*وتنام ندى وهى حزينة ومش عارفة هتعمل ايه مع مامتها واصرارها فى انها لزما تجوزها وتانى يوم تخرج مع منى ويقعدوا فى كافيه وتحكيلها على كل الحصل*
منى:انتى بتكلمى بجد
ندى*والدموع فى عنيها*:ايه يامنى يعنى ههزر فى حاجة زى كدا
منى:طب وباباكى ليه سكت ومتكلمش
ندى:الظاهرانه رأيه من رأى ماما وشايف ان دى مصلحتى
منى:بس انتى ازاى قدرتى تقوليلوا الكلام ده
ندى:يعنى ايه كنتى عيزانى اسكت انا اصلا مش موافقة على انى اتجوز بالطريقة دى وكمان مرتحتش للانسان ده غير بقى كلامه القالوا ده ضايقنى اكتر وانا كنت مستحيل اوافق على كدا ابدا
منى:طيب خلاص اهدى ,مش انتى رافضتى خلاص يعنى مفيش مشكلة
ندى:لا فيه ماما مصممة تجوزنى وتجيبلى عريس تانى
منى:يبقى ارفضى
ندى:طب ده عرفت ارفضه افردى التانى ملقتش سبب انى ارفضه ,هعمل ايه ساعتها!
منى:ان شاء الله هتلاقى ولو طلع كويس وافقى وخلاص ياندى اطخطبوا لحد ما تخلصى دراسة وبعدين تتجوزوا لما تخلصى
ندى*بحزن*:بس انا بجد مبفكرش فى الارتباط دلوقتى نفسى اعرف ماما بتعمل كدا ليه اتغيرت اوى ومش فاهمة ليه
منى:يابنتى ولا تغيير ولا حاجة اى ام نفسها تفرح ببنتها ومامتك نفسها تفرح بيكى
ندى:بس مش بالطريقة دى ومش غصبن عنى
منى:معلش يا ندى اعملى اليريح مامتك وخلاص
ندى*الدموع نازلة من عنيها*:بس دى حياتى انا وانا الهتجوز مش هى ازاى عايزة هى التختارلى شريك حياتى بجد مش عارفة اعمل ايه *وشوية وموبايل ندى رن وكان باباها*:ايوه يابابا
عاصم:مامتك تعبت وروحنا المستشفى تعالى بسرعة على مستشفى...........
ندى*بخضة*:اوكى يابابا سلام
منى:فى ايه يا ندى
ندى:ماما بتولد انا لزما امشى دلوقتى
منى:ربنا يقومها بالسلامة
ندى:يارب
*ومشيت ندى بسرعة وراحت على المستشفى وفضلت قاعدة مع باباها وتدعى ان مامتها تقوم بالسلامة وبعد شوية خرجت الممرضة وقالتلهم انها بخيروالمولودة بخير وهتتنقل فى الاوضة التانية*
عاصم:حمد الله بالسلامة يا ام البنات
ناهد*بتعب*:الله يسلمك يا ابو البنات
ندى*ابتسمت*:حمدالله على سلمتك يا ماما
ناهد*بصتلها بحزن*:كان نفسى يكون ولد على الاقل ماكنتش هفضل شايلة الهم كدا
عاصم:كل اليجيبوه ربنا كويس*وشوية ودخلت الممرضة وشايلة البنوتة الصغيرة*
ندى*خدت البنوتة وكانت فرحانة بيها اوى وباستها من راسها*:ياخلاصى عسولة خالص انا هسميها نادية
عاصم*ابتسم*:خلاص تبقى نادية
ناهد*ابتسمت*:اسم حلو,وعلى فكرة انتى الهتخلى بالك منها ما انا لزما اعلمك من دلوقتى عشان مسيرك تبقى ام
ندى*ابتسمت*:ان شاء الله يا ماما ,اهم حاجة تقوملنا بالسلامة
ناهد:قال يعنى خايفة عليا
ندى*بحزن*:اكيد طبعا يا ماما ,ليه بتقولى كدا
ناهد:ما انتى لو خايفة عليا بجد وبتحبينى تسمعى كلامى
عاصم:مش وقته الكلام ده يا ناهد لما تخرجى بالسلامة نبقى نتكلم
*وسكتت ناهد وفضلت ندى تهتم بأختها ومامتها كانت بتعلمها ازاى تعامل الطفل وديما تقولها عشان لما تبقى ام تعرفى وكانت سايبلها نادية ديما واتعلقت ندى بأختها اوى لدرجة انها حست انها فعلا بنتها مش اختها وبعد شهورتنتهى ندى من سنة اولى وتبقى فى سنة تانية وتبدأ نادية تكبر شوية وكانت متعلقة بندى اكتر من ناهد وكانت ندى فرحانة بكدا اوى وفى يوم كانت راجعة من الكلية وكانت مامتها واقفة مع واحدة صاحبتها عشان كانوا هم الاتنين فى السوق وقربت ندى منهم*
ندى:السلام عليكم
ناهد وامانى:عليكم السلام ورحمة الله وبركاته
ناهد:سلمى ياندى على طنطك امانى كنا زمايل ايام الدراسة
ندى*ابتسمت وسلمت عليها*:اهلا ياطنط *وبصت لناهد وشالت منها نادية وكانت مبسوطة اوى*:انوش وحشانى اوى ,ماما اكلتيها
ناهد:اكيد طبعا اومال هسيبها جعانة
امانى*بصتلها*:اليشوف كدا يقول انك انتى المامتها
ندى*ابتسمت*:انا فعلا بعتبرها بنتى مش اختى
ناهد*بصتلها*:اة دى حنية الدنيا فى ندى بتحب الاطفال اوى وانا معلمها كل حاجة عشان لما تتجوز ان شاء الله
ندى*اضايقت من كلام مامتها*:انا هطلع عشان الشمس غلط عليها
ناهد:ماتستنى شوية لحد ما طنطك امانى تمشى ابنها نادر جى ياخدها
ندى:وانا مالى ماييجى انا هطلع انا عشان نادية
ناهد*مسكت دراعها*:استنى يا ندى
ندى*بصت لمامتها بستغراب*:ايه ياماما فى ايه
امانى:اهوه نادر جه اهوه*وجت عربية وقفت قصادهم ونزل منها شاب شكله وسيم وشيك وقرب منهم*:اتأخرت كدا ليه يانادر
نادر:اصل كنت بحط بنزين فى العربية
امانى:طب مش تسلم على طنط ناهد وندى
نادر*سلم على ناهد وكان هيسلم على ندى بس كانت شايلة نادية فقالها*:ازيك
ندى:تمام الحمد لله
امانى:ها ايه رأيك
ندى*بصتلها بستغراب*:رأيه فى ايه
امانى:فى نادية طبعا
ندى*بصتلها وسكتت*
نادر*ابتسم*:جميلة ,انتى فى حاسبات صح
ندى*حست ان فى حاجة هى مش فهمها*:قصدك نادية
نادر*ضحك*:لا اخت نادية
ندى:عموما اة فى 2 حاسبات
نادر:وانا فى 2 تجارة
ناهد:طيب ما تبقوا تذاكروا سوى
ندى*بصت لمامتها بستغراب*:بيقول تجارة نذاكر ازاى
ناهد:اهيه كلها دراسة
ندى:لاطبعا ماينفعش ,وعن اذنكوا *وطلعت ندى وسابتهم ومحصلش اى حوار بينها وبين مامتها وبعد يومين*
ناهد:ندى
ندى:نعم
ناهد:عيزاكى بكرة تحضرى نفسك عشان جايلنا ضيوف
ندى*بستغراب*:ضيوف مين؟
ناهد:امانى وجوزها وابنهم
ندى:وهم جايين ليه ان شاء الله
ناهد:عشان يطلبوا ايديكى
ندى*بنرفزة*:تانى يا ماما تانى
ناهد:تانى وتالت وعاشر فى ايه انتى مش عيزانى افرح بيكى ليه
ندى:انا مش عايزة اتجوز مبفكرش فى الجواز دلوقتى وكمان انتى ليه مصممة تجوزينى بالطريقة دى عشان كدا اصريتى انى اقف معاكى عشان ال بيه يشوفنى انفع ولا لا
ناهد:ايه المشكلة كان عايز يشوفك وبعد ما شافك عجبتيه وطلب ايديكى يعنى مش امه عشان متضايقيش
ندى*بعصبية*:ده على اساس ان مش مامته كلمته عشان تقوله تعالا شوفها ,انا مش موافقة مش موافقة
ناهد:الناس جايين بكرة وهتقبليهم ياندى وده اخر كلام
ندى*لسه هتكلم تصحى نادية من النوم وتعيط وتدخل ندى اوضتها وتشيلها وهى كمان الدموع تنزل على خدها وحاسة انها قربت تتخنق من اسلوب مامتها ده بس برده قالت تستحمل لحد ماتشوف اى حاجة ترفضه بسببها وتانى يوم جه الضيوف كالعادة وترحيب والعصير*
ناهد:خدى ياندى نادر واقفوا فى البلكونة شوية *وقبل ماندى تقوم مامتها وشوشتها فى ودانها*:حسك عينك تعملى حاجة انتى فاهمة
ندى*بحزن*:طيب
*ودخلت ندى البلكونة هى ونادر*
نادر:ازيك
ندى*بحزن*:الحمد لله
نادر:مالك
ندى:مفيش
نادر:شكلك زعلانة اوعى اكون مش عجبك ده فى بنات كتير تتمنانى
ندى:والله
نادر:طبعا ده البنات فى الجامعة هتموت عشان تكلمنى بس انا بصراحة مليش فى جو الصحبية ده
ندى*لنفسها*:ملوش فى الصحبية شكله محترم بس مغرور والغرور ملوش حل يعنى هى دى المشكلة هقول لماما رفضته عشان مغرور اكيد مستحيل هتوافق واصلا دى مش حاجة مقنعة اعمل ايه ياربى اعمل ايه*
نادر:سكتى ليه
ندى:هه مفيش,بس انا عايزة اسألك سؤال
نادر:اسألى طبعا
ندى:هو انت هتجيب فلوس الدبل منين خصوصا انك لسه طالب ولا انت بتشتغل
نادر*ضحك اوى*:اشتغل! لاطبعا انا مبشتغلش وفلوس الدبل بابا هو الهيدهالى
ندى:والله بجد وانت مش ناوى تشتغل
نادر:مش عارف لسه بس انتى شايفة حال البلد عامل ازاى وبابا الحمد لله معاه فلوس واحنا مستوانا المادى كويس جدا يعنى عادى هاخد منه الفلوس لحد ما اشوف هشتغل ولا لا
ندى:طب والشقة
نادر:بابا جايبلى الشقة من ايام ماكنت فى الثانوى وهو الهيظبطهالى بقى
ندى*ابتسمت*:ياراجل كمان
نادر:اصل انا عندى اخت متجوزة وعايشة برة وانا المعاهم دلوقتى عشان كدا لو طلبت اى حاجة بينفذوهالى فورا
ندى:يعنى افهم من كدا ان العربية الراكبها باباك جيبهالك برده
نادر:ايون طبعا
ندى:طب افرض مثلا مثلا ده فرضا يعنى مش اكيد لو ان احنا حصل بنا نصيب افتكر ان قولت مثلا ,هتصرف ازاى عليا وعلى البيت
نادر:من فلوس بابا
ندى*اتصدمت*:نعم!!
نادر:اة ايه المشكلة هيصرف علينا لحد ما انا اشوف شغلانة يعنى ده لو لقيت طبعا
ندى:يعنى باباك هيبقى الراعى الرسمى لينا فى كل شئ
نادر:مفيش قدامنا غير كدا
ندى*ابتسمت ابتسامة لحد ودانها*:منور بجد منور
نادر:ميرسى ,مقولتيش بقى موافقة ولا ايه رغم ان مش محتاج اعرف اكيد موافقة
ندى:هتعرف الرد دلوقتى حالا اتفضل معايا عشان ندخلهم
*ودخلوا نادر وندى وقاعدوا مع اهليهم*
عاصم:نقرأ الفاتحة
ندى:ثانية واحدة بس هقول للآخ نادر كلمتين محشورين فى زورى
ناهد*بتبرقلها*:ندى
ندى:معلش يا ماما انا لزما اقول الكلمتين
بهجت*والد نادر*:قولى العايزة تقوليه
ندى:انا شايفة انك مغرور اوى يعنى على ايه مش عارفة وكمان فخور بنفسك كدا ليه ده انت عايش عالا على باباك تقدر تفهمنى فين المسئولية ال انت شايلها لما باباك هو البيجيب كل حاجة وانت قاعد زى الباشا كل حاجة بتوصلك جاهزة وكمان عايزه يصرف علينا انا وانت يعنى هسيب بيت اهلى عشان اروح اخد مصروفى من بيت اهلك ب ال انت فيه ده مش هتقدر حتى تشيل مسئولية نفسك بس عارف العيب مش عليك العيب على باباك السامحلك بكدا ومديك الفرصة انك تاخد فلوسه وتصرفها لمين وشمال وبمزاجك وانا مستحيل اتجوز انسان مش قادر يكون مسئول عن نفسه ازاى هتكون مسئول عن بيت وام واولاد *وقامت ندى وقفت*:شرفتونا
ناهد:انتى ايه البتقوليه ده ياندى
ندى:هو ده العندى
امانى:انتى جيبانا لبنتك تهزئنا
بهجت:هى دى بنت الاصول جيبانى هنا عشان تعلمنى ازاى اعامل ابنى
*وخرجوا طبعا وهم شايطين من كلام ندى ومامتها فضلت تهدى فيهم ودخلت ندى اوضتها وهى مبسوطة اوى انها قدرت ترفضوا وانه مشى وطبعا جت ناهد عشان تتخانق معاها*
ناهد:ايه ال انتى قولتيه ده
ندى:ده بدل ما تيجى تقوليلى صح ال انتى عملتيه
ناهد:صح ايه ونيلة ايه ده كلام ده
ندى:عيزانى اعمل ايه مع واحد بيقولى ان باباه هو الهيصرف علينا ياماما ده مش مسئول عن نفسه ازاى هيبقى مسئول عنى ازاى؟ ده مش بعيد لو حد من عيالى جرالوا حاجة يقولى قولى لبابا خليه يتصرف وعيزانى اوافق عليه
ناهد:انتى عايزة ترفضى بأى طريقة وخلاص ما كان ممكن يشتغل ويصرف على البيت
ندى:يشتغل ده منظر واحد هيشتغل وحتى لو اشتغل مستحيل يكمل فى الشغل عشان اصلا ده ميقدرش يكون مسئول عن حاجة خالص وكمان مدام كل حاجة جاتله بالساهل هيبقى بالنسبالوا بعد كدا كل حاجة ساهلة الواحد لزما يتعب عشان يجيب شقة ويوضبها ويطلع عينه فى الشغل ويتحمل المسئولية عشان يقدر يكون مسئول عن اسرة اومال هيبقى اب ازاى هو
ناهد:والله عال بتدينى انا كمان محاضرة
ندى:انا بقول سبب رافضى وانا شايفة انه مقنع ميه فى المية
ناهد:وانا شايفة انك دماغك دى عايزة تتكسر بتفكيرك ال رجعى ده عموما ماشى ياندى براحتك وبرده هيحصل ال فى دماغى وهتجوزى يعنى هتجوزى
*وتخرج ناهد من الاوضة وندى الدموع تنزل من عنيها ومش قادرة تصدق ال مامتها بتعمله فيها ده وتروح تشيل اختها وتقولها &ياريتنى ابقى مكانك مش عايزة اكبر مش عايزة اشوف البشوفه ده والمعاملة البتعملهالى ماما دى بمجرد انها عايزة تشوفنى عروسة وبرده مش هتنازل عن ال فى دماغى ومش هتجوز بالطريقة دى ابدا حتى لو اتقدملى 100 عريس؟