى:والله لشيل البلايستيشن الزفت ده مـــــــــاشى*وقامت منى عشان تفتح ولقت ندى وحضنتها*:ندى حبيتى ازيك
ندى:الحمد لله وانتى عاملة ايه
منى:كويسة الحمد لله تعالى ادخلى
ندى*سلمت على الولاد*:ازيكوا
امجد وابراهيم*مردوش عليها وقاعدين مركزين فى اللعب*
ندى:ولادك مش بيردوا ليه اطرشوا
منى:سيبك منهم دى عيال عايزة تتربى لما ييجى ماجد بس والله لآخليه يديهم علقة سخنة
ندى:متنرفزيش نفسك بس عشان ال فى بطنك
منى*بخنقة*:اسكتى دى حاجة تأرف تعبانة من الحمل وطالع عينى فى الشقة ومع العيال
ندى:معلش ان شاء الله لما تولدى هترتاحى
منى:هرتاح ده انا هيطلع عينى اكتر اسكتى اسكتى ده انتى فى نعمة والله
ندى*ابتسمت بحزن*:تفتكرى
منى:اة طبعا, يعنى ولا عيال ولا وجع قلب ولما يتعبوا تجرى على المستشفيات وابوهم لزما طبعا تحضرى الغداء وتكوى القمصان ويصحى الصبح يلاقى الفطار جاهز و اقولك ايه ولا ايه ربنا يصبرنى
ندى:يا سبحان الله ,يعنى المتجوزين مش عجبهم حالهم والمش متجوزين بيتمنوا يكونوا مكانهم, محدش مرتاح على رأى حسين الجسمى
منى*ضحكة وبعد كدا اتكلمت بجدية*:بس انتى العملتى كدا فى نفسك يا ندى
ندى*بستغراب*:انا!
منى:ايون ما كان بيتقدملك عرسان كتير انتى ال كنتى بترفضى وبطلعى فيهم القطط الفطسانة
ندى:عشان انا عندى مبدأ والمبدأ مبيتجزئش
منى:يعنى ايه
ندى:مش عارفة انا بسمعهم بيقولوا كدا فى التى فى
منى*ضحكة*:بجد يا ندى حرام عليكى انتى كان بيتقدملك عرسان كتير وكنتى بترفضى ديما
ندى:عشان كانوا مش مناسبين وغير كدا انا مش عايزة اتجوز بالطريقة دى كرهها مش حباه ان الانسان الهتجوزه يبقى اول لقاء بينا فى اوضة صالون وان مامته هى التكون مخترانى لا مستحيل اوافق على كدا
منى:اومال عايزة ايه ترتبطى والجو ده
ندى:لا طبعا
منى:اومال ايه جنينتينى
ندى:اصلا محدش فيكوا قادر يفهمنى ومش هتفهمونى
منى:طب ما تفهمينى
ندى:بصى انا عايزة الانسان الهتجوزه ده يكون هو العايز يتجوزنى مش مجرد مامته ولا باباه هم القالوله اتجوزها والاول اشوفوا اتكلم معاه اتعامل معاه مش احس ان واحد جاى يشترينى وللاسف ماما مش قادرة تفهم ده وعمالة تقولى كل البنات زمان اتجوزوا كدا لكن انا لا مش عايزة اتجوز كدا ومش هتجوز بالطريقة دى لزما احب الهتجوزه الاول
منى:ما انتى هتحبيه بعد الجواز
ندى*ضحكت اوى*:بعد الجواز
منى:ايه يابت بتضحكى ليه
ندى:عشان اصلا الحب بعد الجواز بيتخلص فى 3حاجات تنضيف شقة وغسيل مواعين وتربية العيال تقدرى تقوليلى فين الحب يا متعلمة يابتاعت المدارس
منى*ضحكة*:ماهى دى الحياة الزوجية اومال انتى فاكرة ايه
ندى:لا طبعا مش هى دى وانا مستحيل تبقى حياتى مجرد طبخ ومسح وغسيل وتربية وحياتى فين والحب البتقولى عليه فين ليه مش كل فترة ال اسمه جوزى ده يجيبلى بوكيه ورد ليه مايجيش يقولى انا خدت اجازة وهنسافر يومين ف اى مكان ليه حتى منخرجش انا وهو والعيال نروح اى مكان ان شاء الله نقعد فى الجُنينة بدل ما يفضل يتحجج بالشغل ويقولى انا بعمل كداعشان اجيب الفلوس عشان تاكلوا وتشربوا طظ فى الفلوس بس الحياه متوقفش وتبقى ملهاش معنى وابقى عايشة فى روتين ممل مبيتغيرش بمجرد ان سيادته شغله واخد منه كل وقته
منى:انتى بتقولى كدا عشان مجربتيش صدقينى الحياه فى الواقع صعبة وغصبن عنك بترضى بالامر الواقع وانك تعيشى على روتين ميتغيرش
ندى:لا برده الواحدة ماينفعش تستسلم للروتين ده لزما تعمل اى حاجة عشان مش تعيش طول حياتها فى ملل وفى الاخر هتندم
منى:هشوف ياختى لما تتجوزى هتعملى ايه
ندى:لو بقى
منى:متقوليش كدا ان شاء الله ربنا هيرزقك بأبن الحلال
ندى:تفتكرى هييجى ابن الحلال ده
منى:ان شاء الله وبكرة تقولى منى قالت ,انتى بس متعقديش الدنيا
ندى:انا مش بعقد حاجة ,بس بجد كل التقدمولى مش بحس بناحيتهم اى مشاعر مش عارفة ليه عندى احساس ان الانسان الهيكون من نصيبى ده هحس به وهعرفه على طول لكن كل العيرسان دى ولا واحد دخل قلبى وكلهم فيهم عيوب ومقدرتش اتخيل ان ممكن اعيش مع اى واحد منهم
منى:عموما ال من نصيبك هيصيبك وهو جى جى هيروح فين
ندى*بهزار*:عندك حق بس اتأخر اوى تفتكرى المواصلات زحمة
منى*ضحكة*:انتى بتهزرى ماشى ياختى ,انا هقوم اعملك حاجة تشربيها
ندى:لا مش هينفع انا اصلا همشى عشان اتأخرت
منى:انتى لحقتى تقعدى
ندى:معلش بقى هبقى اجيلك مرة تانية
منى:ماشى هستناكى سلام
ندى:سلام
*وسلمت ندى عليها وروحت بيتها وغيرت هدومها وبعد كدا قعدت مع اهلها الكانوا بيتفرجوا على مسلسل #عايزة_اتجوز بصت ندى للمسلسل وابتسمت ولقت انها فيها من حياتها بس الفرق ان ندى مش عايزة تجوز اى حد وخلاص وكمان المسلسل كوميدى لكن حياتها كانت دراما وحزن وسابت ندى اهلها ودخلت اوضتها فتحت النت وحست بملل وبعد كدا قافلته وقعدت على سريرها تفتكر ايام الكلية وازاى مامتها كانت بتجبلها العرسان وهى كانت بترفضهم*
ياهل ندى كان عندها حق انها ترفضهم ولا لا وياترى هتعمل ايه مع اول عريس يتقدملها؟