ـ مدمن !! عايزنى اتجوز واحد مدمن !!!
= و إنتِ تطولى اصلا و بعدين هو تاب و بقى واحد شيخ
ـ طيب و أنه مطلق دا عادى
= و ايه يعنى راجل اتجوز و محصلش نصيب ايه حصل الدنيا خربت يعنى
ـ انت بتبرر لـ ايه انت أتجننت رسمى
ضربنى بالقلم و مسكنى من شعرى : ـ قل ادب مش هسكتلك انتِ فاهمة ، يلا غورى جهزى نفسك عشان المأذون على وصول
قالها و هو بيرمينى على السرير و انا بعيط بحرقة على اللى وصلت ليه بسببه.
فى البداية أنا بشر معرض أنه يغلط و يتوب و يغلط و يتوب و هكذا ، بحاول التزام و بجاهد نفسى طول الوقت و بحاول لما اغلط و نفسى تضعف اعقابها عقاب ايجابى ، يعنى مثلا ضعفت فى مرة وسمعت اغانى بروح اعاقب نفسى و أتصدق ، اختارت الصدقة عشان الفلوس هى اكتر حاجه بتخلى الإنسان يتعدل لما يلقها بتقل منه ، و مع الوقت الاغانى بقيت بالنسبالى حاجه مقرفة مش بحب اسمعها ، و هكذا بقى مع اى ذنب بعملها بستخدم العقاب الايجابى.
اللى كان هنا دا من شوية كان حسين اخويا ، شاب صايع بايع آخرته عشان الدنيا الزايلة ، رغم أنه بابا و ماما كانوا غير كدا و كانوا دايما يصلوا و حافظين لـ كتابة الله ( القرآن) بس زى ما بيقول يخلق من ضهر العالم فاسد و الفاسد دا كان حسين اخويا ، كان بيحاول يجوزنى بأى طريقة عشان يمشينى من الشقة و هو يتجوز فيها حتى لو الشخص دا مش مناسب ليا ، كان كل مرة الموضوع يفشل و الجوازة متمش لحد اخر جوازة دى اتمسك فيها بأيده و أسنانه عشان مش هيدفع مليم واحد فى الجوازة لانه يوسف قالوه أنه هيتجوز بالطريقة الاسلامية ، فـ أسرع فى الجوازة عشان العريس اللقطة ميطرش منه و هو يبقى خسر.
نيجى بقى لـ يوسف أو زى ما بينادوه فى الحارة ايسو المزعج ، نتيجة طبعا ازعاجه للحارة كلها ، شاب صايع مدمن و بيثبت الناس فى الشارع ، الكل بيخاف منه و محدش يقدر يتناقش معاه ، حتى لما كان فى عز الشتا و فى اخر الليل يفتح اغانى بصوت عالى يخلى الحارة كلها تنزعج بس للاسف محدش ينزل يقوله تلت التلاتة كام ، أصله صايع و ماسك مطوة فى أيده فـ مين مستغنى عن حياته يعنى عشان شوية اغانى و شوية و هيزهق و يقفلها زى كل مرة.
انا بالنسبالى بقى يوسف كان اكتر شخص بترعب منه ، اللى هو عارفين الشخص اللى بيخوفوا بيه العيال الصغيرة هتسكت و لا هجبلك المزعج ، هتنام و لا هجبلك المزعج ، كان عامل رعب للصغير قبل الكبير ، اخر مرة شوفته كنت راجعة من مشوار و داخل الشارع لقيته مثبت شابين بالمطوة على اخر الشارع ، رفع عينه و بصلى خلانى اترعب و ارجع الف من شوارع تانية عشان ملمحوش فيها.
حتى لما اتجوز مراته خانته ، اتجوز شهرين و بعدها فيه اسكرينات نزلت على جروب الحارة لـ شات بين مراته و شخص من المنطقة ، طبعا فى الحالة اللى زى دى ايسو المزعج مش هيسكت ، يومها جاب رجالة كتير و اسلاحة بيض و كانوا ناويين يموتوا الشخص دا ، بس لما الخناقة زادت الشخص دا قالوا بعلو صوته فى نص الحارة اللى عنده معزة يلمها ، يومها كنت واقفة فى البلكونة و شايفه و هو بيتعارك و اول ما سمع الجملة جمع كل أصحابه و مشى و عرفنا بعدها أنه طلق مراته.
سمعت أنه دلوقتى تاب و أنه بقى أمام المسجد و بقى يجيب حق الضعيف و حاجات كتير حلوة من دى ، بس بالنسبالى أنا صورته اللى فى دماغى الشخص الصايع اللى بيخوفوا بيه الاطفال .
ـ اخلصى أمضى يلا !!
= بالله عليك يا حسين ما تعمل كدا !
ـ انا قولتلك اخلصى يا بت!
مضيت و انا دموعى عارفة طريقه ، مكنش بايدى حاجه غير إن أوفق ، اصل هعمل ايه ، لو هربت ههرب لمين ، و لو قعدت هنا حسين هيجوزنى يعنى هيجوزنى ، حطيت وشى بين كفوفى و انا بعيط من الحياة و الدنيا و من كل حاجه جاية عليا، سمعت خبط خفيف على الباب سمحت للطارق بالدخول ، كان بيحمم و هو داخل ، رفعت عيونى اللى دبلت من العياط و شوفته كان يوسف مش ايسو المزعج ، كان عنده لحية خفيفة و وشه هادى و لبسه مرتب عكس الشخص اللى اعرفه
اول ما شاف عيونى الحمرا ابتسامته اختفت و هو بيقرب منى بحذر و القلق بان فى صوته و هو بيقولى :
ـ دينا إنتِ كويسة
صرخت بصوت عالى:= ابعدى عنى و متقربش منى
ـ أهدى طيب أهدى مش هقرب ، بس هو إنتِ مكنتيش عايزة تتجوزينى
اتكلمت بعصبية : = انت شايف ايه ها و بعدين يعنى مش على آخر الزمن اوافق اتجوز مدمن زيك
ملامحه بقيت حزينه و قبل أما يتكلم كان حسين دخل على صوتى و هو بيقرب بعصبية : = انتى شكلك لسه القلم مربكيش
انكمشت بخوف و هو بيقرب ، يوسف وقف قدامه كدرع حماية ليا : ـ لو فكرت تقرب منها مش هعمل حساب للنسب اللى بينا
حسين أتراجع بخوف منه ، اصل رغم أنه تاب محدش نسى مين ايسو المزعج يعنى مش من كم شهر هينسوا مين هو ، اتكلم حسين بخوف : = دا انا كنت هربيها ليك يا ابو النسب
يوسف مسح على وشه بغضب خلانى انكمش اكتر على نفسى و انا عارفة لما يغضب ممكن يعمل ايه بس خيب توقعاتى و اتكلم بهدوء :
ـ اتفضل خلينا نطلع نتكلم برا
= حاضر حاضر
حسين مشى و هو شبه بيجرى و يوسف لف و بصلى بحزن فى عيونه لـ ثوانى انكمشت بخوف من نظراته و بعدها طلعت من الاوضة و هو بيقفل الباب وراه ، حطيت أيدى على قلبى و انا بحاول أهدى و اخد نفسى ، بس محدش بيرتاح فى البيت دا والله ، سمعت صوت حسين عالى وهو بيقول:
= طيب بوص بقى يا يوسف انت اتجوزها و هى بقيت مراتك دلوقتى يعنى مليش دعوة بيها ، تاخدها بقى ، تضربها ، تموتها ، ميشغلنيش أنا كل اللى يشغلنى أنها تغور من الشقة
مكنتش سامع رد يوسف ، او ممكن اصلا مش بيرد اصل هيرد يقول ايه لواحد بيرمى اخته على طول أيده.
بعد شوية سمعت خبط خفيف على الباب فـ عرفت أنه هو ، سمحت ليه بالدخول ، كان المرادى حزين عكس المرة الأولى ، قبل أما يتكلم اتكلمت أنا بوجع :
ـ الشُنط جاهزة دا لو يعنى...
مقدرتش اكمل و دموعى غلبتنى ، اتكلم هو بحنية :
ـ حقك عليا
رفعت عيونى ليه بصدمة ، اصل يعنى هو مالوا دا واحد خدعه و قالوا إنه اخته موافق و سرع الجوازة ، حتى لو متجوزه غصب بس دا ميمنعش ان عارفة أنه حسين خدعه ، شال الشُنط و مشى قدامى ، طلعت وراه و كان حسين واقف فى الصالة ، قربت منه بدموع و قهر :
ـ لو فكرت فى يوم تجيلى يا حسين أو تطلبى منى حاجه بـ الشبشب اللى فى رجلى و على دماغك انت فاهم ، لا أنا و لا هو
فـ اخر جملة شاورت على يوسف اللى واقف قريب منى عشان لو حسين حاول يضربنى ، بصتله بدموع و هو شال الشُنط و نزل قبلى و نزلت بعده.
خرجت من بيت كنت بتمنى أهرب منه فى يوم من الايام ،بس بقيت مع راجل عمري ما اتمنيت ابقى أكون في أمانه.