رواية خيوط نور الفصل الثاني2بقلم ايه طه
على كوبري، قصر النيل واقف احمد وسعاد وماسكين ايد بعض..
سعاد: وبعدين يا احمد فى الحال دا ابويا بقى يضايق من طلوعى من البيت كتير وانا حججي بتخلص وانت عارف ان ابويا صعيدي وميعجبوش الحال دا ولو عرف هيطير رقبتي..
احمد: عارف والله يا حبيبتى بس خلاص هانت اهى امتحانات اخر السنه فى الكليه كمان شهرين هخلصها واتخرج وانا متفق مع واحد صاحبي محضرلي وظيفه فى بنك هنزل عليها على طول وبعدها اجيب ابويا وامي ونطلبك يا ست البنات...
سعاد: يارب بقى يا احمد انا استنيت سنين علشان اليوم دا والعرسان طالعه نازله وانا عماله ارفض لحد. ما ابويا شك ان فيه حاجه وخصوصا معنديش سبب مقنع للرفض انت عارف العرسان اللى بيجو يكونو من عائلات ومن الاعيان وعندهم فدانين واملاك وكدا بس انا عايزاك انت يا احمد..
احمد: يا قلب احمد انتى عارف والله وانا كنت بعد الايام علشان تخلص ابوكي مكنش هيوافق بيا وانا لسه طالب وانا خلاص اهو بقيت جاهز محوشين قرشين على جمب نجيب دبلة ومحبس وخطوبة عائلية كدا وامى دخلتنى فى جمعيه هقبضها كمان 3 شهور بعد الامتحانات هحطها مقدم للشقة اللى فوقنا وابقى اوضب فيها بقى ونتجوز...
سعاد: نعم؟ دباة ومحبس ايه يا احمد اللى عايز تجبهملي؟! يعنى اقعد استناك كل دا وارفض كل دول علشان فى الاخر تكافئني بالشكل دا وتقولي دبلة ومحبس وخطوبة عائلية؟! بقى دا اسمه كلام بردو....وبعدين انت لسه عايزنى اقعد تاني لحد ما توضب الشقه اللى فوق وعمري اللى بيضيع دا... قصدي يعنى بيضيع وانا مش معاك اكيد يا حبيبي..
احمد: انا مقولتش كدا يا سعاد انتى لو عايزه نجمه من السما اجبهالك بس دى امكانياتى وانا لسه متخرج وبشق طريقي انا عارف خليتك تستنى كتير بس كلو باوانه واحده واحده ويجمعنا بيت وبعدين اجبلك كل اللى نفسك فيه ومش هقصر ولا ابخل عليكى بحاجه...
سعاد بمكر: بس انا خايفه معرفش اقنع بابا بيك بالكلام دا بعد مرفض اللى معاه اطيان واملاك واللى مسافر الخليج وانت فاهم قصدي وبعدين انت وحيد باباك ومامتك واكيد باباك هيساعدك صح؟ انت لازم تعمل حاجه تليق بيك وتخلينى اعرف اتكلم مع بابا عليك ماهو انا مستحيل اقوله انى بحبك دي والموضوع دا كانت يقتلنا انا وانت ويشرب من دمنا انا ابويا صعيدي ودماغه قفل ومش بيفهم فى الكلام دا....
احمد بكسر خاطر: خلاص يا سعاد يبقى اقبض الجمعيه على الفلوس اللى انا محوشة واجبلك احلى شبكه واللى تقولى عليه واعملك فرح زى ما انتى عايزة انتى تؤمري يا ست البنات...
سعاد بفرحه وتمسك ايده وتحط ايده على كتفه: بجد. يا احمد؟! هتعمل كدا؟! طب والشقة.. هتاخد فلوس من باباك علشانها صح؟
احمد: فلوس ايه اللى هاخدها من ابويا علشان الشقه بس يا سعاد انتى عارفه نقدم الشقه لوحده عامل كام وابويا على المعاش هيجيب المبلغ دا منين هو اه ممكن يساعدنى بس على اد امكانياته بردو...
سعاد: امال هتعمل ايه يا احمد فى الشقه وانت بتقول هتاخد فلوس المقدم تعمل بيها خطوبه وشبكه...
احمد: هنتجوز فى شقه ابويا مؤقتا لحد. ما اجمع ونشتري الشقه ونوضبها على مهلنا بقى انا وانتي.... وانتى عارفه شقتنا كبيرة ازاى ونصها مش مستخدم اصلا ومقفول انا بقى هوضبها واظبطها وافرشها ونتجوز...
سعاد: اتجوز مع اهلك فى الشقه؟! لا طبعا يا احمد... دا مكنش اتفاقنا انا وانت... انت وعدتني بشقه لوحدي... انا مش موافقه على الموضوع دا..
احمد: وانا في ايدي ايه يا سعاد دلوقتي مانتى اللى عايزه فرح وشبكه كبيره وانا مش عايز ازعلك ولا اكسر بخاطرك وفى نفس الوقت مش عايزه تصبري لحد ما اجمع واشتري واوضب فى الشقه وتقولي عمري ضايع.... انا فى ايدي ايه بس يا سعاد..
سعاد برقه ومكر: فى ايدك ارضكم اللى في البلد... مش ابوك عنده حته ارض وبيت صغير هناك... فيها ايه لو يبيع الارض دي ويديك تمنها تشتري الشقه وتوضبها ونتجوز انت ابنه الوحيد ومش هيستخسر فيك حاجه وبعدين اصلا الارض باسمك يعني ممكن تبعها كمان من غيرو بس الاصول تقولو يعني...
احمد بصدمه: ايه.. ابيع الارض... لا لا ابويا مستحيل يوافق دا روحو فيها وبعدين ابويا كاتبها باسمى مش علشان ابيعها هو عمل كدا زى ما جدي عمل معاه وكتب الارض باسمه انا مستحيل اعمل كدا دا كان ابويا يقاطعنى فيها....
سعاد: خلاص يا احمد باباك يروح يقعد في البيت اللى هناك هو ومامتك جمب الارض اللى روحو فيها دي ويسبلنا الشقه نتجوز فيها...
احمد: دا اللى هو ازاى يعنى... اروح اقول واطرده من بيته علشان انا اتجوز فيه.. تيجي ازاى طيب..
سعاد بعصبية: يوووه خلاص يا احمد انا ماشية ومروحه بيتنا ومش هتشوف وشي تاني غير وانت بتتقدملي وشوف انت هتعمل ايه بقى انا كل ما اقولك على حاجه تقفلها فى وشي وانا مش عايزاك تكون قليل على اللى اتقدمه قبل كدا وانا سبتهم واخترتك انت بس انت حر بقى اعمل اللى يريحك سلام....
ومشت سعاد وسابت احمد محتار مغلوب على امره ومش عارف يعمل ايه...